bunny suicides

ινσέψιον

2012-01-07T16:53:00.003+02:00

- υπάρχει πιο μίζερο όργανο απ' τη φυσαρμόνικα;

- το σπουργίτι

- το ακορντεόν

- ακορντεόν παίζεις κι αν δεν είσαι ανάπηρος;

- ναι ρε, η αδερφή μου έπαιξε στη σχολική γιορτή και τραγούδησε "το ακορντεόν"

- έπαιξε στο ακορντεόν το ακορντεόν;

- ναι

- τι;

2012-01-02T01:11:00.003+02:00

η φίλη μου η δανάη μου έδωσε το κουνέλι της να το φιλοξενήσω. είναι άσπρο και πολύ γλυκούλι, το μισώ θανάσιμα. έχει καταχέσει όλο τον τόπο, προσπαθεί ν' ανέβει στο κρεβάτι, αφήνει τρίχα, γέμισε ροκανίδι το χαλί και τώρα που τα γράφω αυτά με κοιτάζει καχύποπτα. το λένε Φιντέλ.

σ' αυτό το σημείο μπερδεύομαι, δεν καταλαβαίνω πού στρέφει τα πυρά της η ειρωνεία

ωραίο δέντρο

2011-12-28T20:36:00.003+02:00

το πόσο διασκεδάζω το πλωτό χριστουγεννιάτικο δέντρο της θεσσαλονίκης δε μπορώ να το περιγράψω. πήγα και το 'δα από κοντά, μπήκε κατευθείαν στην καρδιά μου. το παρακάτω βίντεο το έχω δει περίπου 500 φορές.

2011-12-05T13:02:00.001+02:00

να ξέρετε πως όταν τηλεφωνείτε σε κάποιο φίλο και η μισή συνομιλία είναι γκρίνια που δεν σας παίρνει τηλέφωνο, μάλλον δεν σας παίρνει τηλέφωνο επειδή όταν του τηλεφωνείτε η μισή συνομιλία είναι γκρίνια που δεν σας παίρνει τηλέφωνο

ελλάδα σκάσε. σκάσε ηλίθια

2011-11-10T12:11:00.003+02:00

"ο ανακριτής του Πρωτοδικείου Σκοπίων αποφάσισε την προφυλάκιση του Μάκη Ψωμιάδη που θα διαρκέσει 40 ημέρες και στη συνέχεια θα υπάρξει έκδοσή του στις ελληνικές αρχές.

Τα πράγματα όμως δεν είναι τόσο απλά καθώς προκύπτει κώλυμα που σχετίζεται με την ονομασία που φέρουν τα έγγραφα της ελληνικής πλευράς αναφορικά με τα Σκόπια.

Η χώρα μας αναφέρει τα Σκόπια στα επίσημα έγγραφα ως FYROM, ενώ οι Σκοπιανοί ως «Μακεδονία». Το γεγονός αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μπλοκάρει η διαδικασία."

από εδώ

2011-11-07T01:48:00.002+02:00

το μπάνιο μου έχει ένα μικρό παραθυράκι που βλέπει στο φωταγωγό. απέναντι ακριβώς, είναι το παραθυράκι της κουζίνας της γιαγιάς που μένει δίπλα μου. τα πρωινά που πάω τουαλέτα, την ακούω που πίνει καφέ και μιλάει μόνη της. μοιάζει να απευθύνεται σε κάποιον, αλλά δεν έχω ακούσει ποτέ άλλη φωνή. κυρίως μιλάει για τα πολιτικά. μισεί τον παπανδρέου και το σόι του, αγαπάει καραμανλή το θείο όμως, όχι τον άλλο "το μασκαρά". την είδα και μια μέρα που διάβαζε μια κρεμασμένη εφημερίδα στο ψιλικατσίδικο κι έλεγε "άλλαξε ο μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς". μερικές φορές μιλάει για τη ζωή της όμως, για τους αντάρτες. δεν έχω καταλάβει με ποιους ήτανε στην κατοχή. όταν μιλάει για τη ζωή της λοιπόν, αισθάνομαι πάρα πολύ άσχημα. σκέψου να κάνει μια παύση κι εκείνη τη στιγμή ν' ακουστεί το καζανάκι μου

ο άνθρωπος του μέλλοντος

2011-10-18T21:04:00.004+03:00

2011-09-21T00:22:00.002+03:00

θυμηθήκαμε που είχα μεθύσει πάρα πολύ και βρήκα ένα σκυλάκι στο δρόμο, τύπου κανίς, το 'χα ονομάσει Μυρτώ και το είχα αγαπήσει. κι έπειτα ένα βράδυ ξαναμέθυσα και είδα ένα τεράστιο σκυλί, νόμιζα πως ήταν η Μυρτώ και το χάιδευα αλλά ήταν αδέσποτο και σιχαινόμουνα μετά

χθες βράδυ ονειρεύτηκα το μπλογκ μου

2011-09-14T22:55:00.002+03:00

γεια σας, δεν ξέρω αν με διαβάζετε αλλά έγω θα τα πω γιατί χθες το βράδυ σας είδα στον ύπνο μου. όχι εσάς δηλαδή, το μπλογκ μου είδα και δεν θυμάμαι και το όνειρο. μη μου γράψει κανείς στα σχόλια "τι φορούσα" και λοιπά κλισέ, δεν είμαι σε φάση. έχω να γράψω καναδυο μήνες και πριν απο τους δυο μήνες άλλο τόσο κτλ, και δεν είναι μόνο επειδή έχω αυτές τις τρελές αλλαγές στη ζωή μου, αλλά κι επειδή βαρέθηκα το μπλόγκιν, δηλαδή δεν θα το βαριόμουνα, αλλά την καταβρήκα με το τουίτερ που είναι πιο βολικό και είναι περίπου σαν το μπλογκ που θα θελα να έχω, λίγα λόγια και καλά. τι καλά δηλαδή, μαλακίες γράφω. αλλά είναι καλά. ούτε που ξέρω σε τι φάση ήμουν όταν έγραψα κάτι προσωπικό εδω μέσα, ή σε τι φάση νομίζατε ότι ήμουν. τώρα όμως νιώθω κάπως γαμάτα. μετακόμισα στην αθήνα (από θεσσαλονίκη), βρήκα την καλύτερη δουλειά που έχω κάνει ως τώρα και ελπίζω να κρατήσει, ετοιμάζομαι να μπω στο καινούριο μου μικροσκοπικό σπίτι. τα ενοίκια στην αθήνα γαμιούνται κι ας το διάλο. αυτά. μπορεί να συνεχίσω να γράφω, μου λείψατε μερικοί. ο σκύλος, η δήμητρα, ο μάλερ, κι άλλοι. πριν είπα κάτι για σχόλια, μαλακίες έλεγα, έχω την εντύπωση ότι λείπω πολλά χρόνια στην αμερική και τώρα ξανάρθα στο χωριό και είναι ερημωμένο, έχετε πεθάνει όλοι και τέτοια. ελπίζω να ζείτε και να ζείτε καλά. θα κάνω και καμιά τσάρκα

γούστα

2011-06-20T21:41:00.002+03:00

(πάτα κλικ να το κάνεις μεγάλο)

Gil Scott-Heron

2011-05-28T10:33:00.002+03:00

the revolution will not be televised. πόσο επίκαιρος ο θάνατος του χθες; δεν ξέρουμε από τι πέθανε aids ναρκωτικά ή τα 62 ταραγμένα του χρόνια. ήταν ποιητής, συγγραφέας, μουσικός. κυρίως ήταν ΜΑΥΡΟΣ. πέρυσι είχε βγάλει καινούριο συγκλονιστικό δίσκο μετά από 16 χρόνια

ο εφιάλτης του Δαρβίνου

2011-05-02T22:17:00.005+03:00

θυμήθηκα που ήμουν στο κέντρο βράδι, και ήταν μια παρέα που πετούσε στο δρόμο διαφημιστικά flyers ενός πάρτι της ΔΑΠ. στο club Hotel νομίζω. ψιλοέβρεχε, οπότε όχι μόνο βρώμιζαν την πόλη, αλλά δεν θα τα έβλεπε και κανείς αφού σε λίγη ώρα θα γίνονταν λάσπη. "ρε παιδιά μη τα πετάτε κάτω, βρωμίζετε την πόλη" τους είπα, για να απαντήσουν χαζογελώντας "μιεμιενιελιαμ" ή κάτι τέτοιο. αν συνέβαινε αυτό τώρα, θα τους απαντούσα κάτι του στιλ "για τα ζώα σαν εσάς, το μιεμιενιελιαμ είναι λέξη", αλλά ήμουν σοκαρισμένος απ' την τόση έλλειψη παιδείας, αρκέστηκα σ' ένα "ε ΔΑΠ δεν είστε;" που δεν πρέπει να το κατάλαβαν. το ειρωνικό είναι ότι αισθάνθηκα άσχημα, με πείραξε το ότι ούτε καν μετέφρασαν αυτό που άκουσαν. κι εδώ ακριβώς έρχεται αυτό το βίντεο που επιβεβαιώνει πως οι ΔΑΠίτες βρίσκονται στον πάτο της εξελικτικής πορείας του ανθρώπινου είδους, ένα σκαλοπάτι πάνω απ' τη μαιμού. πάνω κάτω, δεν θα τα χαλάσουμε

epanechnikov που buzzάρισες το βιντεάκι, ευχαριστούμε

i just made love

2011-04-07T22:40:00.001+03:00

όχι εγώ

είναι ένα σάιτ που έβαλε στο τουίτερ ο καλός μας ζλάτκος, πολύ ωραίο. καθόμουν το χάζευα κάτι ώρες, απόλυτα ενδιαφέρον άμα είσαι άνεργος και το μόνο που έχεις κανονίσει είναι καφές στις έξι το απόγευμα.

στο σάιτ που λέτε, όποιος θέλει πάει και γράφει ότι έκανε σεξ. σημειώνει το μέρος, την ώρα, αν είναι ετερόφυλο ή ομόφυλο, κάνει και σχολιάκι αν του άρεσε ή όχι

στην ελλάδα όπως βλέπουμε ψόφια τα πράματα, ή δεν το 'χουμε μάθει ακόμα, ή δεν το κάνουμε και πολύ, ή δεν θέλουμε να γράφουμε κάθε πότε το κάνουμε πράμα που δεν πιστεύω, έτσι κι αλλιώς τα γράφουμε και στο τουίτερ

στην αθήνα το χρησιμοποιούν αρκετά απ' ότι μπορώ να δω, στη θεσσαλονίκη πολύ λίγοι, καλά στη γειτονιά μου δεν κουνιέται φύλλο. αλλά βρήκα ένα λεσβιακό κάπου στη νέα παραλία, το σχολιάκι έγραφε "fucking awesome". και στην επαρχία παίζει αρκετά. να ας πούμε στο Άγιον Όρος, βλέπουμε πως ο πάτερ Αναστάσης περνάει καλά

και έχει και ίντερνετ.

πρόσωπα που πέρασαν τέσσερα: Τ

2011-03-28T09:50:00.002+03:00

θυμήθηκα τον Τ, τον κολλητό μου στην πέμπτη δημοτικού. είχε φακίδες και χαίτη στα μαλλιά, τώρα θα την έλεγες καγκούρικη, τότε ήταν πολύ κουλ. είχαμε για στέκι το δάσος, πηγαίναμε με τα ποδήλατα. φτιάξαμε αρχηγείο και βάλαμε και παγίδες, αν πατούσες θα έπεφτες σε μια τρύπα δέκα εκατοστών και θα καρφωνόσουν σε κάτι μυτερά ξυλάκια. μια φορά πέρασαν από 'κει κάτι φυσιολάτρες και φωνάζαμε πως είδαμε φίδι και "τους διώξαμε", ίσως αν δεν έπιανε αυτό να έπρεπε να τους σκοτώσουμε ξερωγώ. τότε είχε και ρυάκι το δάσος, με λιμνούλες και βατράχια, τώρα τα μπαζώσαν αυτά. ο Τ έμενε με τους δικούς του σ' ένα περίεργο σπίτι, είχε κάτι σπαθιά θυμάμαι. και μεγάλες χοντρές βελόνες. είχαν κι ένα γατάκι πολύ γλυκό, αλλά στο λαιμό δεν είχε δέρμα γιατί ο μπαμπάς του Τ του έκανε βελονισμό, μια αηδία σκέτη. ο Τ και η οικογένεια του είχαν έρθει κάπου απ' τον Καύκασο και ήταν κάπως περίεργη οικογένεια, όσο περίεργο μπορεί να είναι το ξένο τέλοσπάντων. μου έλεγε συχνά ότι είναι Έλληνας, εμένα μου ήταν αδιάφορο και βαρετό, φυσικά και ήταν. κι εγώ ήμουν. στο σχολείο πολλοί τον κορόιδευαν, τον έλεγαν Ρώσο, Ρωσοπόντιο και τέτοια. μου έλεγαν κι εμένα να μην κάνω μαζί του παρέα. όταν συνέβαινε αυτό γινόταν κάτι περίεργο. στεκόταν στο παράθυρο και κοίταζε έξω. έπαιζε με ένα λαστιχάκι. κι όταν πήγαινα να του πω "μη τους ακούς, αυτά είναι ηλίθια" με χτυπούσε με το λαστιχάκι ή με τσιμπούσε μέχρι που μάτωνα. και δεν έλεγε τίποτα

τα μυστικά της πτήσης

2011-03-04T19:03:00.003+02:00

έβλεπα τον παπανδρέου να εξανίσταται γιατί κάποιοι λέει μόνο προδότη που δε τον είπαν επειδή ζήτησε βοήθεια απ' το ΔΝΤ κι ότι αυτός λεφτά ζητουσε για την πατρίδα και γι' αυτό θα συνεχίσει να συνομιλεί με το ΔΝΤ και με την ΕΕ και με ξένους πρωθυπουργούς, για να βρει λεφτά να σώσει τη χώρα. και θυμήθηκα που είχα διαβάσει κάπου για μια φυλή ινδιάνων του Καναδά που πούλησαν τη γη τους στους ευρωπαίους με αντάλαγμα έναν χαρταετό. ήθελαν λέει να μάθουν να πετάνε

2011-02-07T20:21:00.002+02:00

έκλεψαν τον φίλο μου τον Ζλάτκο. του πήραν το πορτοφόλι, έβγαλαν τα 10ευρώ που είχε μέσα και κάτι αποδείξεις. τις αποδείξεις τις έβαλαν σε μία τσέπη του μπουφάν του, και το πορτοφόλι πάλι μέσα στην εσωτερική. κάρτες ταυτότητα σκατά δεν ακούμπησαν. για κάποιο λόγο μου φαίνεται τόσο πολύ γαμάτο αυτό το πράμα. δηλαδή ίσα που θα του δινα κι άλλα. που δεν έχω, λέμε τώρα. αλλά βλέπεις ρε παιδί μου, ο άνθρωπος πήρε μόνο τα λεφτά ενώ θα ήταν απείρως ευκολότερο να πάρει ολόκληρο το πορτοφόλι και να το πετάξει κάπου έξω. ξέρω γω; μ' άρεσε

έβγαλα σπυράκι.

2011-01-27T18:49:00.003+02:00

την τελευταία φορά που είχα βγάλει σπυράκι, ήταν στις 21 απριλίου πέρυσι, το θυμάμαι λόγω επετείου. το έβλεπα στον καθρέφτη και σκεφτόμουν αν θα το σπάσω ή όχι, όταν μου 'ρθε στο μυαλό η ημερομηνία. άρχισα να βρίζω τον Φοίνικα φυσικά, νομίζω το έγραψα και στο τουίτερ. σήμερα έβγαλα πάλι και να: τα ματ έχουν περικυκλώσει τη Νομική γιατί είναι μέσα οι μετανάστες και χαλάνε το ντεκόρ. τα μαθήματα γίνονται κανονικά αφού οι άνθρωποι πήγαν σε χώρο που ανακαινίζεται. αλλά δεν έχει σημασία. τα κανάλια λένε "οι λαθρομετανάστες κατέλαβαν τη Νομική", δίνουν φωτογραφίες σπασμένων κλειδαριών (απίστευτος βανδαλισμός), τα κόμματα της δεξιάς τρέχουν ποιο θα πρωτοκαταθέσει πρόταση για κατάργηση του ασύλου. σήμερα λέει έκαναν πρόταση στους μετανάστες-απεργούς πείνας να φύγουν απ' τη νομική γιατί είναι πολύ κακό να είσαι στη νομική και να πάνε σε ένα κτήριο κάπου κοντά στην Ομόνοια όπου θα επιτρέπεται να μπαίνουν μόνο μετανάστες και θα περιφρουρείται απ' την αστυνομία, και οι μετανάστες-απεργοί πείνας δεν δέχτηκαν γιατί τους αρέσει πάρα πολύ η Νομική και το παίζουν μάγκες στην πατρίδα μας μέσα, και μέχρι κι ο Συνασπισμός ~~τους πούλησε γιατί φοβήθηκε που τον κράζουν στα κανάλια~~ έβγαλε ανακοίνωση ότι δεν είναι σωστό να ρίχνουν λάδι στη φωτιά . και τώρα περιμένουμε να μπουκάρουν μέσα οι ματάδες οι οποίοι είναι λέει προετοιμασμένοι σε περίπτωση που οι μετανάστες-απεργοί πείνας ασκήσουν βία πάνω τους. γιατί σκέψου, οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν οικογένειες, ούτε σπίτια, ούτε δουλειές και θέλουν να παίξουν ξύλο με τους ματάδες, και δεν είναι καθόλου εξαντλημένοι που έχουν να φάνε τρεις μέρες, και καλά να πάθουν.

πρόσωπα που πέρασαν τρία: Κ

2010-11-21T20:01:00.008+02:00

η Κ είναι ελληνοκουβανοπορτογαλίδα κι έχει το πιο μεγάλο όνοματεπώνυμο που υπάρχει. είναι μισή μερίδα άνθρωπος και έχει μπούκλες. της αρέσει η φωτογραφία και είναι και καλή μάλιστα. κάποτε προσπάθησε να μου μάθει ισπανικά, μας μάθαινε τις κακές λέξεις και έκανε shocking αστεία που τα πιανα μόνο εγώ. τα σκουλαρίκια της ήταν πάντα υπερπαραγωγές. μου 'χε πει μια φορά πως όταν παίρνει κανά καφέ ή δεκάλεπτο για ρέστα, το αφήνει κάπου στο δρόμο, σε εμφανές σημείο, για να το βρει κάποιος και να είναι η τυχερή του μέρα. μου μεινε αυτό και το κάνω κι εγώ μερικές φορές. σκέψου πόση δύναμη, να φτιάχνεις την τυχερή μέρα κάποιου αγνώστου. ένα απ' τα επίθετα της είναι "puentes", που σημαίνει "γέφυρες".

ο ηγέτης της καρδιάς μας

2010-10-27T20:14:00.003+03:00

μετα τις δηλώσεις του μεγάλου διεθνή συνθέτη Μίκη Θεοδωράκη περί ίδρυσης νέου κόμματος από τον ίδιο, κάποιοι κακοήθεις μπορεί να είπανε "μαζέψτε τον παππού μη γίνουμε μπουρδέλο εδώ μέσα". για πολλούς όμως ένα ζεστό κύμα ελπίδας κι αλληλεγγύης ξεπήδησε μέσα απ' τα λόγια του Γέροντα

σκεφτόμουν πως τη δύσκολη αυτή περίοδο ο λαός μας έχει ανάγκη από έναν ηγέτη με αρχίδια. έναν ηγέτη αυτοδημιούργητο, με κύρος σε εσωτερικό και εξωτερικό, μέσα έξω δηλαδή, που να αγαπά τον τόπο και να ρισκάρει να χαλάσει ίσως την εικόνα του για το κοινό καλό

κατέληξα σε πεντε υποψηφιότητες. θα ήθελα να ψηφίσουμε όλοι μαζί ποιόν θα θέλαμε να ιδρύσει κόμμα (για να ψηφίσουμε, όχι μαλακίες). στο τέλος του Poll, θα στείλουμε επιστολή στην προσωπικότητα με τις περισσότερες ψήφους. για μια ελπίδα ζούμε τέλοσπάντων.

1. Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος. για τις ανάγκες του Κινήματος θα το αλλάξει σε παπα-Άνθιμος. γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας τον 13ο αιώνα. Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία ως έφεδρος αξιωματικός στην Ελληνική Αεροπορία ~~(κωλόβυσμα)~~. συνεργάστηκε λίγο με τη Χούντα επειδή του το 'πε ο φίλος του ο Χριστόδουλος, λίγο όμως. 11 μέρες πριν την πτώση των συνταγματαρχών, εκλέχθηκε από την Ιερά Σύνοδο μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως, Τραινουπόλεως και Σαμοθράκης. το 2004 βαρέθηκε τους βλάχους τους Εβραίους και έγινε Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης. είναι γνωστός για το κοινωνικό και πνευματικό του έργο, καθώς και για το εκπληκτικό του γούστο στα ράσα. δεν είναι τυχαίο το ότι έχει χαρακτηριστεί πολλάκις ως Lady Gaga της Ορδοδοξίας

2. Κώστας Πρέκας. γεννήθηκε στο λαικό Αιγάλεω, τον πρώτο χρόνο της Κατοχής. υπήρξε πρωταθλητής στις καταδύσεις, με την ομάδα του Ολυμπιακού. μετά ασχολήθηκε με το θέατρο. έχει πρωταγωνιστήσει με μεγάλη επιτυχία στις τσόντες "μήλο του Σατανά", "καυτή εκδίκηση", "κατηγορώ το κορμί μου", στις κοινωνικές "Δημήτρη μου Δημήτρη μου" (όπου έπαιζε τον Ρένο Αντωνίου), αλλά και στις πατριωτικές "Όχι", "Επαναστάτης ποπολάρος", "Η Μεσόγειος φλέγεται" (όπου έπαιξε τον υποπλοίαρχο Παύλο Δελή), "Εσχάτη προδοσία" (στο ρόλο του λοχαγού Κώστα Βάρσου). είναι και ποιητής. γράφει κυρίως για το έπος του '40 που δεν το ζησε, αλλά του το διηγήθηκε ο μπαμπάς του

3. Έφη Σαρρή. γεννήθηκε όχι πολύ αργότερα απ' τον Κώστα Πρέκα στη Θεσσαλονίκη. έκανε το ντεμπούτο της στην ελληνική δισκογραφία το 1984, με το δίσκο "Μια βραδιά στα μπουζούκια 2". στις εκλογές του 2006 κατέβηκε υποψήφια βουλευτίς με το ΛΆΟΣ, αλλά μετά την απίστευτου μίσους τηλεοπτική επίθεση του Λάκη Λαζόπουλου, δεν κατάφερε να πάρει το χρίσμα και να μπει στη Βουλή. βοήθησαν και δημοσιογράφοι-γρανάζια του συστήματος που περερμήνευσαν σκόπιμα δηλώσεις της όπως "Μία sexy λαϊκή τραγουδίστρια, όπως εγώ, δεν σημαίνει ότι είναι ανεγκέφαλη" και "αμέσως μετά την πρόταση του κυρίου Καρατζαφέρη επικοινώνησε μαζί μου ο πολιτικός του ΠΑ.ΣΟ.Κ. με τον οποίο είχα σχέση στο παρελθόν και με ρώτησε εάν θα ήθελα να με προτείνει στο κόμμα του".

4. Λάκης Λαζόπουλος. γεννήθηκε στη Λάρισα το 1951. σπούδασε Νομική στην Κομοτηνή, αλλά τον κέρδισε το σανίδι. έγινε γνωστός απ' την σατυρική εκπομπή "10 Μικροί Μήτσοι", και πιο γνωστός από ~~τα ξεκατινιάσματα~~ τις καλλιτεχνικές και πολιτικές του διαφωνίες με τις Μιμή Ντενίση, Έφη Σαρρή (βλ No 3), Αλέξις Κούγια, και τα ανέκδοτα με κλανιές που έκαναν να γελάσει το χειλάκι του πικραμένου και στερημένου ελληνικού λαού. χρόνια τώρα πλάθει τη συνείδηση εκατομμυρίων τηλεορασόπληκτων νοικοκυρέων, και τους κρατάει συντροφιά κάθε Τρίτη βράδυ

5. Μαριάννα Βαρδινογιάννη. δε μπόρεσα να βρω πότε γεννήθηκε. είναι πρέσβειρα καλής θέλησης της UNESCO και πρόεδρος του Συλλόγου "Ελπίδα" και του Ιδρύματος "Βαρδινογιάννη". την έχει τιμήσει ο Οικουμενικός Πατριάρχης, ο Πρόεδρος του ΟΗΕ, ο Θεός, το MEGA και πολλοί άλλοι. κάθε χρόνο σαρώνει στα βραβεία "Γυναίκα της Χρονιάς" που διοργανώνει γνωστό γυναικείο περιοδικό. αγαπά τους ανθρώπους, τα ζώα, τα παιδάκια, τα φυτά, τα έντομα (ακόμα και τις ακρίδες), και γενικά όλα τα πλάσματα. είναι πολύ καλή. είναι η πιο καλή του κόσμου

η ψηφοφορία θα είναι ανοιχτή για μια βδομάδα, ψηφίζουμε πάνω δεξια, όποιος θέλει μπορεί να προτείνει το δικό του υποψήφιο. Πλιάτσικα μην πείτε, δε τον ενδιαφέρει να ασχολειθεί με την πολιτική, το μόνο που σκέφτεται είναι η μουσική του. ευχαριστώ.

απαραίτητο καθυστερημένο edit:

η ψηφοφορία τελείωσε αγαπητά κουνέλια. προηγήθηκε ένα εκλογικό θρίλερ με μαριάνα βαρδινογιάννη να κονταροχτυπιέται με κώστα πρέκα για την πρώτη θέση, και κατέληξε σε ισοψηφία. έχουμε λοιπόν:

Μαριάννα Βαρδινογιάννη: 27 ψήφες/29% η Αγάπη κι η καλοσύνη νίκησε χωρίς πολλές τυμπανοκρουσίες. στα σχόλια δεν αναφέρθηκε και πολύ, μόνο κάποια -κακοπροαίρετα- σχόλια για την ηλικία της. είχε όμως το δικό της σταθερό και ποιοτικό κοινό που την ψήφισε και την ανέδειξε

Κώστας Πρέκας: 27 ψήφες/29% επίσης. ο Ήρωας του ελληνικού κινηματογράφου κέρδισε επάξια μια θέση στην καρδιά του λαουτζίκου. του δώσατε κι αυτού τη ψήφο σας μαζί με λυσαγμένα σχόλια καύλας και συγκίνησης. οι δυο τους πλέον καλούνται ν' αναζητήσουν νέες λύσεις στα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας και να μας βγάλουν απ' το αδιέξοδο

παπα - Άνθιμος: 21 ψήφες/22% ο παναγιώτατος πολέμησε επάξια και κέρδισε την τρίτη θέση. χιλιάδες μουστακαλούδες πήραν μέρος στην ψηφοφορία, ενώ φημολογείται πως ο Άγιος Δημήτριος κατέβηκε και ψήφισε κι αυτός μαζί με το άλογο του τη Ντόλυ. δυστυχώς τελευταία στιγμή πριν την ανατροπή αρνήθηκε ευγενικά να συνεχίσει τον εκλογικό αγώνα γιατί τώρα που βγήκε Μπουτάρης για δήμαρχος, πρέπει να πεθάνει -όπως υποσχέθηκε- και ασχολείται με το χτίσημο του Μαυσωλείου του

Εφη Σαρρή: 10 ψήφες/10%. βλέπουμε πεντακάθαρα πως η Έφη στηρίχτηκε από το γκέι κίνημα (10%) και κέρδισε της τέταρτη θέση στην ψηφοφορια. στηρίχθηκε κι από χίπστερς οι οποίοι όμως έγραφαν στα ψηφοδέλτια στίχους, έκαναν σκίτσα κι έριχναν φωτογραφίες στο φακελάκι, οπότε οι ψήφες τους θεωρήθηκαν άκυρες. θα μπορούσε άνετα να παίξει τον ρόλο της διαχειρίστριας της "πολυκατοικίας"

Λάκης Λαζόπουλος: 7 ψήφες/7% αρχικά δεν πήγαινε καθόλου καλά, μέχρι που έριξε το τελευταίο του χαρτί. το πυροκλάνι που έκανε live στην εκπομπή της τατιάνας, του έδωσε αέρα και τελικά μπορεί να κάτσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για τη δημιουργία του κόμματος της καρδιάς μας

till next time, da da

το σύμβολο της δικής σας γενιάς

2010-10-12T13:24:00.022+03:00

"Το σύνθημα έχει δοθεί. Η ΟΝΝΕΔ αλλάζει και μαζί κάτι καινούργιο, κάτι δυναμικό ξεκινάει.
Ας σχεδιάσουμε μαζί λοιπόν, το επόμενο σύμβολο της δικής μας γενιάς..."

αχ καημένη καμένη γενιά. η ΟΝΝΕΔ αλλάζει σύμβολο, όποιος θέλει στέλνει στο σάιτ το δικό του και η γενιά ψηφίζει.
ας δούμε τα καλύτερα κομμάτια.

τέταρτο σε ψήφους, το βαρετό του πεθαμού, χρώματος σκούρου μπλε και σκατί, στην αρχή νόμιζα πως έγραφε ΟΑΕΔ. μυρίζει δημόσια υπηρεσία και βασικά αυτό θα έπρεπε να βγει, τα ιδανικά του μέσου ΟΝΝΕΔίτη είναι θέση στο δημόσιο

το λατρεύω. η υπέρτατη εκδίκηση στα γαμωπεριστέρια, στα ποντίκια του ουρανού που δεν έχουν καμία χρησιμότητα εκτός απ' το να λερώνουν ρούχα, μαλλιά, αυτοκίνητα, αγάλματα. η ιδέα του να βάλεις ως έμβλημα της πολιτικής σου οργάνωσης το περιστέρι που πνίγεται στην ίδια του την κουτσουλιά είναι τουλάχιστον προχώ. μετα-ιδέα που λέμε

με μπερδεύει κάπως. παραπέμπει 1) σε γκαστρωμένη 2) ψαράκι 3) λευκό αιμοσφαίριο την ώρα που τρώει τον ξενιστή 4) κομμένο οχτώ 5) δαχτυλίδι με κοτρώνα από πάνω. θα πρέπει να μιλήσω με τον ποιητή πρώτα
κι εδώ διττή σημασία, πρώτον ότι ξέρουν να μπαίνουν και στο ίντερνετ, δεύτερον ότι δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, η ελλάδα είναι αμερικανικό προτεκτοράτο και μάλιστα όταν βγούμε κυβέρνηση θα βάλουμε τις ΗΠΑ και στα εθνικά, όχι μόνο στα πολιτικά μας σύμβολα

τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει α ναι. η κοπελίτσα μπερδεύτηκε, νόμιζε ότι βάζουμε γενικά το σήμα της ΟΝΝΕΔ πάνω σε διάφορα γαλάζια πράματα. μετά τη γαλάζια σημαία αγαπητή καλλιτέχνιδα , μπορείς να το βάλεις σε μια γαλάζια φάλαινα, στη γαλάζια λίμνη, ή ακόμα και στην επιστροφή στη γαλάζια λίμνη. όπως βλέπεις κανείς δεν θα σε παρεξηγήσει, το "δανεικό" logo ανέβηκε κανονικά στο σάιτ και έχει και ψήφους. ζώα. ε ζώα. μια φορά να κάνετε κάτι και να μη γίνετε ξεφτίλα

- καλωσήρθες τρελό καρναβάλι!
- καλώς σας βρήκα!

αχ ρε συ δεν θέλω να το ξεφτιλίζω αλλά ειλικρινά, δεν είναι καθαρά πινακίδα βενζινάδικού; ή ταμπελίτσα σε γκαζιέρα; και λίγο από σήμα των θάντερκατς αλλά νταξ, εδώ αρχίζω κάπως να πιστεύω ότι είμαι ελαφρά προκατειλημμένος

ο χοντρός πήγασος δεν ξέρω από πού προέκυψε. ίσως είναι φανς καραμανλή και μικρό μου πόνυ, ίσως απλά θέλουν να ξεφτιλίσουν την εφού που έχει έναν πήγασο σε τατουάζ κι από τότε που άρχισε να υποψιάζεται πως ίσως γίνει μασκότ της ΟΝΝΕΔ για ΠΑΝΤΑ, έχει φάει τέσσερα κιλά νύχια και τις μισές τις μπούκλες

mozilla firefox

αναπτήρας γι' αριστερόχειρες

κύβος του Ρούμπικ ή σκράμπλ

ο προηγούμενος κύβος του Ρούμπικ, που τον κάνανε σκατά . σιγά μη μου τετραγωνίσετε και τον κύκλο

ο Φοίνικας ή περιστέρι σούπερμαν

Q περήφανος χορηγός

άφησα τελευταίο την υπερπαραγωγή. όπως βλέπετε είναι χρυσό. έχει ποιηματάκι "με καράβι τα όνειρα μας και τον ήλιο στην καρδιά μας!" αυτό με τον ήλιο στην καρδιά ίσως είναι ειρωνικό, για τους πασόκους. στην τελική μορφή μπορεί να μπει σε εισαγωγικά, έτσι: με καράβι τα όνειρα μας και τον ήλιο "στην καρδιά μας!" ή έτσι: με καράβι τα όνειρα μας και τον ήλιο στην καρδιά μας(not). το σχέδιο κατα τ' άλλα, αρκετά απλό. χρυσές γραμμούλες που προφανώς παραπέμπουν σε καράβι, πάνω στο κατάστρωμα το σήμα της ΟΝΝΕΔ με το δέλτα ως χριστουγεννιάτικο δέντρο, από κάτω ένα κόκκινο κουτάκι, ίσως είναι τα δώρα.

όπως ίσως παρατηρήσατε οι σχεδιαστές προτείνουν και εφαρμογές των logo τους σε καπέλα, κούπες, κοσμήματα, ρούχα. εκτός απ' την τεμπέλα με τη γαλάζια σημαία. η κοπελίτσα της υπερπαραγωγής, προτείνει το logo της σε κολιέ με τον υπότιτλο "first be a woman".

Tareq - Cold

2010-10-08T13:28:00.002+03:00

Τareq φίλες και φίλοι. μισός ιορδανός μισός έλληνας, μεγάλωσε θεσσαλονίκη και τώρα κατέβηκε αθήνα να βγάλει σόλο άλμπουμ το οποίο, αν βρω σύντομα δουλειά, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να πάρω (σημ. το τελευταίο αυθεντικό το είχα πάρει πέρυσι το καλοκαίρι). δεν ξέρω πολλά πράματα, μόνο που η μουσική του μου δημιουργεί εκείνο το ωραίο κενό στο στομάχι, όταν κατεβαίνεις απότομα μια κατηφόρα με το αυτοκίνητο. και σα να με κάνει πιο ανάλαφρο, δεν ξέρω. θυμάστε όταν ήμασταν μικρά που κάναμε κάτι με τα χέρια και μετά σηκώνονταν μόνα τους;

plus

2010-10-01T00:30:00.003+03:00

τώρα που το θυμήθηκα, δεν έχω βλογήσει τα γένια μου. χθες κυκλοφόρησε το τρίτο τεύχος αυτής της φοβερής περιοδικάρας στην οποία γράφω κι εγώ μαζί με άλλες προσωπικότητες της ελληνικής διανόησης. για την ώρα(;) κυκλοφορεί μόνο στην Αθήνα και δεν έχουμε και σάιτ, θα πρέπει να πω μια δυο κουβεντούλες στο διευθυντή, αλλιώς θα το κάνει η γιαγιά μου η Τασούλα που καημό το 'χει να διαβάσει το εγγόνι της. κατα τ' άλλα διθυραμβικές κριτικές. έδειξα το πρώτο τεύχος στη μάνα μου, το περιοδικό της άρεσε, το κείμενο μου όχι. με τον πατέρα μου παραλίγο να μαλώσουμε γιατί απαξιώνω τις πορείες και δεν δίνω μια ελπίδα για το μέλλον. του φου μια του αρέσει και μια όχι, και της τζο όχι. την άλλη βδομάδα θα με έχει στο εξώφυλλο, θα ποζάρω όπως η κοπέλα, κάπως πιο πρόστυχα και με πιο κοντό σορτσάκι.

2010-09-28T01:44:00.000+03:00

το ξέρω ότι είμαι η ντροπή του blogger, το ξέρω. ποστ δεν κάνω, στα σχόλια δεν απαντώ, σε άλλα μπλογκζ δε μπαίνω (ούτε και στο δικό μου δηλαδή). δεν ξέρω, κάπως βαρέθηκα. όχι πολύ, στο τουίτερ κάθε μέρα έχουν βαρεθεί να με διαβάζουνε, άντε κάντε κι εσείς να τα λέμε. και μια είμαι καλά, μια δεν είμαι. τώρα είμαι, έχω μερακλώσει με μπέλλου και πίνω μια απαίσια ξυνισμένη μαλαματίνα, μια χαρά. αυτά. κι εσύ που ανησυχείς, να μην.

julia for the win

2010-09-09T15:45:00.002+03:00

στην απέναντι στάση είχε αυτή τη διαφήμιση με τη τζούλια και το καζίνο. είχαν πάει όλα τα παιδάκια (ελπίζω) και έγραφαν "τον παίρνεις" , "μεγάλη πουτανάρα" , "τσόλι" , "γαμιέσαι καριόλα", "πουτάνα" , "κάνω πίπες" συνοδευόμενα από τις γνωστές ζωγραφιές με τα μπαλάκια και τις πούτσες γύρω γύρω. τώρα αλλάξανε αφίσα και έχουν βάλει μία με τη μελίνα μερκούρη. χα!

ο κώστας τσόκλης και η έννοια του ωραίου και του αναρχικού

2010-08-31T17:25:00.006+03:00

τώρα κατάλαβα γιατί τα περισσότερα έργα του έχουν τεράστιο μέγεθος

μεσημεριάτικο

2010-08-27T18:39:00.000+03:00

μεσημέρι, είμαι με την παρέα μου σε μια ταβέρνα και μετά το φαγητό παραγγέλνουμε καφέ. αργεί και πάω να ρωτήσω τι γίνεται. οι σερβιτόροι μου μιλάνε πολύ άσχημα, μαλώνουμε, αρχίζω να φωνάζω, στο τέλος πάω στην παρέα τους φωνάζω φεύγουμε, σηκωθείτε. στο δρόμο για το αμάξι σπάω ότι βρω μπροστά μου, πετάω και μια καρέκλα στο μαύρο τζιπ του αφεντικού. όταν φτάνω στ' αμάξι μας έχουν περικυκλώσει και μας περιμένουν, εγώ ξέρω ότι η ταβέρνα είναι σφυγκοφωλιά μαφιόζων και δε θα τη βγάλω καθαρή. λέω στο αφεντικό και το τσιράκι του "τουλάχιστον να φύγει η μάνα και η γυναίκα μου, να μην είναι μπροστά" μου δίνει μια μαχαιριά στο πόδι και μου λέει "διώχτες" και γω φωνάζω με μια απελπισία φύγετε φύγετε. και ξυπνάω με μια αγωνία αν πρόλαβαν να φύγουν και πονάει και το πόδι μου στο σημείο που με μαχαίρωσε.

μαλάκα μου. μαλάκα μου μεσημεριάτικο. είχα διαβάζει ένα βιβλίο που εξηγούσε γιατί βλέπουμε μερικές φορές όνειρα εντελώς άσχετα με τη ζωή και το υποσυνείδητο μας, αλλά δεν γράφω τι έλεγε γιατί θα με κοροιδεύετε που το πιστεύω.

υγ: και συγγνώμη για το δραματικό (μάλλον) του προηγούμενου ποστ, όπως λέει κι ο φίλος ζλάτκος αλλά και όλες οι πρώην σχέσεις μου, είμαι αυθεντική ντράμα κουίν

πρόσωπα που πέρασαν δύο: Ήρα

2010-08-27T13:32:00.005+03:00

όλα ξεκίνησαν ένα απόγευμα του σεπτέμβρη που γυρνούσα απ' το σχολείο, πρώτη γυμνασίου. ήμουν απογευματινός και θυμάμαι ακόμα το γαμάτο ηλιοβασίλεμα που έκανε πορφυρό όλο τον ουρανό, αλλά μπορεί και να θυμάμαι άλλο ηλιοβασίλεμα, δεκατέσσερα χρόνια έχουν περάσει

μπαίνω στην αυλή και βλέπω τον πατέρα μου να χαζογελάει και να κρύβει κάτι πίσω απ' την πλάτη του. ήταν κατίμαυρο, πάνχοντρο, με μεγάλο κεφάλι και αυτιά μισοσηκωμένα. καθόταν στα πίσω πόδια και με κοίταζε με ένα ύφος τελείως ηλίθιο, τύπου "θέλω τη μαμά μου αλλά όχι τόσο πολύ εσύ ποιός είσαι θα σε μυρίσω". ήθελα να την πούμε Μπιάνκα εις ανάμνηση ενός άλλου βελγικού ποιμενικού που είχαν κάτι φίλοι, αλλά το είπαμε Ήρα, πιο ξενέρωτο πεθαίνεις

η Ήρα ήταν το πιο όμορφο και το πιο έξυπνο σκυλί του κόσμου. για κανα μήνα δεν άφηνε τη γειτονιά να κοιμηθεί και μας απειλούσαν ότι θα ρίξουν φόλα, κατεβαίναμε εγώ κι ο πατέρας μου να της κάνουμε παρέα για να κοιμηθεί να σκάσει. όταν τη μαλώναμε πήγαινε και κρυβόταν πίσω απ' την αδερφή μου. το χειμώνα όταν τη βγάζαμε βόλτα ήταν τόσο ανυπάκουη που μάτωναν τα χέρια μας απ' την αλυσίδα. αγαπημένο παιχνίδι να δένω την αλυσίδα γύρω απ' τη μέση της αδερφής μου, να απομακρύνομαι και να τη φωνάζω να έρθει, ερχόταν τρέχοντας και με μια αδερφή να σέρνεται στο χώμα, πολύ αστείο. φοβόταν τ' αυτοκίνητα το νερό και τις εφημερίδες. είχε το πιο μπάσο γαύγισμα της γειτονιάς. έτρωγε τα πάντα εκτός από πιπεριές. είχε αποτρέψει ληστείες στα γύρω σπίτια κι ο φαρμακοποιός έπινε νερό στ' όνομα της. έχει βρει το δαχτυλίδι που έπεσε απ' την αποπάνω και της το 'χει δώσει στο χέρι. έχει βρει τα γυαλιά της γιαγιάς μου και της τα 'χει δώσει στο χέρι. έχει βρει άπειρα μπλουζάκια μου και τα 'χει ξεσκίσει χωρίς να μου τα δώσει. έχει κατακρεουργήσει ποντίκια, ένα περιστέρι κι ένα γλυκό γατάκι. στο σέιχ σου βρήκε και κυνηγούσε ένα λαγό, ο πατέρας μου έκανε δυο ώρες να τη βρει. ζήλευε παθολογικά τα παιδιά της, τα έσπρωχνε και τα τσαλαπατούσε για να χαιδέψουμε αυτή. ήταν ο φόβος και ο τρόμος των ντελιβεράδων, ένας δυο μας φώναζαν να κατεβούμε κάτω να τα πάρουμε, δεν πλησίαζαν. όταν πέθανε η γιαγιά και ήρθε στο σπίτι το μισό σύμπαν, είχε μπει στο σπιτάκι της και δεν έβγαλε άχνα. όταν φταρνιζόταν είχε πολύ πλάκα, και μια φορά έκλασε και ξαφνιάστηκε πολύ. οι φίλοι της έρχονταν και κατουρούσαν τη μηχανή του πατέρα μου. δεν έμαθε ποτέ το "φέρτο Ήρα, φέρτο" γιατί ήθελε να την κυνηγήσουμε για να το πάρουμε μόνοι μας. μόνο τρεις φορές τη φίλησα χρησιμοποιώντας το στόμα κι αυτό όταν ήταν άρρωστη. δεν ξέρω αν κατάλαβε πως ήταν πράξη τρυφερότητας

δεν περίμενα το πένθος να λειτουργήσει όπως γίνεται με την απώλεια ανθρώπων, αλλά κάτι τέτοιο γίνεται μου φαίνεται. όταν πέθανε ήμουν αρκετά χαλαρός, η milf από δίπλα πιο πολύ έκλαιγε. ένας μήνας μετά και τώρα μ' έπιασε να θέλω σαν τρελός να την βγάλω βόλτα, περπατάω και έχει μια ερημιά. και δεν πρόλαβα να την πάω στη θάλασσα.

απενεργοποιώ τα σχόλια σ' αυτό. άμα θελήσει κανείς, mail

τρεις μέρες μόνο. τρεισήμισι.

2010-08-16T17:19:00.007+03:00

♥ φτιάξε μια ντοματοσαλάτα ♥ φαίνεται καλό παιδί. ο άλλος την κορόιδεψε ♥ δεν βρήκες την κατάλληλη; ♥ την έχεις πέσει σ' όλο το τουίτερ ♥ κάνω επίδειξη μνήμης ♥ τράβα με φωτογραφία την ώρα που φουσκώνω το λάστιχο ♥ γιατί η θάλασσα δεν έχει το γνωστό γαλαζοπράσινο της χρώμα; ♥ θα πάρουμε ρακέτες και θα χτυπάμε αυτούς που παίζουν ρακέτες ♥ με ποιόν θέλεις να πεθάνεις; ♥ η καλομοίρα με άγγιξε ♥ θα μου την πέσω στο τουίτερ ♥ ξέρω ότι νομίζεις πως είμαι έτοιμος να κάνω την επόμενη μαλακία ♥ μου 'στειλε κενό μήνυμα, θα απαντήσω ♥ το νερωμένο φυγείν αδύνατον ♥ πρέπει να 'γινε σεισμός, μου έπεσε το κρασί έξω απ' το ποτήρι ♥ δεν ενόχλησα κανέναν εγώ, έκανα τον εμετάκο μου ήσυχα ήσυχα ♥ λες απ' το κρασί να έβγαλα σπυριά στη γλώσσα; ♥ δεν βλέπω αστέρια να πέφτουν, λες επειδή έχω γυρισμένη πλάτη; ♥ είναι ή σατανιστές ή κολασμένοι ♥ μόνο αυτά έγραψες; τι χασκογελούσαμε τόσες ώρες; ♥ η Στελίτσα η Γεωργιάδου έκοψε τα μαλλιά της και έπαθε κατάθλιψη ♥ δεν πας να χέσεις σιγά-σιγά; ♥ φαντάζεστε να μεθύσω και να πάρω τηλέφωνο; ♥ γιατί τα μοντέλα σου πρέπει να δεινοπαθούν; ♥ πρέπει η σχέση μας να περάσει σε επόμενο επίπεδο γιατί δε την παλεύω ♥ πού πας εσύ; σκουπίσου πάνω μου ♥ τώρα αλήθεια δεν πεινάει κανείς; ♥ μη κρίνετε τον μάικλ τζάκσον ♥ με το freestyle μου ξεσήκωσα τον κόσμο ♥ πέρυσι ξερνούσα; ♥ έλα καθαρίζω το μπιτσμπάρ ♥ θα περιμένω μέχρι ν' ανοίξει ο φούρνος ♥ δε μπορούμε ♥ είμαστε τα κορίτσια της διπλανής πόρτας ♥ βγάλε με φωτογραφία να κατουράω ♥ ο δικός σου ήρθε μας γάμησε όλους κι έφυγε ♥ αγχώθηκα μήπως δεν προλάβω να χορέψω ♥ πάλι τσιτσιδώνεσαι εσύ; ♥ πήγες κι έδωσες το στρώμα στις μούντζες ♥ έβγαλα σπυρί στη μύτη. το βιώνω. ♥ καλησπέρα κυρία Στανίση ♥ θα δωρίσω τα παιδιά του στην Ελβετία ♥ μη μου ευχηθείς τίποτα, είμαι πλήρης ♥ μα δεν θέλεις αγάπη; ♥ στη γιορτή μου θα κάνω καρπουζοχαρά και θα γίνω σκατά ♥ THUN-DER σα να μπαίνει η άνοιξη ♥ ο παναγιώτης κάνει πάντα τα πιο θεαματικά ξεράσματα ♥ να κάτσουμε άλλη μια μέρα για να φάμε τα φαγητά ♥ δεν είμαι ρατσιστής, μόνο στους Σέρβους ♥ don't call my name Haralambo ♥

Passion Pit - sleepyhead

2010-08-10T19:37:00.002+03:00

οι Passion Pit ήταν στη λίστααγαπημένωνμουσικών/βιβλίων/ταινιών που μου 'κανε αυτή η φιλοξενούμενη μου απ' το κολοράντο όπου θα πάω κι εγώ να ζήσω για ένα καλοκαίρι στη φάρμα της στην έρημο. εμένα μου άρεσε το όνομα γιατί έχω μεγαλώσει κοντά σε γαμηστρώνα και είμαι συναισθηματικά δεμένος με τέτοια μέρη, καταλαβαίνεις. μόλις ακούστηκαν τα κινεζάκια κι άρχισε κι αυτός να τσιράει κάτι με σήκωσε απ' την καρέκλα και ήθελε ν' αρχίσω να χορεύω με τον καφέ στο χέρι, όλα σκατά θα τα κανα. να πω ότι το σγουρομάλλικο αγόρι που τραγουδάει είναι Έλλην (να μην ξεχάσω να το χτυπήσω στην αμερικάνα). και τί βιντεοκλίπ. και τί ήσυχη ποιητική κατάληξη. και επιτέλους καινούριο κόλλημα γιατί τον σιχάθηκα τον κένι γουέστ

είθελα κάπου να τα πω

2010-08-04T10:25:00.000+03:00

καταρχάς κύριε Μικρούτσικο καλημέρα σας και συγχαριτήρια για την εχπομπή σας. δε θα σας καθηστερύσω πολύ, για το καλοκαίρι μου είθελα να μιλίσω, με το πήραν κύριε Μικρούτσικο, έφηγε το καλοκαιράκι και ούτε που το κατάλαβα κύριε Μικρούτσικο, μπάνια πήγα έκανα η Χαλκιδική δυο βήματα δόξασυ ο Θεός, αλλά πάνω από δυο μέρες δεν κάθησα κύριε Μικρούτσικο, στη φάμπρικα ολημερής και τι ολημερής τετράωρο μ' έχουνε, πάνω από πεντακοσάρικο δε με δίνουν, κάθομαι όλη μέρα να πλαδαρέβω. ποιοί με το πήραν δεν ξέρω. εγώ το 'δωσα που δεν ήθελα να γίνω λογιστής ; η εταιρία; η κυβέρνησις; η τρόικα; θα σας γελάσω. πάντως όλοι οι παραπάνω διακοπές θα πάνε, μόνος μου εγώ θα βράζω στο ζουμάκι μου.

η φαντασία στην ονοματοδοσία

2010-07-30T19:14:00.001+03:00

εχθές έμαθα ότι έχουμε οδό Μακεδονικής Αμύνης. έρχεται να συμπληρώσει την οδό Μακεδονομάχων, οδό Μακεδονίας, αεροδρόμιο, ΣΤΑΘΜΟ ΚΤΕΛ, πανεπιστήμιο Μακεδονία.
παρατηρώ πως οι τοπικοί άρχοντες έχουν μεγάλη φαντασία και τη χρησιμοποιούν όλη στην ονοματοδοσία των δρόμων και των κτηρίων της πόλης. θα συνεισφέρω:

- μπορούμε να πιάσουμε τα τοπικά φαγητά, οδός Μακεδονικής Σφολιάτας, λεωφόρος Μακεδονικού Χαλβά, πλατεία Τσίπουρου Μακεδονίας. έχουμε και ραβανί, μπουγάτσα, συμπληρώστε αν ξεχνάω κάτι

- ίσως μια πλατεία Αρχαίας ή Μεγάλης Μακεδονίας να είναι απαραίτητη, ποιός ξέρει, όταν γίνει πρωθυπουργός ο Ψωμιάδης να θελήσει να πάρει πίσω τις χαμένες πατρίδες μέχρι το αφγανιστάν και πρέπει να 'χουμε ένα πάτημα, ένα ιστορικό, όχι σα τους σκοπιανούς που πετάχτηκαν σαν τις τσουτσούνες στο άσχετο και έλεγαν είμαστε μακεδόνες είμαστε μακεδόνες

- Μέγαρο Μακεδόνων Τραγουδοποιών. Βανδή, Θεοδωρίδου, Τερζής, Πάολα αλλά και ποιοτικοί, Παυλίδης, Νιόνιος, Αγγελάκας

- Υποθαλάσσια Σύραγγα Μακεδονικών Παραλίων για να μη νομίζουν οι καταυλακιώτες ότι μόνο αυτοί έχουν. παντού φωτογραφίες χαλκιδικής καβάλας σαμοθράκης κατερίνης θάσου

- χωράει και μία οδός Μακεδόνων Ξένων Ηγετών εκεί στο τουρκικό προξενείο. *και* τείνουμε χείρα φιλίας στην Τουρκία *και* κάνουμε και το κομμάτι μας με τον Ατατούρκ που γεννήθηκε εδώ

- Λεωφόρος Μακεδονικών Ομάδων (δηλαδή ΠΑΟΚ)

- Δημοτικό Πάρκινγκ Μακεδονικού Φιλότιμου ή Μακεδονικού Χαμόγελου

γενικά αυτός ο τόπος ο ευλογημένος απ' το Θεό έχει βγάλει πολλούς άνδρες και φαγητά, πλούσια η ιστορία μας. και πρέπει να το εκμεταλευτούμε γιατί όπως όλοι ξέρουμε λαός χωρίς Ιστορία είναι λαός χωρίς Μνήμη και λαός χωρίς Μνήμη είναι λαός χωρίς Μέλλον

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΥΘΕΝΤΙΚΗ ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ;

2010-07-28T16:10:00.000+03:00

σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες 30 μέτρα ευθείας βολής απ' τα φένα-στοκ αφέθηκε αυτή η προκήρυξη, η αρχές έχουν φτάσει σε αδιέξοδο:

Η Σέχτα Σανελιστών οπλίζεται ξανά. Στο σημερινό κόσμο το πιο βίαιο πράγμα είναι να μοιάζεις με παλιάτσο. Όλη μας η ζωή κατακλύζεται από μαιμούδες. Και όταν δεν είναι οι μαιμούδες των κινέζων, της λαικής, της αμερικανικής αγοράς, των νιγκηριανών, τότε τα πράγματα είναι ακόμα πιο ύπουλα. Μιλάμε για μια κακογουστιά καλυμένη, χωρίς εμπριμέ. Για την κακογουστιά της εικόνας, των διαφημίσεων, της καταναλωτικής μαστούρας, των ψυχοαδιέξοδων, της μοναξιάς. Ζούμε σε άθλιες πόλεις, τρώμε κοκορέτσια, ενημερωνόμαστε από εφημερίδες που αφήνουν μαυράδι στα χέρια, ψωνίζουμε από bershka, εργαζόμαστε σε αηδιαστικές δουλειές, θαυμάζουμε κάλπικα αξεσουάρ, φτιάχνουμε τα μικρά ιδιωτικά τσαντήρια μέσα στα σπίτια μας με τη μπανάλ επίπλωση.

Εμείς κουραστήκαμε από αυτό το κενό μόδας. Είπαμε φτάνει πια... όχι άλλες ξανθιές πλατίνα... όχι άλλες δευτεράντζες στο Cavo Paradiso... όχι άλλο cheap and chic...

Ετσι πριν 1,5 χρόνο φτιάξαμε την Σέχτα Σανελιστών, που έγινε το όχημα διαφυγής μας απ΄ την επικίνδυνη ενδυματική φτώχια-φυλακή που ζούσαμε. Δυο- τρία αξεσουάρ για αρχή, μερικοί κατάλογοι Valentino και κάποιες παραβατικές γνώσεις από προηγούμενες εμπειρίες σε εβδομάδες μόδας, συνδυάστηκαν με αρκετά κιλά κόκας και την σιγουριά της συνείδησης που έλεγε: ή άνθρωπος ή Δυτικά Προάστια, ή in ή out, ή επανάσταση ή συμβιβασμός με την πλέμπα.

Και έτσι ξεκινήσαμε.

Όταν ζεις σε ένα ατέρμονο life style, σε κάνει να οξύνεις τις ικανότητες και την σκέψη σου, ενώ ταυτόχρονα σου προσφέρει την ευχαρίστηση ότι έχεις αντιτεθεί στα τσίτια που προορίζανε για σένα.

Όμως θέλαμε κάτι παραπάνω...

Επιζητούσαμε το άλμα για την έφοδο στο star system. Μετά το τρισάγιο στον Alexander McQueen, θέσαμε στον εαυτό μας το ζήτημα της αναβάθμισης της δράσης μας, που εμπεριείχε κάποιες απαραίτητες προϋποθέσεις. Έτσι περάσαμε σε μια δημιουργική αφάνεια με σκοπό να αναδυθούμε πιο ικανοί, πιο ουσιαστικοί, πιο επικίνδυνοι. Σε αυτό το διάστημα αρκετοί από εμάς εκπαιδευτήκαμε στo bitching, μάθαμε νέες τεχνικές, διαβάσαμε, ενημερωθήκαμε για άγνωστους μέχρι τότε οίκους μόδας, ανταλλάξαμε εμπειρίες και σκεπτικά με άλλους fashionistas και ανεφοδιαστήκαμε στον υλικοτεχνικό τομέα.

Παράλληλα οι υπόλοιποι μαχητές μας δεν έμειναν ανενεργοί. Δημιούργησαν ένα απαραίτητο δίκτυο πληροφοριών, συνέλεξαν παπούτσια, φρόντισαν την ευαίσθητη επιδερμίδα τους και πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους στο σκοπό της αποτρίχωσης της γάμπας και στην αξιοπρέπη εμφάνιση του εαυτού τους.

Έτσι από εδώ και πέρα θέλουμε να είμαστε τρομακτικά συνεπείς σε ότι λέμε και να μεταφέρουμε ένα μήνυμα σε όλους τους επιφανείς φορείς της κοινωνίας και τους γορίλες τους: "Σταματήστε την τριχωτή σας επέλαση. Η Σέχτα Σανελιστών δεν θα αφήσει ούτε ένα χιλιοστό τριχωτής πλάτης στη ζωή σας. Τα κεριά μας είναι καυτά και έτοιμα να “μιλήσουν”... Αν οι ταινίες κάνουν το δέρμα να ερεθίζεται, το λέιζερ θα δώσει τη λύση...". Πλέον δε μιλάμε για απλό ξυραφάκι, τα αποτελέσματα πρέπει να 'ναι μόνιμα. Η πρόσφατη επίθεση μας δεν στηρίχτηκε σε προπαγανδιστικούς λόγους, αλλά στην απόφαση να σταματήσουμε να βλέπουμε το άθλιο τζάκετ, τα καγκούρικα γυαλιά και τις απεριποίητες τρίχες αυτού του τύπου.

Η Υψηλή Ραπτική είναι μια μεταβλητή, ένα εμπόρευμα στον κόσμο του θεάματος που άλλοτε την κατασπαράσσει εξορίζοντας την στο υπερβολικό μπουζουκοβάψιμο, στα καπέλα της Ταμτα, στις σαγιονάρες στα clubs και άλλοτε την υπερασπίζεται ως το «ιδανικό» που χάθηκε απ΄ τη ζωή του λαουτζίκου.

Όμως σημασία δεν έχει μόνο αν ζεις, αλλά και το πως ζεις. Η πραγματική αξία βρίσκεται στις επιλογές που κάνει ο καθένας στην γκαρνταρόμπα του. Εκεί κρινόμαστε όλοι. Ο Σωκράτης Γκιόλιας έκανε τις επιλογές του και εμείς τις δικές μας. Αυτός επέλεξε να ζήσει σαν γύφτουλας στο βασίλειο του κιτς του άθλιου κύκλου του και εμείς ως προστάτες του status της γειτονιάς του.

Από εκεί και πέρα ο βασικός λόγος της επίσκεψής μας στο σπίτι του ήταν η κυρίαρχη θέση που κατείχε στην ηλεκτρονική μορφή της νέας δημοσιογραφίας. Με την ραγδαία εξάπλωση του internet και την ολοένα αυξανόμενη προτίμηση ιδιαίτερα των νέων για την ενημέρωση τους από αυτό, η επέλαση της κακογουστιάς φαινόταν πως ήταν προτετελεσμένο γεγονός. Hellooo! Πορτοκαλί σύνδεσμοι; Greeklish? Ορθογραφικά λάθη; Κεφαλαία;

Ο Γκιόλιας πρώην συνεργάτης του βγάλτε-του-το-δερμάτινο-επιτέλους-θα-σκάσει-καλοκαιριάτικα-και-είναι-και-περσινό-κομμάτι Μάκη Τριανταφυλλόπουλου αλλά και άξιος συνεργάτης της ενδυματολογικής σχολής Αναστασιάδη (απενοχοποίηση του φτυνιάρικο T-shirt αρκεί να έχει κάποιο εξυπνακίστικο logo σε στάμπα) είχε αυτό που χρειαζόταν. Μέχρι και ο αδελφός του Περικλής, ως διευθυντής της Ρrince Οliver προσπάθησε να τον συμορφώσει, χωρίς επιτυχία δυστυχώς.

Ο Γκιόλιας ήταν ένα απ΄ τα πολλά ονόματα διασήμων που έχουμε συλλέξει πληροφορίες για τα σπίτια, τις σακαράκες, τη φύλαξη τους, τα αγαπημένα τους στέκια-ρεστοράν μέχρι και το πού μεταποιούν τα Dior (το ΄πιασες το υπονοούμενο Λαιδη-φτηνιάρα του φωτιά στα σαββατόβραδα;).

Η πρότασή μας στο τώρα είναι σαφής. Όσοι άνθρωποι θέλουν να αρνηθούν έμπρακτα την κουρελαρία, ας περάσουν απ΄ τα λόγια στην πράξη. Σύντροφοι οργανωθείτε, φτιάξτε ομάδες, συλλογικοποιείστε τις επιθυμίες σας, αγοράστε, διαβάστε, επικοινωνήστε, αρνηθείτε την Paris Hilton και τη Sarah Jessica Parker, καταργείστε την άσπρη κάλτσα και περάστε στη στρατηγική του ατελείωτου shopping.

Μαχητές του style, ο εχθρός έχει όνομα, ψάξτε διευθύνσεις...

Stereosis on view 99 hours 2010

2010-07-25T18:57:00.006+03:00

εναλλακτικά: πώς μπορούμε να γίνουμε φίλοι με όλο τον κόσμο
εναλλακτικά: μου λείπετε ηλίθια
εναλλακτικά: βρέχει και το κάνει χειρότερο

*οι δικές μου

vips

2010-07-12T08:01:00.002+03:00

ένα, ο Μυλωνάς. θυμήσου, πρώην πρόεδρος βιομηχάνων β. ελλάδος που τον απήγαγαν και μετά στη συνέντευξη μιλούσε κάπως βλάχικα. παχύ μουστάκι (όχι χίπστερ), καρώ καφελαχανοπράσινο σακάκι κάπως στραβοχυμένο, μπόντιγκαρντ (κι εγώ θα είχα), τεράστια δαχτυλούμπα μέσα στο ρουθούνι να ψάχνει κάτι και να μη το βρίσκει. τα μεταξωτά βρακιά θέλουν και μεταξωτούς κώλους το φελέκι μου

δύο, μελισσανίδης. τον ξεχώριζες από μακριά, βαμμένο μαλλί μπούκλα και μπότα ιππασίας μέχρι το γόνατο. έπειτα έβλεπες πως περίμενε στην ουρά κανονικά. έπειτα σου μιλούσε και ήταν τόσο ευγενικός που σε ανάγκαζε να θυμηθείς πως το παιδί αυτό κάποτε έδωσε στη χώρα σου κάτι για το οποίο ψοφάς αυτή τη στιγμή, λίγη περηφάνια. και όλα τα κανάλια είχαν τίτλους "το χρυσό αγόρι", και μετά είχαν τίτλους "αγόρια για φίλημα" και μετά η ΝΕΤ στην επανάληψη της τελετής έναρξης του 2004 έκοψε τη σκηνή στην οποία εμφανίζεται αυτός με τη δάδα. σκέψου: έκοψαν έναν ολυμπιονίκη, επειδή δεν ανταποκρινόταν πια στο πρότυπο ανδρός που πλασάρεται. δεν είναι πια αστείο, τελικά δεν ήταν ποτέ. Ιωάννη, δεν θα γκρεμίσουμε ποτέ τείχος για 'σένα

τρία, χρήστος ή ανέστης. ένας απ' τους διδύμους της Θεσσαλονίκης που πηγαίνουν σε όλα τα εγκαίνια και τα μαγαζιά της παραλίας και χαιρετάνε τον κόσμο και όλοι μα όλοι τους αγαπάνε. ήταν στο περίπτερο και μόλις με είδε μου έκανε νόημα. βγάζω τ' ακουστικά, πηγαίνω και μου δείχνει μια φωτογραφία στην εφημερίδα.
- ποιός είναι αυτός;
- ο Ψαριανός
- τι έπαθε;
- τίποτα, έδωσε μια συνέντευξη
- και τι λέει;
κοιτάζω τη λεζάντα. γράφει "Το κράτος είναι ένα μπουρδέλο με απλήρωτες πουτάνες"
- εεεε... λέει πως το κράτος είναι πολύ κακό...
- τι είναι αυτός;
- βουλευτής
κούνησε απαξιωτικά το χέρι κι έφυγε. πρώτον νιώθω σχεδόν ευλογημένος που μου μίλησε, δεύτερον, γαμώ τις φυλλάδες, δεν σας έχει περάσει απ' το μυαλό ότι τις εφημερίδες μπορεί να τις διαβάσουν άνθρωποι πιο ευαίσθητοι απ' τα κοράκια που κρύβετε(;) στις σκατοψυχές σας;

η χώρα των γελοίων

2010-07-08T20:06:00.001+03:00

πήγα στην πορεία και ήμασταν δυο χιλιάδες άτομα, περπατούσαμε σα να κηδεύαμε τις ζωές μας, δυο χιλιάδες γραφικοί καλοκαιριάτικα μεσ' τον ήλιο, κάθε φορά οι ίδιες φάτσες, ο κόσμος ούτε που έβγαινε απ' τα μαγαζιά του να ρίξει μια ματιά κι εμείς μόνοι να περπατάμε στην άσφαλτο, δεν ξέρω πού απευθυνόμασταν αν απευθυνόμασταν. κηδεία. η γραφική μειοψηφία που βγήκε να τιμήσει το σύστημα-κουράδα που ισχύει, να το γραπώσουμε τώρα που το 'χουμε, να μη τ' αφήσουμε γιατί αυτό που έρχεται θα αλλάξει τα πάντα. πιστός στις προθέσεις του ο γιώργος, αλλαγή. καυγάδες στην κηδεία, οι τεθλιμμένοι συγγενείς "θα πετάξουμε πέτρες στο υπουργείο να δουν αυτοί" "όχι δεν θα πετάξετε" "είστε φασίστες ας πλακωθούμε στο ξύλο". από κοντά κι οι γουόναμπι φωτορεπόρτερ με τις ακριβές τους μηχανές να τραβάνε σκληρά πρόσωπα αγωνιστικά, να ανεβάσουν φωτογραφίες στο φλικρ, να τους βάλουν αστεράκι "τέλειωσε νωρίς το πανηγύρι" μου 'πε ένας, "δεν έβγαλα τίποτα"

πριν λίγο τέλειωσε κι η ψηφοφορία στη βουλή. όλοι οι πασόκοι ναι (και ο κακλαμάνης που έκανε το μάγκα 'χθες), όλοι οι νεοδημοκράτες κι οι λαουτζίκοι "ναι στα άρθρα .. κ .. και όχι στα υπόλοιπα", γελοία κομματική πειθαρχία, γελοίοι άνθρωποι που έμπαιναν στην αίθουσα για να ψηφίσουν και έβγαιναν κατευθείαν, ή σηκώνονταν όρθιοι, πήγαιναν στον κολλητό να πουν καμιά μαλακία να περάσει η ώρα. δεν ήξεραν πώς λειτουργούν τα μικρόφωνα.
δε μας μπορώ ρε.

anais

2010-07-03T15:21:00.000+03:00

είναι αυτή η τρελή με την τεράστια μυτόγκα και τα γαμάτα τραγουδάκια που τα φωνάζεις με προφορά "μον άμουυυγ κοαγγγ" και ξέρεις πως άμα σε ακούσει η γαλλικού απ' το γυμνάσιο που μένει στο διπλανό τετράγωνο θα απαιτήσει να επαναλάβεις την τάξη. κάνει κ τα πιο τέλεια βιντεοκλίπ, να δείτε οπωσδήποτε αυτό. και εδώ είναι πολύ γλυκούλα, αυτό που έβαλα πάνω δε μ' αρέσει τόσο πολύ αλλά ήταν το μόνο που μπορούσα να ενσωματώσω αφού το γιουτούμπ και οι δισκογραφικές τον παίρνουν.

ο μπαρμπα Στάθης

2010-06-24T01:37:00.002+03:00

τόπος: το σπίτι μου
χρόνος: μία το βράδι

χτυπάει το κουδούνι. μπροστά μου ένα ψυγείο. δίπλα ο γείτονας.
- συγγνώμη, έψαχνα το φως
- ένα ψυγείο...
- ναι το κουβαλάω κάτω
- ψυγείο...
- θα με βοηθήσεις;
ξεπερνάω το ηλίθιο ύφος κ ντύνομαι. το κουβαλήσαμε. βαρύ

ποιά είναι τα σενάρια τώρα:
ένα: ο φίλος tosiomorphy υποστηρίζει πως στο ψυγείο βρισκόταν το πτώμα της γυναίκας του. εγώ ξέρω πως μένει μόνος, είναι χωρισμένος. αυτό όμως δε λέει τίποτα γιατί ποιός μου εγγυάται ότι το ψυγείο δεν είχε το πτώμα της πρώην γυναίκας του;
δύο: το ψυγείο είναι γεμάτο λεφτά κ μάλιστα δραχμές, αφού το κράτος -όπως όλοι ξέρουμε- τυπώνει κρυφά χαρτονομίσματα σε χώρους υπαράνω υποψίας.
τρία: ο τύπος ανήκει σε τρομοκρατική οργάνωση που παλιά τοποθετούσε τις βόμβες σε κατσαρόλες αλλά τώρα για να μην το διασταυρώσει η αστυνομία τις τοποθετεί σε ψυγεία.
τέσσερα: το ψυγείο περιέχει την κωνσταντίνα, τον δημήτρη κόκοτα, τα κακά κορίτσια κ άλλους εξαφανισμένους καλλιτέχνες που ούτε η ναταλία γερμανού δεν τους θυμάται
πέντε: χα. τα ψιλά που έπεσαν απ' την τσέπη του ταμία του δήμου Θεσσαλονίκης, 23εκ ευρώ
έξι: η γάτα του Schrodinger
εφτά: έχουμε ήδη πει πως ο τύπος ανήκει σε τρομοκρατική οργάνωση. το λοιπόν αυτές τις μέρες εξοπλίζουν τη γιάφκα. εδώ σα να την έχω πουτσήσει λίγο γιατί αν οι μπάτσοι βρουν δαχτυλικά μου αποτυπώματα στο κωλοψυγείο τους θα με κλείσουν στο μπουντρούμι κ δε με σώζει ούτε η επιστολή που θα στείλω στον λαζόπουλο να τη διαβάσει με φωνή βραχνιασμένη στην εκπομπή

δε μου 'ρχεται κάτι άλλο. μόνο ότι ποτέ δεν ξέρεις πότε η ζωή θα σου στείλει ένα βραδιάτικο σουρεαλισμό να έχεις να πορεύεσαι

στου καβουριού την τρύπα

2010-06-14T14:47:00.002+03:00

ήθελα τόσο πολύ να φύγω που σκεφτόμουν να περάσω το σουκού με γονείς στο εξοχικό -παναγία μου δηλαδή- αλλά τελικά ήρθαν τα παιδιά κ είπαν πάμε για ελεύθερο κάμπινγκ. πήγα με 3,5 ευρώ, ευτυχώς είχαμε κάτι κονσέρβες τόνο μαζί κ κουλούρια, πιοτό δικό μας, μια χαρά.
ακούγαμε γκάγκα, κουλτούρα. φτάσαμε βράδυ και στην παραλία μιλήσαμε για σχέσεις, αλλοεθνείς γκόμενους (όλα για την πατρίδα) κ σβήσαμε το κερί για να δούμε τ' αστέρια. μια κοπέλα τραγουδούσε μεσ' το βράδυ. το πρωί χέσαμε με τον φου στο ύπαιθρο κ σιγοτραγουδούσα μου έχεις βρει δηλαδή της καρδιάς μου το κουμπί ώσπου κατάλαβα πως δεχόμουν επίθεση από τεράστια μαύρα μυρμήγκια αλλά τι να κάνω στην κατάσταση που βρισκόμουν, το υπέμεινα. έπειτα θάλασσα κ γυμνισμό, τσούνες κ μουνιά έξω, έτσι πρέπει να 'ναι οι άνθρωποι όταν βγαίνουν απ' τα κλουβιά τους. φωτογράφηση στα βράχια (έχω γεμίσει πληγές), ολίγον μάτι (με δέος όμως) στο πιο όμορφο ζευγάρι με το πιο άσχημο σκυλί. οι γιούφτες με τις πετσέτες με τις ελληνικές σημαίες πάνω, και του ΠΑΟΚ και τη μπάλα γκάμι μπέρ. αυτός που φώναζε έλα μωρή αρρώστια. το πες μπαλαλάικα κουαρτέτο. σκυλάκια που κυνηγούσαν ψάρια και τα μαλώναμε. ένα μοναδικό δώρο και λίγος εθνικισμός απ' το σύλλογο γυμνιστών. πολλά κουνούπια. η μπίζνεσγούμαν χριστίνα με το καταπληκτικό μουσικό γούστο. ο έρωτας της τζούλης με το ημίσκληρο πουλί του διπλανού (υπήρξε κ άικόντακτ). η ξαδέρφη με τα μεγάλα βυζιά. οι απουσίες.
το καλοκαίρι άρχισε, όλα θα πάνε πολύ καλύτερα

σατανικοί ακτιβιστές

2010-06-05T12:43:00.001+03:00

ρε έχω γαμηθεί στο γέλιο. δεν υπάρχει πιο αποτυχημένο βίντεο(;) προπαγάνδας λέμε, τα παιδιά έχουν κάνει εξαιρετική δουλειά. δείτε το σας παρακαλώ, μόνο 20δευτερόλεπτα είναι.
ειδικά η κακιασμένη φωνή "σκάσε, πήγαινε πίσω στο Άουσβιτς" αλλά και η άλλη, η κουλ-σατανική που ομολογεί "Βοηθάμε τους Άραβες να κινηθούν εναντίων των ΗΠΑ, μην ξεχνάτε την 9/11 παίδες" αξίζουν βραβείο. μαλάκα μου, έχω πάθει σοκ, κάποιος το έχει πάρει σοβαρά υτό το πράμα κ πιστεύει ότι πείθει ανθρώπους έτσι (οκ, το κάνει, αλλά η ηλιθιότητα των ανθρώπων είναι άλλη ιστορία). α να και το πραγματικό βίντεο
όλο αυτό το ανακάλυψα μέσω του @thepressproject, τουίτερ σ' αγαπώ

άνθρωποι που πέρασαν ένα

2010-06-04T17:58:00.005+03:00

τώρα με τον τσοχατζόπουλο κ το τσαρδί του πώς μου 'ρθε και θυμήθηκα ένα τύπο απ' τη σχολή μου, παλιά. είχαμε μπλέξει σαν παρέες, δεν ξέρω από πού, νομίζω τον ένωσε με τους καφροφίλους μου το πάμε στοίχημα. μ' εμένα τίποτα. αυτός ήταν κάργα πασόκος που λέτε, έλεγε μάλιστα "είμαι κομματόσκυλο" κ το χαιρότανε. μόλις είχε βγει κυβέρνηση η νουδού κ λέγαμε κάτι παπαριές, ότι κ καλά θα κάνει μια τετραετία γαμάτη κ θα πέσει όταν αναλάβει πρόεδρος του πασοκ ο βενιζέλος. τότε είχε πει κ τη φράση που θ' ακολουθήσει κ θέλω να τη βάλετε στο μυαλό σας κουνελάκια μου, εμένα μου 'χει μείνει ως ένα απ' τα πιο σουρεάλ πράγματα που έχω ακούσει:

"δυο πράγματα θέλω σ' αυτή τη ζωή πριν πεθάνω. να δω τον Τσοχατζόπουλο αρχηγό, και να χέσω στον τάφο του Χότζα"

είχαμε μείνει όλοι στήλη άλατος, γιατί να θέλει κάποιος να πραγματοποιηθεί οποιοδήποτε απ' τα δύο; ένιγουέις, θυμάμαι πως μετά στρίψαμε ένα μεγάλο μπάφο, ήταν το πιο χρήσιμο πράγμα που μου 'δωσε αυτός ο άνθρωπος.

ψωροκώσταινα

2010-06-02T20:41:00.004+03:00

φτιάχνω καφέ απογευματινό κ το αυτί μου -ψυχαναγκαστικά;- κολλημένο στην τηλεόραση, ο πατέρας βλέπει ειδήσεις στο άλτερ (ψυχαναγκαστικά). ρεπορτάζ για κινηματογραφική ληστεία στη γαλλία

οι τύποι κοίτα τι έκαναν, πετάνε το παλιό φορτηγάκι στην χρηματαποστολή, πυροβολάνε τους φρουρούς, πυροβολάνε όποιον έρχεται για να μην πλησιάσει, πυροβολάνε τους μπάτσους, ανατινάζουν την πόρτα του βαν, παίρνουν δυο εκατομμύρια, βάζουν φωτιά στο φορτηγάκι για να μην φαίνονται από ψηλά (απ' τους καπνούς), φεύγουν. αργότερα οι μπάτσοι βρήκαν τα αυτοκίνητα τους χωρίς κανένα ίχνος-τρίχα-τίποτα. WIN

- καπάκι άλλη είδηση για ληστεία στην ελλάδα -

βρείτε τη διαφορά, πήγαν να μπουν στο σπίτι κάπου δυτικά προάστια, γαυγίζαν τα σκυλιά, άναψε κ το φωτοαισθητήρι, πώς το λένε δεν θυμάμαι, κρυβόντουσαν στους θάμνους για να μην τους δουν, βγήκαν οι γείτονες άρχισαν να τρέχουν, έπιασαν τον ένα, ο άλλος παράτησε το πιστόλι στη διπλανή ταράτσα. FAIL

τίποτα να προσθέσω

jonsi - Go Do

2010-05-28T16:48:00.004+03:00

Go Do from Bizzle Bizzle on Vimeo.

αν κάνω ένα ριγουάιντ στους ισλανδούς που ξέρω, καταλήγω στο ότι είναι τόσο εύθραυστα όμορφοι που πονάει και πως οι φωνές τους είναι πουλιών. και έχουν κι ένα j στο όνομα τους. ο Jonsi είναι τόσο εύθραυστα όμορφος που πονάει, και η φωνή του είναι πουλιού. το ένα μάτι πάει κάπως ανάποδα κ είναι τυφλό, πράγμα που τον κάνει ακόμα ποιο εξωτικό. είναι και γκέι, έψαξα να βρω για το γκόμενο του, ένα κακάσχημο είναι δεν ξέρω τι σκατά, μάγια του 'χει κάνει; το τραγούδι αυτό προσωπικά με κάνει να χορεύω σαν το τρελό μέσα στο δωμάτιο, να σκουντουφλάω κ να πέφτω πάνω στη ντουλάπα κ τώρα να πονάει ο αγκώνας μου

Ντρούγκου ντρούγκου ντρουγκ ντρούγκου ντρούγκου ντρουγκ τα βραχιόλια τους βροντούν

2010-05-20T17:19:00.002+03:00

Οι Wenlock κ Mandeville είναι λέει οι τελευταίες σταγόνες "βρετανικού ατσαλιού" που περίσσεψαν απ' το Ολυμπιακό Στάδιο του Λονδίνου. δεν ξέρω ποια δαιμονική δύναμη το κανε αυτό, πάντως τα είδα στον ύπνο μου να με κυνηγάνε. εγώ φώναζα "Κανένας, Κανένας" κι απαντούσαν "δε μας χέζεις πολυμήχανε;" και όλο με πλησίαζαν και όλο με πλησίαζαν

δε σας άρεσαν οι δικιές μας οι μασκώτ ε; σαν προφυλακτικά ήταν ε; φάτε τώρα βρετανικό ατσάλι κ βουλώστε το, τουλάχιστον οι δικιές μας ήταν λάτεξ. όπως λένε λοιπόν τα απαίσια αυτά τέρατα, καθρεφτίζουν τους ανθρώπους κ τα μέρη που συναντούν καθώς ταξιδεύουν. τη γιαγιά μου τη Τασούλα σκέφτομαι, να βγει κανά πρωί στο μπαλκόνι να τα δει να την κοιτάζουν έτσι μεσ' την κακία κ πάρτην κάτω, είναι και καρδιακιά

τα ονόματα τους τα πήραν από κάτι αγγλικά κωλοχώρια, μια βλαχιά. το πρώτο απ' το "Much Wenlock in Shropshire", εκεί οργάνωσε λέει τους πρώτους του αγώνες ο Κουμπερτέν και του άρεσε τόσο, που εμπνεύστηκε το νέο ολυμπιακό κίνημα. το δεύτερο πήρε τ' όνομα του "by Stoke Mandeville in Buckinghamshire", όπου οργανώθηκαν οι πρώτοι αγώνες -παράλληλα με την έναρξη των Ολυμπιακών του 1948- των αναπήρων του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, προάγγελοι των παραολυμπιακών δηλαδή

το ένα(1) μάτι τους είναι φακός κάμερας που καταγράφει τα πάντα ("capturing everything I see as I go..") και το φως στη κεφάλα τους είναι εμπνευσμένο απ' τα ταξί του Λονδίνου. το ένα έχει κ τα βάθρα των νικήτών απάνω, το άλλο κάτι εμπνευσμένο απ' το σήμα των παραολυμπιακών

δεν ξέρω αν εγώ είμαι προκατειλημμένος απ' την εμφάνιση τους ή αν είναι όντως οι πιο προπαγανδιστικές μασκώτ στην ιστορία. στο κομμάτι "a bit more about me", το πρώτο λέει πως "Life is all about having fun" και το άλλο "I’m on a mission. On a mission to be the best I can possibly be. Because that’s what it’s all about, isn’t it?" σα να λέμε δούλευε, γίνε καλύτερος, γίνε Ο Καλύτερος, κι όταν πας σπίτι διασκέδασε, γέλα, πήγαινε γυμναστήριο. στο μεταξύ εμείς θα σε καταγράφουμε με κάμερα

επίσης έχουν αεροδυναμικό σχήμα δονητή που παραπέμπει στο παλούκι που θα φάνε οι πολίτες του κόσμου από 'δω και πέρα. φήμες λένε πως ο κυβερνήτης της Φλόριντα Α Σβατζενέγκερ λύγισε μόλις τα είδε, γιατί θυμήθηκε τον κακό από μια ταινία του και έκλαψε τραγουδώντας "οι αναμνήσεις ξαναγυρίζουνε" (κ επίκαιρο χιουμοράκι ε;). ένιγουέις, ίσως είναι οι καιροί που με κάνουν επιφυλακτικό, πάντως τα βραχιόλια σας μάραναν κακάσχημα.

live your gap in Greece

2010-05-13T13:17:00.001+03:00

"Ένα dvd του ΕΟΤ για την τουριστική προβολή της χώρας μας στο εξωτερικό και κυρίως στις ΗΠΑ πρόκειται να κυκλοφορήσει από την Κυριακή. Το ξεχωριστό με το συγκεκριμένο dvd είναι ότι θα συμμετάσχει κατά πάσα πιθανότητα και ο ίδιος ο πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου."

κάθομαι απ' το πρωί κ σκέφτομαι στιγμιότυπα του ντιβιντιού

φαντάζομαι πρωθυπουργό με τραγιάσκα να πουλάει χαμογελαστός κουλούρι δίπλα στον λευκό πύργο. να παίζει χαμογελαστός τη λατέρνα, απόγευμα κάτω από ακρόπολη, γερμανοί τουρίστες πετάν 50λεπτα. τρέχει ημίγυμνος κ χαμογελαστός με την καλή του στην παραλία πόρτο-κατσίκι, της προσφέρει μια μπουρού να ακούσει τη θάλασσα. με την παρέα του στο κάβο-παραντίσο να χτυπιούνται με μπιτάκια, κοιτάνε την κάμερα κ κάνουν -χαμογελαστοί- "γειάμας" με σφηνάκια. για να περάσει κ μήνυμα κατά της ανομίας, με κίτρινο κράνος πάνω σε φαγάνα(;) χαμογελαστός να γκρεμίζει αυθαίρετα στην παραλία στον άλιμο ή να κυνηγάει κατασκηνωτές που κάνουν ελεύθερο κάμπινγκ

πείτε καμιά ιδέα, να τα βοηθήσουμε τα παιδιά

η μέρα της μαρμότας

2010-05-11T13:38:00.004+03:00

10 μαΐου 2010

προς σουίς έρλαινς
ντίαρ σιρ/μάνταμ,
η σημερινή πτήση έφυγε κανονικά, χωρίς καθυστέρηση. ένα μικρό πρόβλημα με μια κυρία που ήρθε με παλαιού τύπου διαβατήριο που είχε λήξει κιόλας, και ο καινούριος συνάδελφος kounelos δεν το αντηλήφθηκε. το καταλάβαμε στην έξοδο και η κυρία έγινε όφλόουντ.
μπεστ ριγκάρντς, η προισταμένη

11 μαΐου 2010

προς σουίς έρλαινς
ντίαρ σιρ/μάνταμ,
η σημερινή πτήση έφυγε κανονικά, χωρίς καθυστέρηση. ένα μικρό πρόβλημα με έναν κύριο που ήρθε με παλαιού τύπου διαβατήριο και ο καινούριος συνάδελφος kounelos δεν το αντηλήφθηκε. ναι, είναι ο ίδιος ηλίθιος, ο χθεσινός. το καταλάβαμε στην έξοδο και ο κύριος έγινε όφλόουντ.
σας εγγυώμαι πως ο μικρός θα κλάψει σαν γατάκι.
μπεστ ριγκάρντς, η προισταμένη
πι ες: χαιρετίσματα κι απ' τον καινούριο

ΜΙΑ - born free

2010-05-08T12:08:00.004+03:00

δες το βίντεο. σου φαίνεται υπερβολικό;

/via scatterbrain

ου

2010-05-06T14:40:00.005+03:00

μια φράση είπε ο καραμανλής ο μικρός που θα μείνει στην ιστορία: πως την ελλάδα την κυβερνούν πέντε νταβατζήδες. ένας εξ αυτών, το γουρούνι που οραματίζεται να γίνει μπερλουσκόνι. πήγε να ελέγξει ιδίοις όμμασι τα πτώματα των σκλάβων του, τα μέτρησε κάλά καλά (όπως μετράει τα πάντα άλλωστε) κ έκανε κ νόημα,"3". τρεις υπάλληλοι μείον, τρεις κενές θέσεις που πρέπει να αναπληρωθούν. έβγαλε κ την πολιτική του ανακοίνωση περί ηθικών αυτουργών που δεν θα τιμωρηθούν ποτέ. μόνο που καθώς έκανε τη χειρονομία, ξεχάστηκε κ δεν άλλαξε την έκφραση του σε κάτι που να θυμίζει τον "θρήνο" ή την "οργή" της ανακοίνωσης του. μόνο το χαμόγελο του ανώτερου(ανώτατου;) όντος που δεν συνερίζεται τους ψωριάρηδες των χιλίων ευρώ που τον βρίζουν πατόκορφα με τις αλήθειες τους κ τον ρέουν κατάρες. δεν θα λεγα τίποτα αν βρισκόμουν εκεί μπροστά, μόνο για το ου θα 'θελα να 'μαι.
ου: τρόπος έκφρασης απολίτιστου ανθρώπου. σαν ιθαγενής μπροστά στον πολιτισμένο αποικιοκράτη.

μπορεί να μου κόψουν το πόδι

2010-05-03T12:20:00.003+03:00

πήγα εκδρομή μ' αυτά τα παιδιά στη χαλκιδική, ελεύθερο κάμπινγκ, γαμάτο. εντωμεταξύ υπάρχει μια χημική αντίδραση

εγώ+δ+κ+φωτογραφική μηχανή = τσιτσίδωμα+φωτογράφηση

πήγαμε λοιπόν σε ένα εγκαταλελειμένο κτήριο, τα βγάλαμε κι αρχίσαμε τσουκ ο ένας τσουκ ο άλλος. δεν ξέρω πώς βρέθηκαν τόσα κουνούπια σε ένα δωμάτιο, αλλά ήρθαν όλα πάνω μας κ μας γάζωναν αργά κ βασανιστικά την ώρα που έπρεπε να είμαστε ακίνητοι για να βγει η φωτογραφία. σε κάποια φάση άρχισα να γκρινιάζω γιατί με είχαν ρημάξει τα καταραμένα κ γιατί οι άλλοι με έβαζαν να ακουμπάω πάνω σε βρωμιές κ σιχαινόμουνα, οπότε φύγαμε. τώρα έχω γίνει τούμπανο κ έχω κ μια τεράστια χαρακιά στο πόδι, αλλά δεν ξέρω αν είναι από 'κει μέσα ή απ' τα ξύλα που πήγα να κόψω για τη φωτιά. μπορεί να πάθω ελονοσία τύφο χολέρα τέτανο κ τέτοια κ δεν έχω καθόλου όρεξη να τρέχω σε γιατρούς, ώχου

γλυκή μου έαρ

2010-04-30T11:28:00.002+03:00

τι γαμάτες μέρες που κάνει αγαπητά μου κουνέλια, μπαίνει η μυροβόλος άνοιξις, ανθίζουν τα λουλούδια, τα περιστέρια κυνηγιούνται φουσκωμένα, γάτες ουρλιάζουν σα γουρούνια στη σφαγή -πολύ πουτσαράδες πρέπει να 'ναι οι γάταροι- βγαίνουν οι μύγες χέζουν παντού

στα χανιά σουβλίζουν μετανάστες με σκουπόξυλα, το ΕΣΡ κόβει πρόστιμα επειδή εμφανίζονται τρανσέξουαλ με ταγέρ στην τηλεόραση, οι αρμόδιοι στέκονται με όρθιες κάτι ψωλάρες να και έχουν κ βίτσια μυστήρια, θέλουν υποταγή αλλά να το φχαριστιόμαστε κιόλας, τσόντα διεθνούς παραγωγής. ο άδωνης προτείνει στη Βουλή να ανεγερθεί μνημείο για τον άγνωστο εργοδότη, η γυναίκα του σκίζει στα ριάλιτι, ο καρατζαφέρης καλεσμένος πρώτα στα δουλάκια πρετεντέρη-παναγιωταρέα ως νοικοκύρης της ελλάδος, μετά θα τον βάλουν να κάνει επισκέψεις κατ'οίκον θα μοιράζει κ σταυρωμένα ψηφοδέλτια

πλούσιοι τουρίστες κάνουν πορείες κ πλακώνονται με κνίτες για να τους αφήσουν να φύγουν, το ΚΚΕ δεν αναγνωρίζει το Σύνταγμα κ πέρα απ' την πλάκα δεν το βρίσκω κ τόσο μεμπτό, αύριο θα γίνουν 4 διαδηλώσεις για τα ίδια αιτήματα, έκρηξη ηφαιστείου σε συνδυασμό με νεκρανάσταση κορομηλά εμένα μου κάνει κάτι σαν δευτέρα παρουσία, να δεις που αντίχριστος είναι ο μητσοτάκης γι' αυτό δε λέει να πεθάνει το ζόμπι

στην κίνα στείρωσαν αυτές τις μέρες 10000 ανθρώπους, η λόρα μπους γράφει πως οι γερμανοί προσπάθησαν να τη δηλητηριάσουν, ο τσάβες έκανε λογαριασμό στο τουίτερ, γερμανίδα ιστορικός προτείνει την επιβολή ενός έκτακτου πολιτιστικού φόρου για τη διάσωση της Ελλάδας ενώ γίνονται κ διαδηλώσεις υπέρ ημών σε γαλλία κ βέλγιο, στην αριζόνα ψηφίστηκε ένας νόμος που λέει πως η αστυνομία θα αποφασίζει ποιοι μετανάστες είναι παράνομοι κ ποιοι όχι, ο κόλπος του μεξικού έχει γίνει μουνί, νομίζω πως είμαι ερωτευμένος με έναν ισπανό πενηντάρη

άλλη μία άνοιξη στον πλανήτη γη, τίποτα το αξιοπερίεργο.

μια ώρα(και κάτι) στην έκθεση

2010-04-26T11:01:00.002+03:00

τέλειωσε κι η διεθνής έκθεση βιβλίου αλλά είχα δουλειές, πάτησα για καμιά ωρίτσα κ κάτι. με το που μπαίνω βλέπω κραουνάκη. φορούσε μια μπλούζα φόρεμα κ κάτι περίεργο στο κεφάλι, κάπως σιχαμερός ήτανε. έλεγε -χωρίς να περιμένει τη σειρά του- ότι "πουλήσαμε τη χώρα στους ξένους, παραδοθήκαμε". από κάτω ο κόσμος συμπλήρωνε πουλήσαμε πολιτισμό πουλήσαμε πολιτισμό κι εγώ κοιτούσα τον κραουνάκη όπως καθόταν, βούδας ιερός σιχαμερός κ έλεγα ποιόν πολιτισμό ρε παιδιά; έπειτα ένας άλλος απ' το πάνελ άρχισε να λέει πως το γκούγκλ δε μεταφράζει το "χαίρε νύμφη ανύμφευτε" ούτε το "κλαυσίγελος" κι οι από κάτω λύσιαξαν κ έλεγαν πως αφού δεχτήκαμε η γλώσσα η επίσημη της ΕΕ να είναι τ' αγγλικά κ όχι τα ελληνικά, καλά να πάθουμε

έφυγα γελώντας κ πήγα στην παρουσίαση δυο βιβλίων (ιστορικά μυθιστορήματα ήτανε), πολύ γλυκούληδες οι συγγραφείς, ειδικά η γιαγιάκα. πέτυχα τις ερωτήσεις του κοινού, ήταν ένας που αμφισβητούσε την εγκυρότητα του πρώτου κ του ζητούσε να αναφέρει όλες τις πηγές του "όλες όμως, όχι γενικολογίες", κ ενας παππούς έλεγε στη γιαγιάκα πως δεν είναι σωστή στο βιβλίο της, κ πως αυτοί που πολέμησαν δίπλα στο λεωνίδα δεν ήταν οι πλαταιείς αλλά αυτοί απ' το χωριό του. είχε συγκινηθεί κιόλας

φύγαμε κι από κει (είχα βρει παρέα, αμέ) κ κάναμε βόλτα, όταν πετυχαίνουμε Λένα Μαντά κ εννοείται ότι κάτσαμε λίγο να δούμε τι παίζει. έλεγε κάτι για δράματα αυτή, κι από δίπλα μια φίλη της διάβαζε αποσπάσματα του βιβλίου με δραματική φωνή, πολύ αστείο. στο τέλος η τρίτη φίλη που δεν είχε μιλήσει, είπε: "μετά από τη Λένα, δεν ξέρω αν μπορώ καν να μιλήσω" κ συγκινηθήκαμε

το μέρος ήταν γεμάτο μούλικα που παίζαν κ τσιρίζανε, μπράβο στους γονείς που τα φέρανε. είδαμε κ μια μαμάκα που είχε το παιδί της δεμένο με λουράκι κ τα πήρα τόσο πολύ, ένιγουέις. μου κόλλησε για την υπόλοιπη μέρα το σκα σκα σκα είμαι ένας σκατζόχοιρος, τώρα το ξαναθυμήθηκα ο ηλίθιος

μετά θέλαμε να δούμε το μουσείο σύγχρονης τέχνης κ κάπως μπήκαμε σε ένα εκλογικό κέντρο πασπιτών(;) ή κάτι τέτοιο κ βγήκαμε γρήγορα γρήγορα. δεν ψώνισα τίποτα, αλλά θέλω οπωσδήποτε να αγοράσω την Ιστορία του λαού των Ηνωμένων Πολιτειών, το 'χω βάλει στο μάτι από πέρυσι, δε μπορώ. γαμώ τις αφραγκίες μου

τι θα μου άρεσε να δω: ξενόγλωσσα βιβλία, ξένους συγγραφείς κτλ. το λέτε Διεθνή Έκθεση, ε κάντε το. επίσης κάντε κάτι με τον ήλιο, με το που βγαίνουμε παθαίνουμε ηλίαση. τέλος: χελόοοοοου, καλύτερες τιμέεεες!!! κατα τ' άλλα σας αγαπώ

μεταξύ μας κύριε πρέσβη, κάπως μαλακία το βίντεο

2010-04-17T16:40:00.002+03:00

ωραία προσπάθεια, νταξ... μμμ δεν έχω αποφασίσει αν μου άρεσε ακόμα, ίσως κάπως πιο αληθοφανές θα 'ταν καλύτερο. δηλαδή χάλια των χαλίων τα γραφικά αλλά ένιγουέις, εγώ ήθελα να σταθώ λίγο στον τίτλο του aliagas (για την κατρίτση δε σχολιάζω που την έβαλαν να κάνει τη σοβαρή παρουσιάστρια κ τη ντύσανε σα να είναι στο Prive)

Nikos Aliagas
Journalist
International
METAXA Brand Ambassador

ας πιάσουμε πρώτα το Journalist με κεφαλαίο τζου. κι εγώ έχω βγάλει μια σχολή. φορούσα τήβενο κ τέτοια στην αποφοίτηση κ έχω κ έναν απίστευτο τίτλο, οικονομολόγος-διεθνολόγος παρακαλώ. κύριε αλιάγα, είσαι ένας διασκεδαστής. άντε ψυχαγωγός (μη φρικάρεις boneapart, όχι με την κανονική την έννοια). ε χέσε με με το Τζέρναλιστ (κ με κεφαλαίο τζου μάλιστα)

το International από κάτω μάλλον θέλει να δείξει τη διεθνή εμβέλεια του Δημοσιογράφου, είναι κάτι σαν τα Μάρμαρα, περιουσία του κόσμου όλου. ίσως όμως θέλει να κλείσει το μάτι στην κοινότητα των γκέι -όπως ξέρουμε στην αγγλία δίνει κ παίρνει όλος ο κόσμος, τεράστιο το τάργκετ γκρουπ- θυμίζοντας τους το είδωλο ντάνα ιντερνάσιοναλ

χίλιαδυο μπορεί, το πιθανότερο όμως είναι να αποτελεί μέρος του από κάτω κ για λόγους παρουσίασης να το βάλαν πάνω μόνο του. International METAXA Brand Ambassador δηλαδή. αυτό τώρα, θα πηγαίνει ο προβληματισμένος (γκέι;) άγγλος κ θα γκουγκλάρει τι είναι. θα νομίζει ο άνθρωπος πως ψάχνει για καμιά οργάνωση ΟΗΕ τύπου ή γιούνισεφ κ στο τέλος θα βρίσκει για αυτό το ελληνικό ποτό που το πίνουν στις κηδείες κ πες μου ΕΣΥ φίλε που με διαβάζεις, αν ήσουν προβληματισμένος (γκέι;) άγγλος κ το έβλεπες αυτό το βιντεάκι ως έχει, θα φούσκωνε ο στήθος σου αδικία κ θα 'βγαινες στο δρόμο να καταγγείλεις την κλοπή;

κ θέλει λέει να το στείλουμε κ σ' όλους μας τους φίλους ρεζίλι λίγο, αφού τα στάζει που τα στάζει ο πατριώτης χορηγός, ας τα στάξει λίγο πιο χοντρά να φτιάξουμε ένα αξιοπρεπές βίντεο γαμώτη μου που θέλουμε να πάρουμε κ Μάρμαρα, στοδιάλο πια

trouble over tokyo - the liar

2010-04-15T11:54:00.002+03:00

έχουμε πει πως βρίσκω τρελά σέξι τις φωνές αυτές των αντρών που τις κάνουν σαν κοριτσίστικες; χύνω με μάικλ τζάκσον, χύνω με μιούζ, με πολλούς χύνω δε θυμάμαι τώρα. κ έρχεται αυτός ο υπεργαμάτος Trouble over Tokyo να μου κάνει ουουουουου, είναι να μην τρελαθώ μετά; να δείτε λίγο την ιστοσελίδα του, πολύ ωραία. κ το τραγουδάκι απίστευτο. μου 'χει κολλήσει εδώ κ τρεις-τέσσερις μέρες, έχει βραχνιάσει η φωνή μου προσπαθώντας να τραγουδήσω

ο οδυσσέας τσενάι, ο μπαμπάς του ο τζέιμς μποντ, το αλβανικό λόμπι, το Δ.Κ.Α. κ τα διαβολικά ΑΤΜ

2010-04-12T01:16:00.003+03:00

συνήθως εκνευρίζομαι με τα FW κ δεν τα διαβάζω καν. μου 'ρθε όμως αυτό το μαργαριτάρι, άσχετε, κοίτα τι γίνεται πίσω απ' την πλάτη σου

είναι αυτός ο τσενάι που έγινε γνωστός επειδή οι κωλόβλαχοιαγράμματοιρατσισταριάμαύρα κάτοικοι της μηχανιώνας χαλκιδικής πικράθηκαν που ένα αλβανάκι έβγαλε μεγαλύτερο βαθμό απ' τα χοντρά χαζά βλαστάρια τους, κ κάναν κάτι καταλήψεις κ φωνάξαν τα κανάλια για να μη σηκώσει την ελληνική σημαία στην παρέλαση

via

λέει λοιπόν το μήνυμα, ότι "σύμφωνα με έγκυρες πηγές του ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ το αλβανικό λόμπι "επέλεξε" τον "αδικημένο" τσενάι" ως το πρόσωπο που θα ηγηθεί του νέου κόμματος που πρόκειται να δημιουργηθεί, του Δημοκρατικού Κόμματος Αλβανοφώνων. σκέφτεσαι τώρα εσύ, για να το λέει τώρα αυτό το ΣΥΣΤΗΜΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ, κάτι θα ξέρει με τόσο ψαρωτικό όνομα. με μία πρόχειρη αναζήτηση βλέπεις πως πρόκειται για το γουόναμπι ενημερωτικό μπλογκ ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ, τύπου τροκτικό. εγκυρότατη η πηγή δηλαδή. συνεχίζει πως σύμφωνα με "ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες", ο Τσενάι φοιτά στη Σχολή Ηγετών του Harvard. μιλάμε πως η αξιοπιστία του μηνύματος έχει χτυπήσει κόκκινο, δεν υπάρχει αυτό το πράμα

και συνεχίζει φυσικά. ξέρατε πως ο πατέρας του ήταν Λοχαγός των Αλβανικών Μυστικών Υπηρεσιών; ε ήταν! κ μάλιστα, όλη η οικογένεια είναι γνωστοί Τσάμηδες που συνεργάστηκαν με τους γερμανούς στην Κατοχή

έπειτα κατηγορεί τις τράπεζες που "έχουν προβεί στην προσθήκη Αλβανικής γλώσσας στα περισσότερα ΑΤΜ αφού οι Αλβανοί αποτελούν πια ενα επίλεκτο ποσοστό πελατών σε τραπεζικές καταθέσεις". κατηγορεί κ "επώνυμους δημοσιογράφους" για την αλβανική γλώσσα στις σελίδες τους. κατηγορεί κ εγχώριους πολιτικούς αλλά και οικονομικούς κύκλους, δημοσιογραφικά συγκροτήματα, εκδοτικούς οίκους, μεγαλομέτοχους Ελληνικών ιδιωτικών καναλιών, κατασκευαστές δημοσίων έργων, εμπορικά επιμελητήρια, πολιτικές οργανώσεις, μη-κυβερνητικές οργανώσεις κ.α.

όλοι θέλουν να βγει ο τσενάι πρωθυπουργός. τον λόγο δε τον λέει, αλλά μάλλον θέλουν να καταστραφεί η ελλάδα κ μάλλον είναι προφανές

(διάλειμμα για να πάρουμε τα ψυχοφάρμακα μας)

αχ ρε θα 'θελα να 'μουν μις γιούνιβερς αλλά πολύ μουνάρα κ να μου πουν "ποιές είναι οι βαθύτερες επιθυμίες σου, είναι εδώ ο πρόεδρος ομπάμα κ αφού είσαι τόσο όμορφη θα τις πραγματοποιήσει" κ να πω πως θέλω λεφτά, εξουσία, κ να εξαλειφθεί η ανθρώπινη βλακεία.

αλτρουισμός

2010-04-09T17:52:00.003+03:00

"Με συγκίνηση στα μάτια, αλλά και ένα βαθύ αίσθημα ικανοποίησης και υπερηφάνειας η κυρία Σοφία Παπαδάτου συνόδευσε σήμερα το πρωί τα δύο ανήλικα εγγόνια της, τον μικρό Νικόλα 8 ετών, μαθητή Β’ Δημοτικού και τον Γιώργο 6 ετών, μαθητή νηπιαγωγείου μέχρι το κτίριο της Βουλής για μία προσωπική συνάντηση με τον πρόεδρο Φίλιππο Πετσάλνικο, προκειμένου ο ίδιος να τους συγχαρεί για την πράξη αλληλεγγύης και αλτρουισμού.

Πριν από μέρες, τα δύο αδέλφια πήραν την απόφαση να καταθέσουν τις οικονομίες που είχαν στον κουμπαρά τους στον Λογαριασμό Απόσβεσης Δημοσίου Χρέους που έχει δημιουργηθεί στην Τράπεζα της Ελλάδος. Ο λογαριασμός έχει δημιουργηθεί, προκειμένου ο καθένας να καταθέτει τον οβολόν του προς κάλυψη της δημοσιονομικής τρύπας της χώρας. Τα δύο παιδιά ζουν στην Πετρούπολη επισκέφτηκαν την Αγροτική Τράπεζα της περιοχής τους και κατέθεσαν τις οικονομίες που είχαν συγκεντρώσει στον κουμπαρά τους, δίνοντας από 10 ευρώ ο καθένας."

έχω χεστεί στο κλάμα

(μπουζούκι)

φαντάζομαι τη γιαγιά μου την παγώνα με συγκίνηση στα μάτια, αλλά και ένα βαθύ αίσθημα ικανοποίησης και υπερηφάνειας να συνοδεύει εμένα κ την αδερφή μου στη βουλή. στα μικρά μας χεράκια δυο κουμπαράδες

ο δικός μου, ένας κουμπαράς-στάμνα, τον έχει φέρει δώρο ο πατέρας απ' την Αγιάσο, απ' το τελευταίο του ταξίδι τότε που ήταν στα καράβια. της μικρής μου αδελφούλας, ένας κουμπαράς του ταχυδρομικού ταμιευτηρίου, της τον έφερε η ξαδερφούλα μας η κατερίνα, η δημόσια υπάλληλος...

χαιρετάμε τους τσολιάδες χαρωπά κι αυτοί μας στέλνουν φιλιά με το βλέμμα. ο κύριος πετσάλνικος στην αυλόθυρα να μας υποδεχτεί. τα χέρια τρέμουν, κρατάνε ταπεράκι με λίγη χορτόπιττα απ' τα χεράκια της μπατζελή. χαμογελά όπως μόνο ένας πολιτικός της κλάσης του θα μπορούσε να χαμογελάσει

"ένα δύο τρία!" φωνάζουμε με ενθουσιασμό, κ οι κουμπαράδες εκσφενδονίζονται στο κεφάλι του Προέδρου. πρώτα σκάει στη μάπα ο πύλινος της Αγιάσου, γιομίζει ο τόπος κέρματα, χρυσή βροχή θα μπορούσαμε να πούμε. γιουφτάκια παντού τρέχουν να τα μαζέψουν, μαζί τους κι ο πάγκαλος. ο σιδερένιος της αδερφούλας μου τον βαράει στα *ρχίδια, βαρύς ήταν ο άτιμος, μεγάλο το κομπόδεμα. του παίρνουμε κ τη χορτόπιττα

"να μάθεις αλητήριε που θελες να μπλέξεις τα εγγονάκια μου στην προπαγανδιστική σου καμπάνια!"

έτσι θα 'λεγε η γιαγιά μου.

πάσκα

2010-04-05T12:44:00.001+03:00

σιχαίνομαι τις αυγουλήλες. φέτος δεν ήμουν σε τσερτσ-μουντ για την ανάσταση, είχαν έρθει κ κάτι θείοι που δε γούσταρα πολύ, η ξαδερφούλα μου έχει γίνει ένα γαιδούρι 11χρονών, έλεγε συνέχεια κακίες στην αδερφή μου, την είπα μαλακιστήρι κ ηρέμησε αλλά είχα νεύρα γενικά. είχε έρθει κ μια φίλη της αδερφής μου, πρώτη φορά βλέπω κορίτσι χίπστερ, γυαλιά μεγάλα, μαλλί αλλού κουρεμένο κοντό αλλού μακρύ, ρούχα χάλια, κολιέ-παπιόν, κομπλέ! οι γονείς μου μάλλον βαρέθηκαν τόσο πολύ να κάθονται κ να λένε κοινοτυπίες, μας σήκωσαν να πάμε εκκλησία κατά τις 1120, μη χάσουμε το κύρηγμα. η μάνα μας είχε πάρει λαμπάδες φουξ, διάλεξα αυτή που είχε κ λίγο μαύρο, σα καμμένη ήτανε, χάλια. μου έδωσαν κ αυγό μια βλακεία κ μισή αλλά είχε γερό κώλο. ο παπάς είχε ένα θέμα με τα φωτορυθμικά ανάψτε τα φώτα, σβήστε τα φώτα μας τα πρηξε κάπως, μόλις ακούστηκε χριστός ανέστη μια μπόχα από καμμένο μαλλί απλώθηκε στο προαύλιο, φιλιόμασταν με όλους παναγία μου δε τα μπορώ αυτά όταν δε θέλω, ευτυχώς ηταν η αδερφούλα μου που της είπα χριστός ανέστη κι απάντησε "με γεια" κ πέθανα στο γέλιο. επειτα τσουγκρίζαμε κ μου σπασαν τη μύτη, γυρνούσα κ φώναζα "κώλο κώλο" μέχρι που τον έσπασαν κι αυτόν κ ξενέρωσα πάλι. το τρομαχτικό ήταν όταν άρχισαν να ξεφλουδίζουν τα αυγά τους όλοι κ με πιασε αηδία, έφυγα γρήγορα γρήγορα. μετά τη μαγειρίτσα είχα βαρύνει τόσο πολύ, αλλά οι άλλοι θέλανε να χορέψουν σε ροκενρολάδικο, ο ντιτζέι έβαζε όλο τραγούδια που είχαν μέσα ουουυυυ κ μας άρεσε, κάναμε σα χαζά, πολύ ωραία ήτανε. την άλλη μέρα αρνιά κ κοκορέτσια για πρωινό, κ μετά μια ξαδερφη μου είχε κάνει ένα εκμέκ κανταίφι που δεν υπήρχε, έφαγα δυο μεγάλα κομμάτια κ το μισό της μάνας μου, εν τω μεταξύ είμαι κ μικρόσωμος σμολ φοράω, δεν χωρούσε το φαί λέμε, πήγα να σκάσω αλήθεια, καταπληκτικό ήτανε. το βράδι που βγήκα έξω είχα μια αηδία στο στομάχι, την έχω κ τώρα που ξύπνησα κ νιώθω πως δεν θέλω να ξαναφάω ποτέ.
κι έτσι τελείωσε ένα ακόμα πάσχααααα. κ του χρόνου!

fernando bayona

2010-04-03T12:32:00.003+03:00

κοίτα τώρα τον ρατσισμό που υποβόσκει, το κάνει με τη φίλη του τη μάγδα κ είναι ο γαμάτος τύπος, ρόκσταρ, όλοι ακούνε τι τους λέει/προστάζει κτλ, πάει λίγο να πειραματιστεί με το φίλο του τον τζουντ κ τον βάζουν στη μέση του δρόμου με ανοιχτά χέρια να τον πατήσει καναμάξι. αλλά πίσω την έχει η αχλάδα την ουρά (οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα ή καταστάσεις είναι απολύτως συμπτωματική και ουδεμία σχέση έχει με την πραγματικότητα)

my wet calvin - sweet 'n' sour

2010-03-31T13:37:00.002+03:00

είναι αυτοί που ντύνονται χταπόδια κ κοκκινοσκουφίτσες στα λάιβ τους κ μοιράζουν τσάμπα σιντί χάντμέιντ. μοίραζαν βασικά, τώρα βρήκαν εταιρία. συνεχίζουν όμως κ δίνουν τη μουσική τους για κατέβασμα, στο σάιτ. τους γνώρισα πριν καναδυό χρόνια απ' τον φίλο zlatko νομίζω, είχαν βγει τρίτοι σε ένα κάτι σαν γιουροβίζιον αλλά ποιοτικό. μένουν στην αθήνα, αρχιτέκτονας ο ένας ο άλλος νηπιαγωγός, απλά λαικά παιδιά δηλαδή. το τελευταίο σιντί τους All Great Events είναι κι αυτό ψιλοχάντμέιντ, κ κάθε κομάτι είναι πρωτότυπο, το θέλω λέμε!

φιλιππούπολη ή πλόβντιφ όπως το λέει όλος ο -υπόλοιπος- κόσμος

2010-03-29T15:33:00.002+03:00

το ταξίδι ξεκίνησε στις επτά το πρωί κ ήμουν λίγο σοκαρισμένος γιατί την πόλη την βλέπω τόσο πρωινή μόνο όταν ξενυχτάω κ κυκλοφορώ μισομεθυσμένος στο κέντρο με τους φίλους μου κ ψάχνουμε μπουγάτσα κ μίλκο. ήμασταν όλοι αυτοί οι ερασιτέχνες φωτογράφοι της σχολής μου, ήπιαμε καφέ στο όρθιο κ μπήκαμε στο λεωφορείο, κατέυθυνση φιλιππούπολη ή πλόβντιφ όπως το λέει όλος ο -υπόλοιπος- κόσμος

τα παιδιά είναι γαμάτα κ περνούσαμε πολύ ωραία, αλλά αρχίσαμε να γκρινιάζουμε λίγο όταν πέντε ώρες μετά ήμασταν χαμένοι σε κάτι δάση στη βουλγαρία, ζαλιζόμασταν κ κατουριόμασταν (εγώ πήγα να κατουρήσω πίσω από κάτι αμάξια κ βρήκα 30€ χα!) κ πεινούσαμε κ ο οδηγός γύρισε κ μας είπε πως πρώτη φορά πάει απ' αυτό το δρόμο στη σόφια(!!!). δεν είχαμε κ χάρτη, καταπληκτική η οργάνωση μας, κ προχωρούσαμε με βάση γκουγκλ μαπ απ' το κινητό ενός δασκάλου μας
10,5 ώρες μετά φτάσαμε στον προορισμό μας, είχαμε περάσει γύρω στα τετρακόσια φράγματα κ οκτακόσια χωριά που έβαζες στοίχημα ότι δεν κατοικούνται κ κάθε φορά έπεφτες έξω. πολύ αστείο, τότε που ξύπνησα μετά από πολλή πολλή ώρα κ οι άλλοι ήταν στα πρόθυρα αυτοκτονίας κ πετάγομαι μες στη χαρά "κοιτάξτε κοιτάξτε ένα φράγμα" κ ήθελαν να με σκοτώσουν γιατί ήταν το τριακοσιοστόπεντηκοστόπέμπτο που είχαν δει κ με ζήλευαν κ λίγο που μπορούσα να κοιμάμαι σαν πουλάκιτο ξενοδοχείο μας θέλουμε να υποπτευόμαστε πως ήταν το καλύτερο που υπήρχε στη φιλιππούπολη ή πλόβντιφ όπως το λέει όλος ο -υπόλοιπος- κόσμος. μπήκαμε στο δωμάτιο, κάναμε τις καθιερωμένες τηλεφωνικές φάρσες κ βγήκαμε. οι τιμές ήταν ένα τεράστιο πολιτισμικό σοκ, δεν θυμάμαι τώρα αριθμούς, μόνο της μπύρας την τιμή θυμάμαι, 2,5 λέβ(απέτυχα να μάθω το νόμισμα, κάτι μπαίνει ακόμα πίσω απ' το β) δηλαδή περίπου 1,25ευρώ. μεγάλη μπυράκλα λέμε, βαρελίσια. αλλά κ η στέλα αρτουά πάλι το ίδιο έκανε. φάγαμε τόσο πολύ κ ήπιαμε τόσο πολύ, μέθυσα πάλι κ χόρευα σαν ηλίθιος, μου την έπεσαν ένα κορίτσι κ ένα αγόρι, πολύ ωραία ένιωθα. μετά πήγαμε στο καζίνο του ξενοδοχείου να παίξουμε, φορούσα κοτλέ φαρδύ παντελόνι κυπαρισί κ ζακέτα γκρι με κάτι πάκμαν επάνω ή κάτι τέτοιο, μετά την έβγαλα κι έμεινα με το μπλουζάκι με τ' αχλάδια, πολύ κυρίλα. θέλω να κάνω έρωτα με μια ρουλέτα, είναι τόσο όμορφες κ μου φωνάζουν πλέι μπόι, πλέι... πόνταρα για πρώτη φορά στη ζωή μου σε έναν αριθμό κ κέρδισα το αεπ μιας μικρής πόλης, όλοι με κοιτούσαν σα να 'μαι ο γκαστόνε ή κάτι τέτοιο, μετά τα έχασα κ έχασα κ άλλα 30λεβ, σκατά
λίγες ώρες μετά φάγαμε πρωινό, σκάσαμε κ πήγαμε βόλτα στην πόλη. ωραία η πόλη, αλλά φτωχή πολύ, εγώ στεναχωριόμουν. κάτσαμε για καφέ σα ζώα, κλείσαμε τρίωρο. μετά πήγαμε για φαί. να πω εδώ πως όλα ήταν πάμφθηνα αλλά χαμηλότερης ποιότητας. φαντάσου, δεν έφαγα όλο το γλυκό μου! χαμηλότερης ποιότητας είναι επίσης κ τα φάρμακα, πράγμα τραγικό κ άδικό, ή μάλλον τραγικά άδικο. α το νερό το εμφιαλωμένο είναι σα να 'χει χώμα μέσα. μετά το φαί πήγαμε στο ξενοδοχείο, είχαμε μείνει παρέα 8άτομα, οι μισοί πήγαν για μασάζ κ οι άλλοι στην πισίνα. εγώ είχα ηθικούς τραβάτεμεκιαςκλαίω δισταγμούς γιατί είμαι κ αριστερός, καταλαβαίνετε... η πισίνα ήταν τόσο γαμάτη, πλατσουρίζαμε σα βούβαλοι στα ντοκιμαντέρ που βλέπουμε για την αφρική, ήταν τόσο γαμάτα κ τόσο καπιταλιστικά που την επόμενη φορά που θα πάω βουλγαρία, πρέπει να μείνω σε παγκάκι για να τα εξισορροπήσω. το βράδι πάλι πιοτό, γυρίσαμε όμως κ τη μισή πόλη μέχρι να βρούμε μέρος να κάτσουμε, εγώ είχα ξεχάσει το μπουφάν μου κ το είχα δαγκώσει κ ξενέρωσα. όμως προς το χάραμα η ρουλέτα έκανε πάλι τη δουλειά της κ έσωσε το βράδι μου. ήμασταν πάλι οι χθεσινοί, καθόμασταν κ στις ίδιες θέσεις, ντροπή μας τζογόμουτρα. εγώ φορούσα κ μια ζακέτα κόκκινη με κάτι ζάρια πάνω, δεν υπάρχω. έχασα φυσικά, κοντά στα 50λεβ. σε κάποια φάση ήρθε κ ένα βούλγαρος μαφιόζος ή κάτι τέτοιο, εξαιρετικά κάφρος, άπλωνε τα λεβ του σαν πετσετάκια να εντυπωσιάσει τα ελληνάκια, αλλά δεν του κάθησε, έχασε μέσα σε δέκα λεπτά δυο χιλιάδες λεβ (κοντά στα 1000€) κ την έκανε κι εμείς γελούσαμε. το μαλάκα
επιστρέψαμε απ' τον κανονικό το δρόμο δόξα σοι ο θεός δόξα σοι , η βουλγαρική φύση είναι τόσο γαμάτη κ τόσο άγρια. χιόνισε κιόλας. α να πω κ για τους βούλγαρους. άσχημοιιιιιιιιιι! οκ, υπάρχουν κάποιες πολύ όμορφες γυναίκες, αλλά είναι μία στις τριάντα, όλοι οι άντρες είναι ζώα, χάλια μάυρα. επίσης είναι κάπως εθνικιστές, κάποιος μας έλεγε πως ήμαστε βούλγαροι κ όχι έλληνες, του είπαμε ok. κατατάλλα μια χαρά, ευγενικοί, κάπως κλειστοί, νταξ, δε μ' άρεσαν κ πολύ να πω την αλήθεια. αισθανόμουν πως με κορόιδευαν κάπως. βρήκαμε κ έναν έλληνα πάντως στο ξενοδοχείο, κρατούσε μια ελληνική σημαία κ μας έλεγε πως όλα αυτά είναι ελληνικά. ήθελε να μας κεράσει κ ποτά, αρνηθήκαμε ευγενικά σχεδόν (εκτός απ'τον δάσκαλο μου που είναι γαμάτος κ είπε "μια μπύρα.")

ναzτράβια

σχολική παράσταση

2010-03-25T23:49:00.007+02:00

Φαντάσου, φωτορυθμικά τρελά. Προβολείς εστιάζουν σε πρόσωπα για κλάσματα δευτερολέπτου. Πρόσωπα από γκοτζίλες, θεατές, πρόσωπα που προβάλλονται στην οθόνη. Νομίζεις πως βλέπεις αρχαίους βασιλιάδες-χασάπηδες, μεγάλους στρατηγούς, πατερούληδες: ρωμαίους, βυζαντινούς, οθωμανούς, κινέζους. Τα μεγάφωνα ανοιχτά στη διαπασών. Μια αντρική ανάσα.

Κάποτε ο άντρας αρχίζει να μιλά. Αργά, μέσα από το στόμα του, σχεδόν ψιθυριστά. Μα, καθώς η ένταση του ήχου είναι στο φουλ, σου τρυπάει τα αυτιά. Και γύρω τα φωτορυθμικά δαιμονισμένα.

Κάποιοι θεατές δεν μπορούν ν' αντέξουν και βάζουν τις παλάμες στ' αυτιά τους.

Τα σαράντα παλικάρια μην τα κλαις

από τη Λε-, από τη Λεβαδιά,

α, μην τα κλαις,

πάνε για να πατήσουνε την Ντροπό-,

μωρ' την Ντροπολιτσά.

Αχ, τα σαράντα παλικάρια μην τα κλαις

εκεί που πάνε να σκύψουν:

κάποια στιγμή θα τη μυρίσουν τη σάρκα των αμάχων

(ξέρεις, μ υ ρ ί ζ ε ι η σάρκα των αμάχων)

κι, επιτέλους, θα πεταχτούν στον δρόμο,

κατόπιν θα συναντηθούν με τον γνωστό γέροντα,

θα γίνει ο σούπερ δραματικός διάλογος:

– Πού πάτε παλικάρια,

πού πάτε ορέ, πού πάτε ορέ παιδιά;

– Πάμε για να πατήσουμε την Ντροπό-,

μωρ' την Ντροπολιτσά.

– Έλα και συ, ρε γέρο,

να πάμε για, να πάμε για κλεψιά .

– Δεν ημπορώ, παιδιά μου,

γιατί 'μαι γέ-, γιατί 'μαι γέροντας.

Μα ούτε και τον γέροντα να τον κλαις,

πριν από γέροντας ήταν νέος, ό,τι μπορούσε έκανε,

κατόπιν μεγάλωσε παιδιά, έγινε κι αυτός κυρίαρχος Λαός,

α, μην τον κλαις, σου λέω,

το κόψε-κόψε είναι διαχρονική υπόθεση του Λαού,

το κόψε-κόψε είναι μια σκυταλοδρομία δίχως τέλος,

ο ένας δίνει το χατζάρι στον άλλον,

(ω, ας το ξαναπούμε, τι σοφός που 'ναι ο Λαός,

προσκυνώ τη χάρη σου, Λαέ μου):

– Περάστε από τη στάνη

κι από τα πρό-, κι από τα πρόβατα

και πάρτε τον υιό μου

τον πιο μικρό-, τον πιο μικρότερο

που 'χει λαγού ποδάρια και τα λοιπά

και ξέρ' τα μονοπάτια απ' όλους πιο καλά.

Και θα σας βγάλει σβέλτα εις την Ντροπό-

μωρ' στην Ντροπολιτσά.

Κι έτσι ό λ ο ι θ α φ τ α σ ο υ ν σ τ η ν Ν τ ρ ο π ο λ ι τ σ ά ε γ κ α ί ρ ω ς,

κατόπιν αρχίζει να λάμπει-κόφτει το σπαθί,

μονομιάς η σπέσιαλ η ντουμπαλίτσα θα σηκωθεί,

θα φτάσει ίσαμε τον Ήλιο της Δικαιοσύνης –

γι αυτό σου λέω,

μην τα κλαις τα σαράντα τα παλικάρια

εκεί που παν να μπαγατέψουν,

νάτα πετιούνται αποξαρχής

κι αντρειεύουν και θεριέυουν

και καμακώνουν τα μωρά με κάποιο αρχαίο καμάκι,

με ποιήματα βγαλμένα απ' τα κόκαλα, με το ιερό αίμα κάποιου Κυρίου,

στην τελική

μ ε τ ο υ Λ α ο ύ τ ο γ ά λ α.

Να μην την κλαις, λοιπόν, τη Ρωμιοσύνη, φίλε,

κι ούτε την Τουρκοσύνη να την κλαις,

ούτε τη Γαλλοσύνη ούτε την Αγγλοσύνη ούτε καμιά.

Σαράντα παλικάρια ή τριακόσια

(ή και τριακόσια εκατομμύρια – μην κωλώνεις με τα νούμερα)

πάντοτε θα βρίσκονται

για να σηκώσουν την επόμενη την ντουμπαλίτσα.

Εδώ γίνεται σκοτάδι. Είτε όλα σβήσανε είτε έκλεισες τα μάτια σου τόσο γερά.

Μπήκα στο λεωφορείο κ ένα κοριτσάκι τριών-τεσσάρων τραγουδούσε το σαράντα παλικάρια. Θυμήθηκα το κόψε-κόψε του Θανάση Τριαρίδη, ενός απ' τους αγαπημένους μου συγγραφείς. απο κει κ το απόσπασμα

(αιμ μπακ μπίτσιιιιιιιιζ)

όλοι οι εργάτες είναι ίσοι, απλά κάποιοι είναι πιο ίσοι απ' τους άλλους

2010-02-24T23:52:00.000+02:00

τσα! διάλειμμα απ' το διάλειμμα κουνελάκια, αφού αν κ βλέπω διάφορα για ποστ κ το βουλώνω, αυτό ήθελα να το γράψω, μου φαγουρίζεται το χέρι

Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου κ η Θεσσαλονίκη έχει παραλύσει απ' την απεργία κάπου χιλίων ατόμων που δεν πήγαν στη δουλειά για να κατέβουν στην πορεία. προφανώς είναι δεκαθεσήτες ή κάτι τέτοιο γιατί δε μου βγαίνουν οι αριθμοί, ένιγουέις.

είσαι εγνατία κ βλέπεις από κάτω καμιά 200αριά εκπαιδευτικούς μάλλον που κάνουν πορεία μέχρι το εργατικό κέντρο όπου θα συναντηθούν με τους υπόλοιπους. πας να βγάλεις καμιά φώτο, όταν αντιλαμβάνεσαι πως πίσω απ' το μπλοκ τους κάτι κινείται βιαστικά. μην είναι αεροπλάνο; μην είναι τρένο; πύραυλος; αντιλαμβάνεσαι τι μπορεί να είναι κ το γυρνάς στο βίντεο

καλά το μάντεψες, είναι το μπλοκ του ΠΑΜΕ! που δε μπορεί να περιμένει τα ζώα μου αργά κ τους προσπερνάει γρήγορα-γρήγορα. οι πρώτοι διαδηλωτές κοιτάζουν μ' απορία, ο αρχισύντροφος σταματάει την πορεία τους(δεν ξέρω αν διακρίνετε το "ουγκ" που λέει στους εκπαιδευτικούς), νταβατζηλίκι φάση, μπαίνουμε μπροστά. ο αγώνας θέλει παλμό ρε ζώα, βήμα ταχύ, θέλει να κλείσει ο λαιμός απ' τη φωνάρα σου αφού πρέπει να υπερκαλύψεις τη φωνή των άλλων. κι αν τυχόν σου τη βγει κανά φλωράκι απ' τους δίπλα, έχουμε κ τα φανταράκια μας στο τέλος, με τα παλούκια έτοιμα. επίσης ο σωστός ο διεκδικητής φωνάζει παράλληλα αλλά διαφορετικά συνθήματα απ' τους δίπλα, σιγά μην έχουμε τα ίδια με τους ραχάτηδες

είναι λοιπόν οργανωμένη απ' το ΚΟΜΜΑ! η αλλαγή τρόπου διεξαγωγής της πορείας; πολύ πιθανό θα έλεγα, πολλά τα θετικά αποτελέσματα για το ΠΑΜΕ! όπως θα δούμε παρακάτω:

κατ'αρχάς η καραμέλα της ΜΗ!-συνεργασίας του κόμματος με τις άλλες δυνάμεις φτύνεται ή μάλλον καταπίνεται, αφού όπως βλέπουμε όλοι πεντακάθαρα, το ΠΑΜΕ! συμμετέχει στην πορεία των προδοτών-εκπαιδευτικών για χάρη της εργατιάς. κ της αγροτιάς

έπειτα ο πανζουρλισμός που δημιουργείται με τους διαδηλωτές δύο ταχυτήτων, τα λάβαρα κ τα συνθήματα που μπερδεύονται βοηθάει στο να μην καταλαβαίνει γρι ο κόσμος που τους παρακολουθεί. αυτό άλλωστε είναι κ το νέο μότο της ΑΛΕΚΑΣ! "ψηφίστε μας κι ας μη συμφωνείτε απόλυτα μαζί μας". άνετα μπορεί λοιπόν ο καθείς, βλέποντας την πορεία να θελήσει να χυθεί στο ΠΑΜΕ! σα το ρυάκι στο ποτάμι, σα το ποταμάκι στη θάλασσα, αφού
πρώτον: θα πιστέψει πως έχει το ελεύθερο να φωνάζει ό,τι θέλει, άρα μπαίνει κ διαμαρτύρεται για τους ποδηλατόδρομους κ τους αλβανούς
δεύτερον: θα πάει με τους γρηγορότερους γιατί θέλει να γυρίσει νωρίς σπίτι να την αράξει στο σαλόνι

την υποψία για οργανωμένη αλλαγή στο πορειοκαταστατικό ενισχύουν κ φήμες σύμφωνα με τις οποίες η ΑΛΕΚΑ! συναντήθηκε με την Αθανασία Τσουμελέκα όπου συζητήθηκε πιθανή διεξαγωγή σειράς ταχύρυθμων σεμιναρίων κ εκπαίδευσης των ανώτερων στελεχών στο βάδυν. λέγεται μάλιστα πως η ΛΙΑΝΑ! κόβει το τσιγάρο κ αγόρασε καινούριες φόρμες.

υγ1: όλα τα λεφτά, μα όλα τα λεφτά είναι στο τέλος του δεύτερου βίντεο, εκεί που οι διαδηλωτές που μένουν τελευταίοι κοιτιούνται μεταξύ τους σε φάση "καλά μαλάκες είμαστε;"
υγ2: συγχωρέστε με για τις στραβές λήψεις αλλά εκτός από μπλόγκερ είμαι κ καλλιτέχνης

τελευταίο (αλλά μπορεί κ όχι)

2010-01-27T00:05:00.000+02:00

το σπίτι μου έγινε μπουρδέλο πάλι. είμαι τσαπατσούλης, αναρχικός στη ζωή κ έτσι. κουλ. έχω κάτι χρωματιστά πόστιτσ πεταμένα στο πάτωμα εδώ κ κάτι (πολλές) μέρες. στο ένα γράφει κάτι στίχους, δεν έχει νόημα να τους πω. είναι όμορφα έτσι όπως φαίνονται. αλλά καθυστερώ. να φύγω απ' το σπίτι, γιατί πρέπει να ψάξω σε τρία δωμάτια για τα ρούχα μου. να πάω στην τράπεζα γιατί πρέπει να ψάξω να βρω την ταυτότητα ή το πάσο μου, ή ότιδήποτε. σα να σκάβω νιώθω

έβλεπα στον ύπνο μου όταν ήμουν μικρός ότι βρισκόμουν σ' έναν κατάλευκο λαβύρινθο κ με κυνηγούσαν μάγισσες. τις άκουγα που έρχονταν κ προσπαθούσα να τρέξω αλλά τα βήματα μου σα να κολλούσαν κ δε μπορούσα. ήταν σαν σε αργή κίνηση. το είδα πολλές φορές αυτό το όνειρο, συνέχεια

είδα κ εχθές το βράδι ένα. καθόμουν στην παραλία κ ερχόταν μπουρίνι. μια μαυρίλα τρελή, κ εγώ καθόμουν στην πολυθρόνα μου κ το κοιτούσα. ξύπνησα το πρωί κ δεν το θυμόμουν, το θυμήθηκα όταν πήγα να καθήσω στον υπολογιστή. δεν έχω καρέκλα γραφείου, πήρα μια πολυθρόνα θαλάσσης για μεγαλύτερη άνεση. έχει κ θήκη στο δεξί μπράτσο για τον καφέ

λοιπόν, το κλείνω το μπλογκ. μπορεί να το ξαναπιάσω κάποια στιγμή, το θέλω, μακάρι να μπορέσω. αλλά έχω να κάνω πολλά κ με πιάνω να το βλέπω σα βραχνά. δεν είναι ωραίο να κάνω ποστσ για να τα κάνω, ούτε για 'μένα ούτε για σας, για όποιον τέλοσπάντων μπαίνει που κ που να δει αν έχω γράψει κάτι

πρέπει να συμμαζέψω αυτό το γαμάτα γαμημένο σπίτι. γιατί τα πόστιτσ είναι όντως όμορφα, κ αυτό ειδικά που γράφει "te echo de menos" -νά το είπα αν κ δεν έχει πια σημασία- το ίδιο κ τα ρούχα τα χρωματιστά, κ τα βιβλία που βρίσκονται σε κάθε απίθανο σημείο κ εκπλήσεσαι ευχάριστά όταν βρίσκεις κάποιο εκεί που δεν το περιμένεις, αλλά ουσιαστικά είναι τσαπατσουλιές που με πάνε πίσω. πρέπει να τα σηκώσω απ΄το πάτωμα, να τα βάλω σε μια θέση σταθερή, να μαζέψω τα ρούχα μου τα βρακιά μου τα σκατά μου κ να τακτοποιήσω. μόνος μου

αυτά. ας πούμε στο επανιδείν

α για όσους δεν το ήξεραν, με λένε Θοδωρή

σώσε ένα μαυράκι με ένα κλικ

2010-01-22T00:51:00.001+02:00

να πατήσεις πάνω να τη δεις καλύτερα. παρακαλώ.

"καλώς ορίσατε στη μεγαλύτερη ηλεκτρονική ομάδα της ΑΠΟΛΥΤΗΣ ΔΥΣΤΥΧΙΑΣ στην ανθρωπότητα!

ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΣΥΜΕΤΕΧΕΙ ΣΤΗΝ ΛΥΣΗ ΕΝΟΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ, ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ ΘΕΛΟΝΤΟΣ & ΜΗ, ΣΥΜΕΤΕΧΕΙ ΣΤΗΝ ΔΙΑΙΩΝΙΣΗ ΤΟΥ....ΑΘΩΟΙ ΜΑΛΟΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ...ΠΙΑ... ΟΣΟ ΜΕΙΩΜΕΝΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ & _Α Ν_ ΕΧΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ...ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΕΝΟΧΟΣ...

ΑΡΑ ΑΝ _ΔΕΝ_ ΕΧΕΙ ΜΕΙΩΜΕΝΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΟΤΕ ΑΝΑΠΟΦΕΚΤΑ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΕΝΟΧΟΣ..... & ΤΟ ΞΕΡΕΙ.... ΠΩΣ ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΓΝΟΙΑ, Ή ΑΚΟΜΑ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΥ ΠΕΡΙΟΡΙΣΤΙΚΟΙ ΟΙ ΝΟΜΟΙ, ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΥ ΕΠΕΤΡΕΠΑΝ ΑΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΚΑΤΑΛΗΛΑ & ΜΟΝΟ ΣΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΑ ΑΝΕΥΘΥΝΟΣ

ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΥΠΟΛΟΙΠΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ
ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΤΙ _ ΤΩΡΑ _ ΓΙΑ ΤΗ ΛΥΣΗ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΥΠΑΡΧΕΙ & ΣΕ ΤΥΡΑΝΑΕΙ ....ΤΟ ΑΥΡΙΟ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ...!

ΑΥΤΗ Η ΠΡΟΤΡΟΠΗ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΣΙΧΑΙΝΟΝΤΑΙ ΤΟΝ "ΩΧ ΑΔΕΡΦΙΣΜΟ"... & ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ, ΘΑ ΤΟΥΣ ΦΑΕΙ ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ & ΤΙΣ ΘΛΙΨΗΣ...

ΑΠΛΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΕΙΣ ΠΩΣ ΠΗΓΗ ΚΑΘΕ ΠΟΝΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΝΟΙΑ....ΑΡΑ ΚΑΛΕΙΣΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΠΑΝΤΟΓΝΩΣΤΗΣ... ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙΣ ΤΟΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΣΟΥ ΕΑΥΤΟ.....

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ? ΤΟΝ ΞΕΡΕΙΣ? ΑΝ ΟΧΙ.....ΤΟΤΕ ΑΠΛΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ ΤΟΝ...& Η ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ ΤΟΤΕ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΛΗΡΗΣ... ΑΝ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΤΟ ΠΩΣ , ...ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΥ ΞΕΡΕΙ ΡΩΤΑ ΤΟΝ... ΑΥΤΟΣ ΞΕΡΕΙ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ....ΚΥΤΑ ΕΝΑ ΚΑΦΡΕΦΤΗ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ & ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΙΣ, ΞΕΡΕΙ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΔΡΟΜΟ - ΤΡΟΠΟ & ΕΜΠΙΣΤΕΥΣΟΥΤΟΝ....ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΣ ΞΕΡΕΙ....ΓΙΑ ΣΕΝΑ"

η φωτογραφία από ένα παιδάκι της αφρικής με εμφανή τα σημάδια της ασιτίας. η αιτή βέβαια δεν έχει τέτοιο θέμα, αλλά νταξ, όλοι οι δυστυχισμένοι ίδιοι είναι. ειδικά οι απόλυτα δυστυχισμένοι. κατα τ' άλλα πιστεύω πως αξίζει να το διαβάσουμε όλο, είναι εξαιρετικό κείμενο. θυμίσου κουνελάκι, να το στείλεις αυτό σε 188 φίλους σου στο φέισμπουκ (188 γιατί τόσα χρόνια πέρασαν από τότε που η Αιτή αναγνώρισε την Ελλάδα ως ανεξάρτητο κράτος), αλλιώς η πληρότητα σου δεν θα 'ναι πλήρης

lemonostifel - αρίστος

2010-01-20T18:20:00.001+02:00

τους lemonostifel τους βρήκαμε φέτος το καλοκαίρι στη Σαμοθράκη. είχε γεμίσει ο τόπος ασπρόμαυρα αφισάκια Α4 για ένα λάιβ τους κ 'μεις όποτε το βλέπαμε κάναμε τον ίδιο πάντα διάλογο
- αχ lemonostifel!
- γαμάτο όνομα!
- το σάββατο στο μπιτσ μπαρ!
- να πάμε!
- πού;
κ πήγαμε κ ήταν τόσο γαμάτα που τραγουδούσαν όλα αυτά τα βγαλμένα απ' τη ζωή, τραγούδια για το χέσιμο ας πούμε, κάποιο πρωί μετά από ένα τεράστιο μεθύσι

Krakovia - we're born in your city

2010-01-15T15:24:00.004+02:00

γιατί να κολλήσεις με τους Krakovia για καμιά βδομάδα τουλάχιστον: α γιατί έχουν καλούτσικα τραγούδια βου γιατί έχουν αυτό το αλητομπλαζέ στυλάκι που πάντα σε εξήταρε γου γιατί η κοπελιά είναι ίσως το πιο καυτό πράμα μετά τη shirley manson, κάνει αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα (τραγουδάει λίγο, ποζάρει πολύ) κ έχει κι ένα "von" στο επίθετο της δου γιατί το λιγότερο σέξι μέλος του γκρουπ είναι ο τραγουδιστής, ο οποίος είναι front man ροκ μπάντας κ μπάι, οπότε τι να λέμε τώρα, γενικά δεν ξέρεις αν πρέπει να τους ακούσεις ή να τους κάνεις άρρωστο σεξ ε γιατί είναι ισπανοί ζου γιατί το βίντεο έχει ωραία χρώματα κ στο τέλος γράφει "to be continued"

αιώνες μετά

2010-01-13T02:29:00.002+02:00

είναι κρίμα που το αφήνω έτσι το μπλογκάκι μου. το πονάω είναι η αλήθεια, αλλά δεν είχα κ να γράψω. όλα πήγαν κάπως χάλια αλλά όχι όλα, μερικά μια χαρά. οι φίλοι έχουν μεταμορφωθεί σε γιαγιάδες, παίρνω πολλά κλισέ κι αγάπη. "όλα για καλό" "αν θέλεις κάπου να μιλήσεις είμαι εδώ" "αν υπάρχει αγάπη" κ "έλα να βγούμε να τα σπάσουμε". εγώ κυρίως τους βρίζω ή μιλάω μόνος μου, έχουν φάει κ λίγο ξύλο γιατί κουνάω έντονα τα χέρια κ τα πόδια μου. τον φου τον βαράω κ επίτηδες. κ καθώς αδειάζω, δημιουργείται κενός χώρος. άπειρος κενός χώρος

το 'χω ρίξει στη φωτογραφία, πολύ όμως. τώρα μου τελείωσαν τα λεφτά κ δεν έχω για ν' αγοράσω φιλμάκια, οπότε αρχίσω κ εκτυπώνω τα παλιά μου, τ' ασπρόμαυρα. εγώ πριν πάω στη σχολή, είχα το ασπρόμαυρο λίγο από μακρυά επειδή είναι λιγάκι δήθεν κ δραματικό κ ότι και να τραβηχτεί σε ασπρόμαυρο αναγάγεται σε τέχνη. όμως έπρεπε να μάθουμε να εμφανίζουμε κ να εκτυπώνουμε σε ασπρόμαυρο, οπότε το συνήθησα κάπως κ μου άρεσε. εδώ κ λίγο καιρό βρήκα πάλι την αγάπη μου την έγχρωμη κ χαίρομαι πολύ, αλλά το θέμα είναι πως δε μπορώ να τα εμφανίσω στο θάλαμο κι έχω ξεπαραδιαστεί να δίνω στον Κάπαφωτ. επίσης βρωμοκοπάω χημικά (απ' τα ασπρόμαυρα είπαμε), έχω κ ένα πρόβλημα στο αίμα μου κ δεν κάνει να τα μυρίζω, θα με βρουν λιπόθυμο σε κανά πάγκο κάποια μέρα

ένιγουέις, ετοιμαστείτε για πολλά μουσικά ποστς κ τέτοια. θα περάσει

(ειδικά η δεύτερη παράγραφος δε βγάζει κ πολύ νόημα, κ γενικά θα μπορούσε να μην έχει γραφτεί κ καθόλου, ποιόν αφορά δεν ξέρω)

marina and the diamonds - hollywood

2010-01-03T18:03:00.001+02:00

μαλλί φουσκωτό μαύρο κατάπυκνο με φύτρες που φτάνουν ως το φρύδι, όμορφες ελίτσες στο λαιμό, μάτια σκατί σκούρο, όνομα οικείο ίσως εμπεριέχει υπονοούμενο, κυρίως όμως το θέμα του τραγουδιού, ελάτε όλοι εμείς οι ψαγμένοι να κοροιδέψουμε τ' αμερικανάκια, όλα σου θυμίζουν κάτι κ σωστά, η κοπελιά είναι ελληνίδα απ' την ουαλία. Marina Diamandis, σου αφιερώνω το πρώτο ποστάκι του 2010, μη με απογοητεύσεις παρακαλώ, πάρε αμπάριζα τα τσαρτσ, πουτάνα όλα!

(όποιος καταφέρει να μετρήσει όλα τα κόμματα του ποστ, κερδίζει ματζούνι)

για το 2010

2009-12-31T21:59:00.006+02:00

να μάθω τουμπερλέκι (ή τουμπελέκι γουάτέβερ) να γίνω ο μάστερ του σκοτεινού θαλάμου να συνεχίσω να μην ξέρω τι θα κάνω δέκα χρόνια μετά να διαβάσω τα περισσότερα βιβλία έβερ να ταξιδέψω σε μια άλλη ήπειρο να γίνω λίγο χρήσιμος να ακούσω όση μουσική χωράω να πω στους γονείς μου γιατί δεν θα κάνω οικογένεια να σκοτώσω το παριζάκι, εκείνο το πράσινο να μάθω ισπανικά να ξε-εθιστώ απ' τον καφέ κ να συνεχίσω με κάτι πιο ψαγμένοποτόαδρεναλίνησεξαίμαξερωγώ να βλέπω τις εικόνες ν' αλλάξω σαλόνι ή σπίτι να πω στο σόι μου ότι γαμιέται να σταματήσω να ντρέπομαι όταν με βλέπουν να σιγοτραγουδάω στο δρόμο να μάθω να δένω τα κορδόνια μου να κάνω περισσότερο σεξ να ζωγραφίσει πάνω μου ο γιοσιτάκα αμάνο να μαζέψω λίγο την τσαπατσουλιά μου

καλή χρονιά ρε :-)

القتل

2009-12-27T22:07:00.001+02:00

ίσως πήγαινε βιαστική, να έτρεχε σχεδόν στο δρόμο. να το πήρε μαζί της γιατί δεν είχε πού να το αφήσει. όταν θα πέρασαν μπροστά απ' τον πάγκο με τα γλυφιτζούρια ήξερε πως θα ζητούσε ένα. θα ήλπιζε να μην τα έχει δει, αλλά θα ένιωσε το επίμονο βλέμα. ίσως να μη του το αγόραζε κ να πήγε να προσπεράσει, μα έπειτα να σκέφτηκε πως είναι χριστούγεννα, όλοι γίνονται λίγο καλύτεροι τα χριστούγεννα

ένας χρόνος μετά

ali love - diminishing returns

2009-12-26T14:10:00.004+02:00

πολύ άσχημο αγόρι, να 'ναι το κούρεμα, ή που μ' αυτά τα πατσαβούρια στα χέρια δεν είναι κουλ μα μισομούμια; παίζει να 'ναι κ το ιπποτικό σκουφάκι -γουατέβερ- που φοράει προς το τέλος, ρε παιδί μου, στα 27 σου διάλεξε κάποιο άλλο πρότυπο, τη Σερ βρήκες να μιμηθείς;
κατα τ' άλλα το τραγουδάκι τελείως '80sντισκογκέι φάση, δηλαδή μπορεί άνετα να γίνει αγαπημένο μου για λίγες μέρες

everything is OK

2009-12-22T23:53:00.000+02:00

έχω μια μαλακία

2009-12-21T17:17:00.000+02:00

μ' έπιασε μια βαρεμάρα μεγάλη, άνοιξα να παίξω πασιέντζα στον υπολογιστή, φαντάσου. την έκλεισα κατευθείαν όμως. κ γίνομαι κάπως τσόγλανος όταν βαριέμαι τόσο, μιλάω άσχημα στους ανθρώπους. δεν φταίω εγώ, τα κωλογονίδια του πατέρα μου. ειρωνεύτηκα ένα παιδάκι στο τουίτερ, μετά μια κυρία στο τηλέφωνο αλλά δεν το κατάλαβε νομίζω, πρέπει να 'ναι λίγο χαζούλα αυτή, της το κλεισα στα μούτρα όμως κ δεν είπα κ "γεια σας". έπειτα κάλεσα τους φίλους μου σπίτι για το βράδι κ είπα στον ένα να ειδοποιήσει μια άλλη να μη φέρει το γκόμενο της μαζί. πήγα να πάρω το λεωφορείο αλλά ήταν γεμάτο σαν κονσέρβα, στάθηκα στην πόρτα, κοίταξα κάτι κυρίες κ τους είπα "χάλια είστε" κ δε μπήκα, περίμενα το επόμενο. ήρθε αυτό, μπήκα μέσα κ είδα μια παλιά γειτόνισσα που μου μίλησε, χαμήλωσα τη μουσική μα δεν έβγαλα τα ακουστικά κ της μιλούσα πολύ δυνατά εν γνώση μου, κ ο κόσμος γυρνούσε κ μας κοιτούσε κι αυτή ντρεπότανε

με πιάσαν τα χριστούγεννα

2009-12-20T14:17:00.001+02:00

έβλεπα κάτι περίεργα στον ύπνο μου. ήμουν λέει σ' ένα νοσοκομείο κ πρόσεχα ένα παιδάκι 2,5 χρονών (την θυμάμαι την ηλικία, δεν το λέω έτσι). είχε καρκίνο αυτό. φορούσε κάτι λευκές πιτζαμούλες με γαλάζια σχεδιάκια πάνω, δεν ξέρω τι ήταν ακριβώς. όλο γελούσε κ χοροπήδαγε από 'δω κι από 'κει, σκεφτόμουν ότι μπορεί να πεθάνει απ' την κούραση. ήθελα να ντυθώ άγιος βασίλης κ να του δώσω δώρα αλλά η μαμά του ήταν απ' την αλβανία κ δεν ήξερε για τα χριστούγεννα, μου ζητούσε να της εξηγήσω τι λέμε για τον άγιο βασίλη "μήπως φέρνει δώρο μόνο στα παιδάκια που πεθαίνουν?" αν ήταν έτσι δεν ήθελε, θα πήγαινε γρουσουζιά. κ με πιασε ένα κλάμα στον ύπνο μου, ξύπνησα κ έκλαιγα κ στην πραγματικότητα κ δε μπορούσα να σταματήσω

όλα καλά, συμβαίνει κάθε χρόνο

φτωχολογιά για σένα κάθε μου τραγούδι

2009-12-17T02:22:00.003+02:00

διάβαζα σήμερα αυτή την είδηση κ γελούσα μόνος μου. ο παπανδρέου ανακοίνωσε κάτι μέτρα που μόλις παρθούν, θα γίνουμε Λίχτενστάιν κ μέσα σ' όλα είπε πως θα μειωθεί ο μισθός των βουλευτών κατά 10% ή κάπως αλλιώς που δεν κατάλαβα. ο μισθός του μέσου βουλευτή λοιπόν, που αυτή τη στιγμή φτάνει τα 9 χιλιάρικα, θα πέσει κάπου στα 8. το μήνα λέμε τώρα ναι;

κ βγαίνουν βουλευτές κ λένε πως δεν τους φτάνουν, δε βγαίνουν θα πεινάσουν κ τέτοια. ο Σίμος Κεδίκογλου δηλώνει "δεν τα βγάζω πέρα", το ίδιο δηλώνει κ ο Αναστάσιος Καρυπίδης (που σας παρακαλώ δείτε λίγο τη φάτσα του, που δεν του φτάνουν 8χιλιάρικα της ψωμόλυσσας). μάλιστα ο πρώτος απειλεί να κλείσει το πολιτικό του γραφείο κ να δέχεται τα λαμόγια του στη Βουλή, κ ο δεύτερος να κλείσει το πολιτικό γραφείο του στις Σέρρες κ να κατεβαίνουν όλοι οι μπουρτζόβλαχοι με τις κότες κ τ' αυγά απ' το χωριό στην Αθήνα. όχι στη Βουλή, έχει κ στην Αθήνα πολιτικό γραφείο

τους φαντάζομαι με τρύπιες κάλτσες να βγαίνουν από Βουλή να πηγαίνουν απέναντι στην Ερμού να γυρνάνε στις καφετέριες με το πλαστικό το ποτηράκι για τα κέρματα. ζέχνει το χνώτο απ' την αφαγία, λίγδα μαλλί τους κόψαν το νερό πάλι, περιμένουν να πάνε στις τουαλέτες στα γκούντις να πλύνουν λίγο μασχάλη, έχουν κ να ψηφίσουν αύριο, πώς θα σηκώσουν το χέρι. μαζεύουν τις γόπες από κάτω να κάνουν ένα τσιγαράκι, η φτώχια θέλει καλοπέραση λένε, "δες τι βρήκα φίλε μου στον κάδο, μισή τυρόπιτα, έλα να τη μοιραστούμε"

ή δίπλα στους πακιστανούς στα προπύλαια να κάνουν απεργία καραβίδας, να τρέχουν οι γυναίκες τους με τα τάπερ "έλα αγάπη μου φάε λίγη, θα πάθεις αβιταμίνωση"

ακόμη πιο γαμάτο, ο εξοπλισμός των γραφείων τους στην πλ συντάγματος, παπανδρέου στα σκαλάκια στον άγνωστο στρατιώτη
- εσύ το κανες αυτό;
- ναι γιατί θα σας φοβόμουνα έκανα υπομονή τόσους μήνες νισάφι πια κ σας είχα προειδοποιήσει
- βούλωστο μ' ακούς; αυτό είναι το νομοσχέδιο;
- ναι
πικάπ, στράτος, τσιγάρο φωτιά
- τι κάνετε αυτού;
χορός

πάλι δύο η ώρα πήγε, τελευταία σκηνή αφήνω να φανταστεί κάποιος άλλος καληνύχτα

ασπρόμαυρο
μπουζούκι
στέλιος
πάμε

gaga - storia d' amore cattiva

2009-12-12T20:11:00.000+02:00

η τσίπραινα γκαστρώθηκε

2009-12-11T03:26:00.002+02:00

το έμαθα από εκείνη την απογευματινη κουτσομπολίστικη μ' αυτή την όμορφη που της την έπεφτε ο καρατζαφέρης. είχαν ολόκληρο αφιέρωμα στον αλέξη, ο ασυμβίβαστος νέος κ φιλόδοξος πολιτικός που δεν έμεινε με την οικογένεια του στον Διόνυσο κ πήρε σπίτι στο κέντρο.

σε 5-6 μήνες θα γίνει μπαμπάς λοιπόν κ φυσικά η φαντασία μου από τότε που το έμαθα έχει οργιάσει κ όλο σκέφτομαι βόλτες με το καροτσάκι στις παιδικές χαρές του Αγ. Παντελεήμονα να τους κυνηγάνε χρυσαυγίτες, λούτρινους καρλ μαρξ, νανουρίσματα απ' τη φαραντούρη κ βιβλία "το παιδί μου αυτός ο γνωστός-άγνωστος"

φαντάζομαι τσίπρα στη βουλή, να τον πλησιάζει χουντής εμπιστευτικά "συγγνώμη πρόεδρε έχετε λίγο εμετό στο μανίκι" να προχωράει με χεσμένο μπεμπιλίνο κολλημένο στο παπούτσι να μπερδεύεται κ να λέει "η νεολαία πρέπει να πιει το γάλα της"

γαμάτο θα 'ταν να 'παιρνε το παιδί στη δουλειά να γυρνάει ανάμεσα στα έδρανα, να ξερνοβολάει πάνω στον άδωνη, να του αλλάζει πάνες ο κώστας ο καραμανλής που ξέρει δύο έχει, να ρίχνει καφέδες στο βενιζέλο, να το ταχταρίζει παπούλιας, παπαρήγα να του πασάρει κρυφά "οδηγητή"

γενικά ένα μωρό βολεύει. του πατάς μια τσιμπιά το πετάς στον κύρκο τη στιγμή που μιλάει για διάσπαση ΣΥΡΙΖΑ, το αρρωσταίνεις κι ανεβαίνουν τα ποσοστά, χωρίζεις με τη γυναίκα σου κ το παίζεις ανύπαντρος πατέρας, πολύ σέξι, μεγαλώνει λίγο κ το ανεβάζεις μαζί με τ' άλλα μούλικα στην εξέδρα που μιλάει ο σαμαράς, του βάζει τρικλοποδιά, ρεζίλι λολ

ένιγουέις. καλή λευτεριά κ καλά κουράγια. στο Δημοσιογραφικό πάνελ είπαν επίσης ότι θα έχουμε σύμφωνο συμβίωσης κ όχι γάμο, μαλακία αυτό, θυμηθείτε λίγο πόσο πήρε τα πάνω του ο άδωνης μ' εκείνη απ' τη στιγμή της αλήθειας, το ρύζι πουλάει αλλά τι περιμέναμε, άμα μπορούσατε να το καταλάβετε θα είχατε διψήφιο ποσοστό, θα συγχιστώ τώρα ΤΡΕΙΣΗΜΙΣΙ ΠΗΓΕ ΡΕ ΠΟΥΣΤΗ ΜΟΥ όχι, πάω για ύπνο

via

κάτι για το καλό

2009-12-03T23:37:00.000+02:00

περιμένεις ένα χρόνο ρε κουνελάκι μου, έναν ολόκληρο χρόνο. τα γενέθλια λέμε. γαμάτη μέρα.
εχθές έκλεισα τα 26 κ ελπίζω να πάει καλά αυτός ο χρόνος, γιατί τα 22 δεν ήταν καλή χρονιά. είναι αυτοί οι αριθμοί που μου κολλάνε, από μικρός πίστευα πως στα 22 στα 26 στα 32 στα 36 στα 42 κτλ θα έχω τις καλύτερες χρονιές μου. στα 22 μπήκα φαντάρος κ ήταν κάπως χάλια. ίσως δεν το 'χω ψάξει καλά, ίσως να μην είναι ηλικίες αλλά οι αριθμοί του λόττο που πρέπει να παίξω. ένιγουέις

αυτό δεν είναι ποστ με αφηγήσεις χάιλάιτσ γενεθλίων. κάποτε πρέπει να κάνω όμως, υπάρχουν πολλές (τώρα που το σκέφτομαι, μαλάκα μου πρέπει να κάνω σίγουρα!). αυτό το ποστ είναι ποστ χειρότερων δώρων. είναι αυτά που σου τα παίρνει ο καραάσχετος συμμαθητής που τον κάλεσες στο πάρτυ γιατί τον λυπήθηκες, η μαμά που σου το πήρε κ σε κοίταξε όλο συγκίνηση όταν το έβαλες, η αδερφή που σου είπε "γύρισα όλη την αγορά για να το βρω", η ξαδέρφη που έχει το χειρότερο γούστο αλλά δε μπορείς να την πληγώσεις

ξεκινάμε. στη λίστα με τα χειρότερα δώρα έβερ, πρώτα έρχονται τα ρούχα, κ συγκεκριμένα αυτή η ωραιότατη μπλούζα που μου 'χει κάνει δώρο η αδερφή μου
κάποτε είχα μεγάλο θέμα με την αδερφή μου γιατί πραγματικά, έπαιρνε τα χειρότερα δώρα που μπορεί να πάρει κάποιος σε έναν άνθρωπο. με τον καιρό έφτιαξε. όταν μου είχε πάρει αυτή τη μπλούζα, είπα κρυφά στη μάνα μου, όταν τη δοκιμάσω να πει "αχ, κρίμα, ωραία μπλούζα αλλά σου είναι μεγάλη, πρέπει να την αλλάξουμε". έρχεται η αδερφή μου, ωωω τι ωραία μπλούζα, αν κ το μωβ δε μ' αρέσει πολύ αυτή είναι τέλεια, για να τη δοκιμάσω, τι λες κι εσύ μαμά? .... μήπως μου είναι μεγάλη? - είναι ΤΕΛΕΙΑ! σου πάει ΥΠΕΡΟΧΑ! μπράβο! όταν μείναμε μόνοι μου είπε πως δεν άντεξε να πει ψέμματά, είμαι τόσο όμορφος μ' αυτή τη μπλούζα

όπως καταλαβαίνετε, ένα άτομο στο οποίο αρέσει αυτή η μπλούζα, μπορεί να πάρει κάλλιστα κι αυτό το πουκάμισο
με το οποίο έκανα κ μια μεγάλη κακία, είχαμε μαλώσει για κάποιο λόγο, κ εγώ θα πήγαινα στο καπάκι σε αποκριάτικο πάρτι. ντύθηκα γύφτος κ έβαλα αυτό. αλλά νταξ, μετά μετάνιωσα. πάντως πέρυσι που ντύθηκα σκιάχτρο το ξαναέβαλα

κι άλλο χειρότερο δώρο, πάλι ρούχο. παρακαλώ. πατείστε πάνω για μεγέθυνση
θέλω λίγο να προσέξετε τη λεπτομέρεια. είναι αποκόμματα της αλβανικής εφημερίδας Gazeta, κάτω μπορείτε να διαβάσετε άρθρο για τον μάικλ τζάκσον. δε ντράπηκα. είπα πως θα την αλλάξω

τατατατάααααααν!!!!!!! σταυρός φίλες κ φίλοι μου! μαζί με τον εσταυρωμένο πάνω. είναι αυτός ο συμμαθητής της τρίτης λυκείου που μου το έφερε, "κάτι συμβολικό" μου 'χε πει όταν μου το 'δωσε. τη δευτέρα με ρώτησε κ αν μου άρεσε

τελευταίο κ καλύτερο. αααΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ

ΤΙ ΕΊΝΑΙ ΑΥΤΌΟΟΟ;;;;;;;;;
αλήθεια μου πήρες...

τώρα σοβαρά;

blacklight?

οι (δικές μου) είκοσι καλύτερες ταινιάρες της δεκαετίας που περνάει

2009-11-30T16:50:00.002+02:00

20. finding Nemo - 2003
19. cast away - 2000
18. persepolis - 2007
17. v for Vendetta - 2005
16. borat - 2006
15. eternal sunshine of the spotless mind - 2004
14. closer - 2004
13. dogville - 2003
12. die welle - 2008
11. spirited away - 2001
10. the lord of the rings - 2001
09. billy elliot - 2000
08. amelie - 2001
07. la mala educacion - 2004
06. sin city - 2005
05. old boy - 2003
04. crouching tiger hidden dragon (τίγρης & δράκος) - 2000
03. requiem for a dream - 2001
02. κυνόδοντας - 2009
01. vals im bashir - 2008

ευχαριστούμε seagasing για τη γαμηστερότατη ψηφοφορία!

ΝΔ οι υποψήφιοι: παναγιώτης

2009-11-29T16:07:00.003+02:00

Το wiki δεν είναι ιδιαίτερα ανοιχτόχερο με τον Παναγιώτη -Πανίκα- Ψωμιάδη. έψαξα λοιπόν μέσω της ιστοσελίδας της νομαρχίας να βρω κάτι παραπάνω. η πρώτη φράση είναι: "είναι ο τρίτος γιος μιας οικογένειας ξεριζωμένων Ποντίων". σ' αυτή τη μεγαλοφυή φράση συνοψίζεται όλη η ύπαρξη του τρίτου υποψήφιου για την προεδρία της Νέας Δημοκρατίας. γιατί ο Ψωμιάδης είναι αυτό ακριβώς: ένα παιδί της φτωχολογιάς. δεν προσπαθεί να περάσει τίποτε άλλο. η μόνιμη απασχόληση του είναι η ψυχαγωγία της πλέμπας που τον ανέδειξε κ τον καθιέρωσε. το γουστάρει αυτό που κάνει, γι' αυτό πετυχαίνει με ότι καταπιάνεται. κι επειδή όπως είπαμε είναι παιδί λαϊκό, καταπιάστηκε με τα αθλητικά κ με την πολιτική. ερασιτεχνικά κ με το λαϊκό τραγούδι. επτά χρόνια τώρα ο Νομάρχης της καρδιάς μας απασχολεί την τα ΜΜΕ γυρνώντας από εκπομπή σε εκδήλωση κ τούμπαλιν.
πριν λίγο καιρό αποφάσισε να κάνει κάτι σοβαρότερο απ' το να γυρνάει στο στούντιο της τατιάνας, να πηγαίνει (ακάλεστος) σε γάμους ή στα καλλιστεία , οπότε κανείς δεν ασχολείται μαζί του, εκτός απ' τον αυτιά. σήμερα πήγε να ψηφίσει αλλά δεν ψήφισε κ θα πάει πάλι στις πέντε. κατήγγειλε κ τραμπουκισμούς

δυνατά σημεία: το τραγούδι, οι μεταμφιέσεις
αδύνατα σημεία: το αθηνοκεντρικό σύστημα που τον πολεμά
πλάνο για τη χώρα: να πετάξει τον μεγαλύτερο χαρταετό του κόσμου
βασικό ατού: η ερμηνεία του στη Λόλα

καλή ψήφο !

ΝΔ οι υποψήφιοι: αντώνης

2009-11-28T19:50:00.003+02:00

η φωτο αφιερωμένη στον ανώνυμο φαν του σαμαρά του προηγούμενου ποστ, που ήθελε να αναφέρω το πάρτι στο Βελλίδειο

γεννήθηκε στην Αθήνα στις 23 μαίου 1951. είναι Δίδυμος, στο κινέζικο κουνέλι (πόνεσα). έχει κι αυτός αυτοκρατορική καταγωγή, κ μάλιστα κάπως πιο γαμάτη από της ντόρας: δισέγγονος της Πηνελόπης Δέλτα. παντρέυτηκε 40 χρονώ γαιδούρι κ έχει κ δυο παιδιά.
σπούδασε στις ΗΠΑ οικονομικά, κ μάλιστα έκανε παρέα με τον (κρατήσου) Γιώργο Παπανδρέου κ τον Φίλιππο Τσιάρα(!). Το θέμα της δικτακτορικής του διατριβής ήταν "Σχέσεις Πολυεθνικών Εταιρειών και Κυβερνήσεων" όπου προφανώς θα κατέληγε σε συμπεράσματα τουλάχιστον επαναστατικά. τρία χρόνια μετά, θα εκλεγεί βουλευτής Μεσσηνίας σε ηλικία 26 ετών (είναι ο νεότερος βουλευτής στην ελληνική ιστορία λέμε). το 1989 διετέλεσε υπουργός οικονομίας, κ λίγους μήνες μετά τον κάνανε υπουργό εξωτερικών. δεν τα βρήκε όμως με το Μητσοτάκη για το μακεδονικό, κ πήρε το πουλί. τον έπιασε το τρελό κ ίδρυσε κόμμα, την Πολιτική Άνοιξη. εμπνευστής του ονόματος του κόμματος ήταν ο (τώρα κρατήσου πιο πολύ) Οδυσσέας Ελύτης, ο οποίος δήλωσε κ φαν. στις πρώτες εκλογές το 1993 τα πήγε καλά, 4,5%. το 1996 έκανε μια πολύ όμορφη δήλωση: "δεν θα συμπεριλάβω στους συνδυασμούς της Π.Α. μουσουλμάνους". στις εκλογές εκείνης της χρονιάς πήρε τ' αρχίδια του. έβαλε κανάδυο ποιητές ακόμα να πουν καλά λόγια, έβαλε κ τη Βίσση μπας κ πιάσει κ λίγο μπουζουκόκοσμο γιατί γενικά ήταν λίγο ξενερουά η φάση το έβλεπε κι αυτός, αλλά τίποτα. είδε κι απόειδε, οπότε το 2000 δήλωσε πως στηρίζει ΝΔ. το 2004 μπήκε πάλι στο παιχνίδι ως ευρωβουλευτής, κ έπειτα, το 2007 εξελέγει πάλι βουλευτής στη Μεσσηνία. ο καραμανλής τον έκανε υπουργό πολιτισμού, κ επί των ημερών του η βαριά βιομηχανία της Ελλάδας άνθισε κ πάλι. εγκαινιάστηκε το Μουσείο Ακρόπολης με κόστος μόνο δύο εκατομμύρια ευρώ, λογόκρινε το βίντεο του Γαβρά, ο Ρουβάς βγήκε 3ος στη eurovision, η Απόλυτη πήρε (σχεδόν) το Ηρώδιο για συναυλία, κ οι Scorpions έκαναν τουρ στην επαρχία.

δυνατά σημεία: είναι αντιμητσοτακικός
αδύνατα σημεία: είναι αντιμητσοτακικός
πλάνο για τη χώρα: να μη λυθεί ποτέ το μακεδονικό, τώρα κ το κυπριακό
βασικό ατού: είπαμε κ στο προηγούμενο ποστ, μοιάζει με το μπαμπά μου

ΝΔ οι υποψήφιοι: ντόρα

2009-11-26T23:58:00.001+02:00

την κυριακή ψηφίζουν τα 3,5 εκατομμύρια κι εγώ δεν έχω κάνει ούτε νύξη, ντροπή. αλλά δεν φταίω εγώ ρε πούστη μου. είναι εκλογές αυτές; είναι αυτή προεκλογική περίοδος; πού είναι τα βρισίδια; πού είναι οι καφέδες στη μάπα; μέχρι κι ο Ψωμιάδης σοβαρεύτηκε (νταξ, όσο μπορεί).
ένιγουέις θα προσπαθήσω να καταπιέσω τη βαρεμάρα μου κ να κάνω κανά ποστάκι. πρώτα απ' όλα θα γνωρίσουμε τους υποψήφιους

η φωτό από εδώ

Ντόρα Μπακογιάννη: γεννήθηκε στις 6 μαίου του 1954 κ είναι Ταύρος, στο κινέζικο Άλογο. κατάγεται -λέει- απ' τον Ελευθέριο Βενιζέλο, μάλλον μούφες είναι για να θολώσει τα νερά αλλά σιγά μην ξεχάσει κανείς πως είναι κόρη Μητσοτάκη. τη μαμά της τη λένε Μαρίκα κ κάνει τα μαλλιά της κότσο. πήγε στο γερμανικό σχολείο αθηνών (αυτό λέει πολλά) κ το συνέχισε στο παρίσι όταν η οικογένεια της εξορίστηκε απ' τη χούντα, προφανώς λόγω τον πολιτικών πεποιθήσεων του μπαμπά. σπούδασε πολιτικές επιστήμες κ επικοινωνία. από μικρή της έλεγαν ότι μοιάζει πολύ με τον πατέρα της, δηλαδή γκαργκαμέλ με περούκα, κ την τρομοκράτησαν πως θα μείνει στο ράφι. γι' αυτό στα είκοσι της τύλιξε γρήγορα-γρήγορα τον Παύλο Μπακογιάννη κ τον παντρέυτηκε. μαζί του έκανε κ δυο παιδιά. δυστυχώς φαίνεται πως ο μπαμπάς της δεν τον καλοέβλεπε τον γαμπρό, ο οποίος έπεσε θύμα της 17Ν το 1989. η ντόρα κράτησε το όνομα του ανδρός της γιατί αν ήθελε να έχει κάποια ελπίδα να ασχοληθεί με την πολιτική, έπρεπε να ΜΗΝ τη λένε Ντόρα Μητσοτάκη. δυο μήνες μετά, εκλέχθηκε βουλευτίνα στην περιφέρεια του ανδρός της. το 1992 έγινε υπουργός πολιτισμού αλλά δεν της έκατσε γιατί σε ένα χρόνο ο Σαμαράς λύσσαξε με το Μακεδονικό κ έριξε την κυβέρνηση του μπαμπά της. το 1998 παντρεύτηκε τον Ισίδωρο Κούβελο που είναι ναυλομεσίτης(ε;) κ πρόεδρος της ελληνικής ομοσπονδίας ιππασίας. το 2002 έγινε δήμαρχος Αθηνών κ ήταν καλή. το 2006 έγινε υπουργός εξωτερικών στον πρώτο -νομίζω- ανασχηματισμό της κυβέρνησης Καραμανλή. ήταν 1η απριλίου παρακαλώ

δυνατά σημεία: το χαμόγελο, η γρουσουζιά του μπαμπά
αδύνατα σημεία: το χαμόγελο, η γρουσουζιά του μπαμπά
πλάνο για την παράταξη: επιστροφή στο 43
βασικό ατού: "είμαι δυο κεφάλια πιο ψηλή απ' τη Χίλαρι"

αύριο θα συνεχίσουμε με τον δεύτερο υποψήφιο, τον Αντώνη τον Σαμαρά. όλοι λένε ότι μοιάζει με το μπαμπά μου.

Χρυσός Κούνελος 2010

2009-11-24T13:44:00.000+02:00

και τώρα η στιγμή που όλοι περιμέναμε. όπως κάθε χρόνο, θα δώσουμε το βραβείο Χρυσός Κούνελος στην καλύτερη ταινία του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. το βραβείο-θεσμός, εχέγκυο ποιότητας του Φεστιβάλ, του μπλογκ μας κ της μπλογκόσφαιρας γενικότερα.
μπορείτε να δείτε τις περσινές υποψήφιες ταινίες εδώ, όπως κ αυτές που ήταν υποψήφιες για Χρυσό Hypnosedon που φέτος δεν θα 'χουμε, γιατί δεν είδα καμία τόσο χάλια. ξεκινάμε αντίστροφα, κ προσοχή γιατί έχει σπόιλερςςς:

5. Soul Kitchen. Fatih Akin, Γερμανία 2009
τον Fatih Akin τον ξέρουμε, δεν θυμάμαι από πού. ήρθε κ με τους ηθοποιούς του κ την είδαν μαζί μας, μου θύμισαν λίγο την παρέα μου έτσι όπως έκαναν σαν ηλίθια. η ταινία είναι μια ωραία προς το γαμάτη κωμωδία. είναι ο Ζήνος (ή Ζίνος;), Έλληνας της Γερμανίας, που έχει αυτό το χάλια εστιατόριο. ο αδερφός του βγαίνει απ' τη φυλακή. το γκομενάκι του φεύγει για Κίνα κ προσλαμβάνει (αυτός, όχι το γκομενάκι) καινούριο μάγειρα. έπειτα το μαγαζί γίνεται τρελά γαμάτο, ο μάγειρας βάζει κάτι στο φαί κ πηδιούνται όλοι, ένας φίλος-φίδι το κερδίζει στα χαρτιά αλλά μετά ο Ζήνος παθαίνει λουμπάγκο κ το παίρνει πίσω

4. Νοσφεράτου, το φάντασμα της νύχτας (Nosferatu-Phantom der Nacht). Werner Herzog, Γερμανία 1978
κ τον Herzog τον ξέρουμε. παρακαλούσα να μη βαρεθώ, κ να μην έχει ζόμπι από κείνα που περπατάνε σαν ξεβιδωμένα με τα χέρια μπροστά, γιατί χέζομαι πάνω μου. το στόρι λίγο-πολύ γνωστό: είναι αυτός ο φτωχός κ τίμιος υπαλληλάκος που τον στέλνει το αφεντικό του στα κατσάβραχα να αναλάβει μια υπόθεση για τον Κόμη Ντράκιουλα. ο Κόμης είναι κάπως σάικο κ κάπως γκέι θα έλεγα (κακάσχημος, δεν έχει καμιά ελπίδα), του ρουφάει λίγο αίμα, τον κλειδώνει μέσα κι αυτός μπαίνει σ' ένα φέρετρο κ φεύγει. πηγαίνει καρφί στη γυναίκα του υπαλληλάκου, όμως αυτή τον βλέπει μπροστά της ξαφνικά κ παθαίνει ταράκουλο. στο μεταξύ ο υπαλληλάκος αφού πέφτει απ' το κάστρο κ σκοτώνεται το ζώον, παίρνει ένα άλογο κ φτάνει κι αυτός στο σπίτι του, αλλά πλέον είναι μισοζόμπι. στο τέλος η γυναίκα του καλεί το Νοσφεράτου σπίτι για να την φάει. αρχίζει αυτός να πίνει αίμα, όμως ξεχάστηκε κ έμεινε μέχρι το ξημέρωμα. τον χτυπάει ο ήλιος κ πάρτον κάτω. έπειτα έρχεται ο γιατρός κ του χώνει ένα παλούκι στην καρδιά. η γυναίκα του υπαλληλάκου πεθαίνει κι ο υπαλληλάκος βρικολακιάζει
να πω πως είναι μια ταινία με χάλια φωτογραφία (δεν θα ξεχάσω το πλάνο με το μισό άλογο) κ βαρετή μουσική, ενώ κάποιες φορές ήταν κ κάπως γελοίο, όλο το σινεμά είχαμε γαμηθεί στο γέλιο. σε σχέση όμως με τον Δράκουλα του Κόπολα που είναι μια απ' τις αγαπημένες μου ταινίες, ήταν απείρως πιο ατμοσφαιρικό. επίσης ο Νοσφεράτος όλα τα λεφτά, καταπληκτικός ηθοποιός. φανταστείτε μέσα στην κακασχήμια του, έβγαζε απίστευτη έκφραση. να το δείτε, αξίζει

3. Όνειρο χειμωνιάτικης νύχτας (San zimske noci). Goran Paskaljevic, Σερβία-Μαυροβούνιο 2004
Ο Paskaljevic ήταν η αποκάλυψη του φετινού Φεστιβάλ. η παρέα μου είδε 5, εγώ άλλες 3 κ ήταν εξαιρετικές όλες. η μουσική, οι χαρακτήρες, τα πάντα. στη συγκεκριμένη ταινία ένας κύριος ο Λαζάρ, βγαίνει απ' τη φυλακή (είχε σκοτώσει τον κολλητό του) κ επιστρέφει στο σπίτι του. η μάνα του έχει πεθάνει, κι αυτό έχει περάσει στα χέρια μιας προσφυγίνας κ του αυτιστικού κοριτσιού της, Γιοβάνα. ο Λαζάρ -που στην αρχή φαίνεται εντελώς μαλάκας αλλά δεν είναι- δένεται μαζί τους, προσπαθεί να γιατρέψει τη μικρή, κ ερωτεύεται τη μάνα. στο τέλος πεθαίνουν, κ μένει η μικρή να βολοδέρνει στα χωράφια

2. Μητέρα (Madeo) Bong Joon-ho, Νότια Κορέα 2009
ται. νι . α. ρα. ταινιάρα ταινιάρα ταινιάρα ταινιάρα. είναι αυτό το παιδάκι το αμέα, που κατηγορείται για το φόνο μιας κοπελίτσας (μεταξύ μας, μεγάλο πουτανάκι). η μάνα του η φουκαριάρα πάει να το σώσει κάνοντας τον σέρλοκ χολμς κ μπλέκει σε διάφορα. έχει την πιο υπεροχότερη αρχή κ το πιο υπεροχότερο τέλος που είδα σ' αυτο το φεστιβάλ, καταπληκτική μουσική, φοβερή η ερμηνία της μάνας αλλά κ του γιου (που απ' ότι βλέπω στην Κορέα είναι μεγάλος σταρ κ έχει κάνει καμιά 80αριά διαφημίσεις η μία πιο γελοία από την άλλη, κ δεν του φαινότανε)

και..... ο Χρυσός Κούνελος πάει...............................................................

1. Το γάλα της θλίψης (La teta asustada) Claudia Llosa, Ισπανία, Περού 2009
η Φάουστα γεννήθηκε σε εποχές δύσκολες κ η μάνα της τη γέμισε φόβο για τα πάντα. τέτοιο φόβο, ώστε πήγε κ έβαλε μια πατάτα στο μουνί της, σε περίπτωση που πάει κάποιος να τη βιάσει. η πατάτα έχει βγάλει ρίζες (τις οποίες η Φάουστα κόβει επιμελώς, δεν είναι καμιά βρωμιάρα η Φάουστα), έχει μολύνει τη μήτρα της μια αηδία. επίσης παθαίνει κάτι κρίσεις λιποθυμίας, κ όποτε ταράζεται τρέχει αίμα απ' τη μύτη της. όταν η μάνα της πεθαίνει, αναγκάζεται να δουλέψει κ να βγει στον κόσμο, προκειμένου να βγάλει χρήματα για να τη θάψει. δύσκολο. τα τραγούδια αυτής της ταινίας είναι πραγματικά υπέροχα. δεν έχουν μουσική, μόνο λόγια από τη σπασμένη παιδική φωνή της Φάουστα. μια από τις πιο πρωτότυπες ταινίες που έχω δει, μεγάλο μπράβο, ευχαριστώ κ τέτοια

του χρόνου πάλι.

φου κου θου αγάπη μου

2009-11-24T10:17:00.001+02:00

η φωτό, ενός φίλου μου στο fb, του την έκλεψα

πάει κ αυτό το φεστιβάαααλ... είχα σημειώσει 26 ταινίες, τελικά είδα 21, νταξ, δεν είναι χάλια.
έχουμε πει πως ο νοέμβρης είναι ο αγαπημένος μου μήνας, κ φαντάσου ούτε γενέθλια έχω ούτε τίποτα. Φέτος ήταν ξεχωριστό το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, για τρεις λόγους ένα έκλεισε 50 χρόνια! δύο είχε τόσο καλό καιρό! τρία απουσίαζαν οι περισσότεροι έλληνες σκηνοθέτες!

γι' αυτό το τελευταίο, όλοι είπαν τη μαλακία τους, θα πω κι εγώ τη δικιά μου μιας κ το θυμήθηκα. οι σκηνοθέτες της ομίχλης δεν θα πρεπε να λείπουν απ' το Φεστιβάλ. πρώτον γιατί θα έκπροσωπούσαν καλύτερα τους εαυτούς τους αν ήταν εκεί. δεύτερον γιατί το Φεστιβάλ δεν είναι υπεύθυνο για τον τρόπο που αντιμετωπίζονται απ' τις κυβερνήσεις διαχρονικά. όμως ας πούμε πως οκ, η καλύτερη λύση είναι η αποχή τους, κ δεν παίρνουν μέρος. η "εβδομάδα ελληνικού κινηματογράφου" λίγες μέρες πριν το Φεστιβάλ ήταν απαραίτητη; τότε έπρεπε να προβάλουν τις ταινίες τους;
κι έρχονται μετά άλλοι οχτώ -νομίζω- σκηνοθέτες κ μπερδεύουν ακόμα περισσότερο τα πράγματα συμμετέχοντας στο Φεστιβάλ. ρε μεγάλε! όσο κι αν δε συμφωνείς με τους υπόλοιπους, για τα προβλήματα του κλάδου σου παλεύουν, τι τους τη σπας; εγώ πάντως δεν πήγα σε καμία ελληνική (αμέ)

κατα τ' άλλα μια χαρά, κ παράλληλες εκδηλώσεις είδαμε, κ βιάιπίζ (ο γερουλάνος είναι ακόμα πιο όμορφος από κοντά), κ το κομμάτι μας ως bookcrossers το κάναμε, κ όλα τα λεφτά σε ταξί χαλάσαμε, γνωρίσαμε κ κόσμο. το κλασικό φουκουθού που αγαπάμε (οπωσδήποτε όχι για τιμή του εισιτηρίου βέβαια).

το βαθύ κράτος

2009-11-18T02:01:00.000+02:00

ειρηνικές πορείες οι φετινές. μόνο 277 προσαγωγές κ οκτώ συλλήψεις. δεν ξέρω για την αθήνα, στην ερωτική θεσσαλονίκη πάντως τα χημικά έφτασαν μέχρι το λιμάνι. χωρίς επεισόδια. τίποτα

το μόνο που κατάλαβα όσο ήμουν στο κέντρο κατά τις εννιά, ήταν το τσούξιμο στα μάτια κ τη μύτη που με ανάγκασε να κατέβω μέχρι την παραλία για να πάω στη στάση μου άνετα. λίγο αργότερα η ατμόσφαιρα έγινε αποπνικτική. με πήραν οι φίλοι μου απ' το κέντρο γιατί ανησύχησαν, έφτασαν στο σπίτι λέει κακήν κακώς, μετά από αναγκαστική στάση αφού δε μπορούσαν να προχωρήσουν άλλο. τα δακρυγόνα ήταν περισσότερα απ' το δεκέμβρη, μου είπαν. τηλέφωνο στον φίλο που πήγε στα πανεπιστήμια να βγάλει φωτογραφίες "δεν έχουν γίνει επεισόδια. οι αναρχικοί βγαίνουν κάπου-κάπου απ' το πολυτεχνίο κ ξαναμπαίνουν μέσα χωρίς να πειράξουν τίποτα. προληπτικά τα ρίχνουν οι μπάτσοι τα δακρυγόνα"

τη στιγμή που γράφω αυτό το ποστ, ο teacherdude, στον οποίο έχω κάποια εμπιστοσύνη (την ανάλογη που του δείχνουν το cnn κ το bbc), "μεταδίδει" πως "τα δακρυγόνα πέφτουν μέσα στο κτίριο του Πολυτεχνείου σπάζοντας τζάμια, οι φοιτητές δε μπορούν να αποχωρήσουν" κ πως "έχουν μαζευτεί Χρυσαυγίτες μπροστά στο Πολυτεχνείο & περιμένουν τους φοιτητές να βγουν"

είναι η νέα πολιτική του Υπουργείου -προληπτικής- Προστασίας του Πολίτη λοιπόν. προληπτικές προσαγωγές, προληπτική ρήψη δακρυγόνων, προληπτικά σκατά. κι ας φωνάζει ο υπουργός, κι ας κάνει δηλώσεις βαρύγδουπες περί παρανομίας της χρυσης αυγής κ αξιοπρέπειας των πολιτών, κ άλλες του τύπου "δεν έχει θέση στο Σώμα ο αστυνομικός που θα ακουμπήσει πολίτη παρανόμως". θα μου πεις δεν ακούμπησαν κανένα, μόνο τους γέμισαν χημικά μέχρι το λάρυγγα

κ προσπαθείς να καταλάβεις αν βρίσκεσαι μπροστά στην ασυνεννοησία κυβέρνησης-αστυνομίας, σε σκόπιμο πολιτικό παιχνίδι της πρώτης, ή"ανταρσία" κι επίδειξη δύναμης της δεύτερης. η ουσία όμως είναι πως ο μεσαίωνας δε λέει να ξεκουμπιστεί από πάνω μας, κι ας χτυπιόμαστε -πόσα χρόνια τώρα;- για τ' αυτονόητα: ψωμί παιδεία ελευθερία. χτυπιόμαστε βέβαια με τον ελληνικό τρόπο, που σημαίνει ψηφίζουμε ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ ανάλογα με την επαναστατική μας διάθεση

ξεχνάω
ξεχνάς
ξεχνά
ξεχνάμε ή ξεχνούμε
χνούμε
ξε
ζε
ζέ
ζέχνουμε
ζέχνουμε
ζέχνουμε
ζέχνουμε

2009-11-13T10:28:00.005+02:00

πάλι χάθηκα, αλλά δεν φταίω εγώ. τόσες μέρες ήμουν στους διαδρόμους της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. ήθελα να μου βάλουν μια σφραγίδα

μπήκα στο γραφείο κ η αστεία κυρία με το δερμάτινο κ τα πούπουλα μου είπε να περάσω έξω, θα με ειδοποιήσει αυτή πότε να μπω. πέρασε λίγη ώρα κ ξαναχτύπησα, με μάλωσε γιατί μιλούσε με έναν άλλο κύριο που ήθελε να εξηπηρετηθεί, κ δεν κατάλαβα γιατί, αλλά φώναζαν

έτσι άρχισα να παρατηρώ, κ ομολογώ πως δε βαρέθηκα καθόλου

παρατήρησα τον χώρο. όπως κατάλαβα, δεν είναι όλα τα γραφεία ανοιχτά στο κοινό. στη γραμματεία ας πούμε, πρέπει να έχεις ειδικά προσόντα για να μπεις

(κάνε κλικ πάνω, να μεγαλώσει)

όχι απλά να είσαι ΠΑΟΚ, αλλά ΠΑΟΚΙ φίλες κ φίλοι, οπαδός φανατικός να τα σπας όλα δηλαδή

παρατήρησα κ τους ανθρώπους, άξιοι εκπρόσωποι του ελληνικού γένους

ΣΚΗΝΗ ΠΡΩΤΗ, αλληλεγγύη: μπαίνει ένας κύριος κοστουμαρισμένος, με καλό παπούτσι κ χαρτοφύλακα, της υπηρεσίας. ρωτάει τον υπεραιωνόβιο στις πληροφορίες
- λες να με γράψουν? είναι η δημοτική απέναντι κ το 'βαλα στο πεζοδρόμιο
- δεν ξέρω, (σε κάποιον που περνάει από δίπλα) Κώστα λες να τον γράψουν?
- ποιόν?
- είναι η δημοτική απέναντι κ το 'βαλε στο πεζοδρόμιο
- δεν ξέρω, πήγαινε ρώτα τον Ανδρέα (εννοείται πως τα ονόματα ούτε που τα θυμάμαι)

το γραφείο του Ανδρέα(περίπου 180 χρονών) ήταν ακριβώς δίπλα μου. μπαίνει μέσα ο κύριος
- λες να με γράψουν? είναι η δημοτική απέναντι κ το 'βαλα στο πεζοδρόμιο
- απαπα εδώ τους παίρνουμε τηλέφωνο κ δεν έρχονται, σιγά μη σε γράψουν. για να δω

κ ξεκινάει ένα καραβάνι από 4 γέροντες, έναν κύριο κ τον καφετζή, να πάνε να δουν το αυτοκίνητο πάνω στο πεζοδρόμιο. το ότι είχαν αφήσει όλοι τις δουλειές τους κ χτυπούσαν τηλέφωνα κ τέτοια, δε χρειάζεται να μας απασχολήσει περισσότερο, ήταν πολύ γλυκούληδες όπως τριγυρνούσαν στους διαδρόμους. στο γυρισμό άφησαν τη βαριά γυάλινη πόρτα στον Ανδρέα η οποία τον πήρε μαζί της καθώς έκλεινε, κ τον έβαλε να κάνει ένα γαμάτο χορευτικό το οποίο -όπως πάντα- μόνο εγώ πρόσεξα, ή μόνο εγώ έδωσα σημασία

ΣΚΗΝΗ ΔΕΥΤΕΡΗ, έρωτας: είναι αυτός ο κύριος με το σπασμένο χέρι κ οδηγεί μια κυρία στη γραμματεία. "μακάρι να σας πήγαινα σε όλα τα γραφεία, θα ήμουν πολύ χαρούμενος" γελάει η κυρία. βγαίνοντας, η κυρία πάει να στρίψει σε άλλο διάδρομο "πού πάτε, από 'δω είναι, να με ξελογιάσετε θέλετε;" χέζεται απ' τη χαρά της η κυρία

ΣΚΗΝΗ ΤΡΙΤΗ, καψούρα: σε όλη τη διάρκεια της επίσκεψης μου, ακουγόταν απ' το γραφείο του Ανδρέα ο Μητροπάνος, "αλίμονο". στο "την ομορφιά σου δεν γνωρίσανε ζωή την ομορφιά σου δεν γνωρίσανε", συνόδευε πάντα κι ο Ανδρέας

ΣΚΗΝΗ ΤΕΤΑΡΤΗ, διακριτικότητα: όταν τελικά μπήκα να κάνω τη δουλειά μου, η αστεία κυρία με το δερμάτινο κ το πούπουλο κ το τεράστιο ψίχουλο κολλημένο στο στόμα, το κοίταξε κ άρχισε να γελάει. "χαχα, όλοι οι περίεργοι σήμερα θα τύχουν χαχααα"

(φυσικά η δουλειά μου δεν έγινε, έπρεπε να πάω στην Άρτα)

σούπα

2009-11-08T15:07:00.000+02:00

καταλαβαίνετε; είναι πολύ απλό, ειδικά αν έχεις διαβάσει κ το κόμικ. παρ'όλα αυτά, κάπου στο τέλος το χάνω. δε νομίζω να μου βγήκε πολύ καλό το ισπανικοτέτοιο που έδινα, σε δυο μήνες θα δούμε. καλωσορίστε με πίσω στον κόσμο

είχα να βγώ με φίλους κανά μήνα κ μαθαίνω πως δυο φιλικά ζευγάρια το πάνε για σοβαρά(!), μια κολλητή μου ρεμπελόσκυλο βρήκε δουλειά πολύ καλή κ πάει για ύπνο απ' τις έντεκα, ο εξαφανισμένος φίλος που δούλευε κάτι τριανταπεντάωρα την ημέρα έγινε τετράωρος, ένα παλιό μου αίσθημα παντρέυεται, κ μια φίλη χώρισε μετά από 500χρόνια σχέσης

τα δικά μου:
- το σκυλί μου έχει αρθριτικά. κανονική γιαγιούλα κ τέτοια
- το γατί μου (υιοθετημένο) έχει βάλει 50 κιλά. δεν πίστευα στον γκάρφιλντ μέχρι τώρα
- θέλω να βάψω το σαλόνι. τον ένα τοίχο σκέτο λευκό, αλλά θα κολλήσω κάτι από εδώ κ θα βγει γαμάτο
- ακολουθώ τον οικουμενικό πατριάρχη στο τουίτερ. λατρέυω το ότι κάθε τουίτ ξεκινάει με τη φράση "His All Holiness"
- να πάτε να πιείτε ζεστή σοκολάτα στο εβί-εβάν, στο τέλος της ολύμπου, είναι η καλύτερη στην πόλη (αν σας αρέσει η μαύρη)
- τα τζουμέρκα (που δεν είναι στη Βάλια Κάλντα τελικά), είναι ο γαμηστερότατος φθινοπωρινός προορισμός, κ οι βλάχικοι γάμοι δεν είναι τόσο χάλια

θέμου, είναι πολύ άσχημο να μην έχεις καθόλου νέα. πόσο λούζερ, πόσο;

ξέχασα το ποιματάκι

2009-10-28T11:29:00.002+02:00

Εθνική Γιορτή

Γιορτάζει η Πατρίδα
μεγάλη χαρά.
Σιμά η δόξα
μ' ολάσπρα φτερά.

Γιορτάζει η Πατρίδα
σε κάθε μεριά.
Μυρίζουν οι δάφνες
γελά η Λευτεριά.

Σ' αυτή τη γιορτή μας
ελάτε παιδιά.
Ψηλά τη σημαία
Ψηλά την καρδιά.

(το περσινό ποιματάκι εδώ, το πρώτο σχόλιο όλα τα λεφτά)

ΟΧΙ δεν θα πάω στην παρέλαση

2009-10-28T11:16:00.000+02:00

δεν είναι ιδεολογικό το ζήτημα, δικτατορικό κατάλοιπο η στρατιωτική (κ η κάθε) παρέλαση αλλά μ' αρέσει να βλέπω τα τανκσ κ τα πυροβόλα κ τους φαντάρους(μμμ) να περνάνε

η αλήθεια είναι ότι πήγα. αλλά πήγα τη δευτέρα ρε πούστη μου. είχα κουβαλήσει κ ένα φίλο μου ιταλό μαζί, να δει πώς είναι οι στρατιωτικές παρελάσεις που πολύ του έκανε εντύπωση, αυτοί μάλλον θα τις σταμάτησαν όταν ξεφορτώθηκαν τον φασισμό. το προηγούμενο βράδι τον έβαλα ν' ακούσει Σοφία Βέμπω, κορόιδο μουσολίνι κ τέτοια για να 'ναι έτοιμος κ πήγαμε. "ena katomyrio miso kai mono dio pigane sthn pasarela simera". δεν πειράζει, κάναμε βόλτα. αλλά έχασα χρόνο κ τώρα δε μπορώ να πάω, έχω διαβάσματα

με ξύπνησαν οι πρόσκοποι της γειτονιάς. είχαν νταούλια κ έπαιζαν πατριωτικούς ρυθμούς στις εννιά το πρωί. στο μετάξύ δεν ήταν μόνο τα κωλονταούλια τους, ήταν κ τα κωλόσκυλα μας, καθώς -δεν ξέρω αν έχω πει πως η γειτονιά μου είναι κ πολύ χάι κλας(not)- κάθε σπίτι κ αυλή, κάθε αυλή κ σκύλος, κ είχαν πεταχτεί όλα μαζί κ αλυχτούσαν στα διάλα

σηκώθηκα κ άνοιξα τηλεόραση να δω λίγο Πρέκα αλλά δεν είχε. παρακαλώ αν τον πετύχετε πουθενά, στείλτε ένα μέιλ, κάντε μια αναπάντητη γιατί ανυσηχώ. σήμερα θα 'πρεπε να 'ναι στα ντουζένια του, μήπως έπαθε κάτι κ μας το κρύβουν; ποιός ήταν ο πολίτης που έπαθε νευρικό κλονισμό κ λιποθύμησε χθες δίπλα στο αστυνομικό τμήμα Αγ. Παρασκευής; γιατί δε μας αποκαλύπτουν την ταυτότητα του;

το μέγκα έβγαλε τριακόσιους του λεωνίδα, ιερό λόχο για τον οποίο μάλιστα είπε "ένας λόχος που στηριζόταν στην αγάπη κ τη φιλία" (γίναμε ευρώπη, τέλος), κ μετά τον ι-τι κ κάτι λέιζερ κ νανορομπότ με μουσική επένδυση σούπερμαν

ένα μεγάλο μπράβο στον Παπαδάκη που πιστός στις παραδόσεις του τόπου, βγάζει 28η Οκτωβρίου ένα παππού στα υπόγεια της Γκεστάπο, να δείξει το κελί του κ την αίθουσα που τον βασάνιζαν. "να κύριε Αυτιά μου, εδώ έχει αίμα στον τοίχο κ λίγο κρεατάκι, λες να 'ναι δικό μου;" "σίγουρα θα γίνει παππού, αν με ξαναπείς Αυτιά". αναρωτιέμαι μέχρι πότε θα έχει απόθεμα παππούδων γι' αυτό το ρεπορτάζ. ίσως βάλει κάποιον στην κατάψυξη, να τον ξεπαγώνει κάθε 27η βράδι κ 28η με το τέλος της εκπομπής να τον βάζει πάλι μέσα. θα μπορούσε επίσης όταν πεθάνουν όλοι οι αντιστασιακοί, να αρχίσει να μεταμφιέζει το μητσοτάκη, ποιός ξέρει;

έχω διάβασμα τώρα. καλημέρα σας κ χρόνια πολλά. είπαμε για τον πρέκα ναι; χτυπάμε μειλάκι

2009-10-27T01:40:00.003+02:00

σόρρυ που χάνομαι
(η φωτο από εδώ)

βγες από μέσα μου, βγες!

2009-10-18T16:10:00.001+03:00

έγινε σεισμός, έχει καμιά ώρα τώρα. θυμήθηκα ένα σύνθημα μιας φοιτητηκής παράταξης που έλεγε "σεισμός σεισμός κ καταποντισμός" κ έψαχνα να το βρω στο γιουντιούμπ. βρήκα ένα του ΛΆΟΣ, δε μ' άρεσε. έπειτα βρήκα κάτι βίντεο για τον πρόσφατο σεισμό στην Ιταλία κ μετά ένα βίντεο της κηδείας ενός θύματος σεισμού. το είδα όλο, όταν έκλαιγε ο μπαμπάς του συγκινήθηκα. μετά είδα κηδεία νίκου σεργιανόπουλου κ αφιέρωμα. άννα βίσση στην κηδεία μάριου τόκα. κηδεία αλίκης, κ στο καπάκι αλίκη (ζωντανή) να αποχαιρετά τζένη καρέζη. αυτό πρέπει να το δείτε. παραλίγο να ξεφύγω, αλλά γύρισα. κηδεία δημήτρη παπαμιχαήλ, παπαρήγα στην κηδεία χριστόδουλου να μασάει τσίχλα, κηδεία γέροντος μάρκελου (δεν ξέρω ποιός ήταν) που ήταν τρελά κρίπι, ανατρίχιασα λέμε κ δεν το είδα όλο, σκέφτηκα κρίπι κ θυμήθηκα μάικλ τζάκσον, οπότε είδα κ αυτουνού την κηδεία(η οποία παρεπιπτόντως έγινε 3μήνες μετά το θάνατο του, μιλάμε θα 'χε σαπίσει μέχρι κι η περούκα), κηδεία λέιντι ντι, παβαρότι, κ άννα νικόλ σμιθ (συνοδευόμενο από σάουντρακ τιτανικού). έπειτα πάτησα στην αναζήτηση famous people funeral κ κάπου εκεί κατάλαβα ότι είμαι κάπως σάικο.

stella was a diver and she was always down

2009-10-18T11:08:00.000+03:00

η ποιότητα που αγαπάμε

2009-10-13T02:18:00.014+03:00

έχω χαθεί λίγο κουνελάκια, καθώς σε λιγότερο από μήνα δίνω εξετάσεις (μαθαίνω ισπανικά) κ παλεύω με τα θου κ δου. χθες βράδι είπα να χρησιμοποιήσω εποικοδομητικά κ ευχάριστα το ιντερνέτ για τα διαβάσματα μου, πράγμα που ήταν πάρα πολύ γαμάτο. διάβασα ισπανόφωνα blogs κ μετέφρασα κάτι τραγουδάκια ισπανικά. πουτάνα τα 'κανα αλλά ένιγουέις. πάντως θέμα για το βλογκ βρήκα

το θυμόμαστε όλοι το obsesion των aventura ναι; για ένα φεγγάρι το ακούγαμε συνέχεια, γαμάτο τραγουδάκι, νοσταλγικό, ωραίος ρυθμός, καλοκαιράκι κτλ. καταρχάς δείτε το βίντεο κλιπ! κ μετά διαβάστε κ τους στίχους

πρώτα να δώσω συγχαρητήρια στο σκηνοθέτη, ο οποίος έχει βάλει σε όλες τις σκηνές που δεν ακούγεται ηλίθιος στίχος, τον τυπά με το γυαλί κ το μαλλί πίσω απ΄τον τραγουδιστή που μάλλον τον πήραν απ' το δελτίο κωφών κ κάνει ό,τι ακούγεται σε νοήματα. έτσι καταφέρνει να καταστρέψει κ αυτές τις λιγοστές μη γελοίες στιγμές του τραγουδιού. είναι σαν τα βίντεοκλιπς που σκηνοθετούμε με τον φου κ τη τζο, μόνο που αυτό είναι βίντεοκλιπ!

κουπλέ:
είναι 5 το πρωί κ δεν κοιμήθηκα καθόλου {στα μούτρα σου(στο βιντεοκλίπ αναφέρομαι)}
σκέφτομαι την ομορφιά σου κ πάω να τρελαθώ
η αυπνία είναι η τιμωρία, ο έρωτας σου ήταν η ανακούφιση μου
κ μέχρι να σε έχω δική μου, δεν θα ζήσω με ειρήνη

σήμερα γνώρισα τον γκόμενο σου,
μικρόσωμο κ άσχημο αγόρι {βασικά νομίζω ότι τον λέει αδερφή, αλλά δεν είμαι σίγουρος}
κ ξέρω πως δεν σ' αγαπά απ' τον τρόπο που μιλάει
όμως ούτε κι εσύ τον αγαπάς,
γιατί δεν δίνει τα μέγιστα {εδώ κάτι λέει για μέγεθος, λες;}
δεν ξέρει πώς να σ' ευχαριστεί όπως θα το κανα εγώ
όμως έχω υπομονή,
δεν είναι άξιος ανταγωνισμού {προσέξτε, κλείνει το μάτι}
γι' αυτό δεν έχω λόγο να τον σέβομαι {κοντινό στο μουγκό που φοράει το καλό του πουκάμισο}

ρεφρέν:
όοοοχι, δεν είναι έρωτας αυτό που νιώθεις, το λένε εμμονή,
μια ψευδαίσθηση στο υποσυνείδητο σου που σε κάνει να κάνεις πράγματα
έτσι λειτουργεί η καρδιά

κουπλέ2:
καλοντυμένος μέσα στη Λέξους μου{σίγουρα της έχει βάλει γούφερ}
πέρασα απ' τη σχολή σου
με ενημέρωσαν ότι έφυγες
σαν τρελός έφυγα για να σε κυνηγήσω {νομίζω}
σε έψαξα μα δεν σε βρήκα κι αυτό με ανυσήχησε
για να καλμάρω την ανυσηχία μου ήθελα να σε πάρω τηλέφωνο
όμως δεν είχα τον αριθμό σου κ η φίλη σου δε μου τον έδινε
το ότι είμαι πολύ ωραίος με βοήθησε {η ομορφιά βοηθάει αλλά είναι κ μεγάλη ευθύνη}
κ μου δωσε τη λύση
ξέρω ότι με θέλει κ της έδωσα ένα βλέμα,
λίγες λέξεις μετά μου έδωσε τον αριθμό σου
σε καλούσα απ' το κινητό, και εσύ δεν απαντούσες
έπειτα σε κάλεσα στον βομβητή {κι εσύ γκρέις ανάτομη;}
κ δεν υπήρχε σύνδεση
η μόνη επλίδα μου να ακούσεις τις λέξεις μου
{αυτή} - δε μπορώ, έχω γκόμενο!
{αυτός} - σε παρακαλώ, μη με παραπλανείς!
{el chocho arrastra barcos}

ρεφρέν2 {συνεχίζεται ο διάλογος}:
- όοοοχι, δεν είναι αγάπη
- άκουσε με παρακαλώ
- αυτό που νιώθεις
- τι είναι; {η μαλακία που σε δέρνει}
- το λένε εμμονή, μια ψευδαίσθηση
- έχω χάσει τον έλεγχο {να πας σε ψυχίατρο}
- στο υποσυνείδητο σου που σε κάνει να κάνεις πράγματα,
έτσι λειτουργεί η καρδιά

έκλεισα ραντεβού με τον ψυχίατρο, {καλά έκανες}
να δω αν θα με βοηθήσει {να δεις που δεν θα 'χει φίλους}
γιατί δεν έχω φίλους, μόνο σε 'σένα μιλάω {τα λεγα εγώ}
αυτό που θέλω είναι να σου μιλάω, να προσπαθήσω να σε φιλήσω
είναι πιθανό να μπορώ να πεθάνω από μια εμμονή {τα 'χω κάνει λίγο κώλο με τη μετάφραση}
κ ίσως σκέφτεσαι πως είμαι χαζός, αλήτης, κ τρελός {κ καγκούρι}
όμως στον έρωτα είμαι πολύ αυθεντικός {σκατά είσαι}
δεν ερωτεύομαι όπως οι άλλοι, παλεύω με τον τρόπο μου
ο έρωτας είναι το ταλέντο μου, {Δεντροπόταμε έχεις ταλέντο}
θα σε κάνω να μ' ερωτευτείς
συγχώρα με αν σε προσβάλω
αλλά είναι που είμαι ειλικρινής {ρίμα κ στον ελληνικό στίχο; wtf?}
άκου τις λεπτομέρειες αυτών που έχω να πω
με κρέμα σοκολάτα θα σε αλείψω {χίαρ καμς μόοοορ}
κ θα σε καταβροχθίσω {αναγουλιάσαμε}
θα σε πάω σε άλλο κόσμο, {χτύπα ξύλο γκαντεμόσκυλο}
στην καρδιά σου {το λέει καθάρα: θα πουλήσει τα όργανα της για να ξεπληρώσει τη Λέξους}
θα ζήσουμε μια περιπέτεια, θα κάνουμε χίλιες τρέλες
θα σου κάνω χάδια που δεν έχουν ανακαλυφθεί ακόμα {μη ξεχάσεις να τα κατοχυρώσεις ως πατέντα}

+1000 στον ενδυματολόγο για τις επιλογές του! πιστεύω πως είναι φάρσα του, για να κοροιδέψει τον τραγουδιστή "πού πας βρε ψωμόλυσα που μου 'θες κ Λέξους, έλα ντύσου λίγο σα τσαντιρόπανο"
+1000 στον χορογράφο που με τις ακριβώς ίδιες φιγούρες που βάζει στους κακάσχημους χορευτές να κάνουν, συμπληρώνει την αισθητική του βιντεοκλίπ. αγαπημένη σκηνή εκέι που η γκόμενα μπαίνει στο μπιτσμπάρ κ όλοι σηκώνουν το πόδι πίσω (1:20)
+1000 στην τραγουδίστρια που είναι απίστευτα όμορφη κ του δίνει κ χυλόπιτα
+1000 στο μουγκό γιατί νομίζω πως στο τέλος είναι ο μόνος που γαμάει

θέλω λίιιιγο να χαλαρώσω

2009-10-09T00:51:00.000+03:00

είμαι ο ορισμός του ζωντανού νεκρού. όρθιος απ' τις επτάμιση, τρέξιμο παντού. τα θέματα που έχω με τη μέση μου με τρελαίνουν, τώρα ο πόνος χτυπάει κ στα πόδια.
τι καλά να τα 'γραφα αυτά απ' το Άμστερνταμ :-)

κυριακή (επιτέλους)

2009-10-06T10:20:00.003+03:00

κυριακή εκλογών... η πιο γαμάτη μέρα του χρόνου (ή μάλλον οι πιο γαμάτες μέρες του χρόνου)... δεν θα γράψω πολλά, μόνο τα σουρεάλ.

- κοιμήθηκα κατά τις 5το πρωί γιατί κάπου προς τις 11 άρχισε να μου πονάει η κοιλιά απ' το άγχος. το παραδέχτηκα προς τις 2 κ ξεκίνησα να βλέπω βιντεάκια του ΣΥΡΙΖΑ κ των Ο.Π. ξαναείδα το ντιμπέιτ αποσπασματικά, δηλώσεις, μπήκα στις σελίδες τους, γκούγκλαρα κτλ. ξύπνησα κ δεν είχα αποφασίσει κ η κοιλιά πονούσε ακόμα.

- ανοίγω να παίξω με το ιντερνέτ κ πετυχαίνω αυτό το καταπληκτικό βιντεάκι, όπου ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο ΤΟΤΕπρωθυπουργός της χώρας, απαντάει σοβαρά σε δύο ερωτήσεις που του έκαναν για να τον δουλέψουν στο twitter (θυμήσου προηγούμενο ποστ). συγκεκριμένα ο ηγέτης της χώρας απάντησε στο "πότε θα πάρει πρωτάθλημα η ΑΕΚ" κ "γιατί διώξαν τον Ίβανσιτς" (ένας του Παναθηναικού ήταν νομίζω)

- στο εκλογικό κέντρο πετυχαίνουμε τον Σίμαρχο ( Σίμος Δανιηλίδης, Δήμαρχος Συκεών) χαιρετάει εμένα κ την αδερφή μου κ εμείς γυρνάμε αλλού το κεφάλι μας. η μάνα μου απο πίσω. της σκάει φιλικά μπατσάκια στο μάγουλο "τι κάνεις κούκλα;". για όσους έχουν την εύλογη απορία, όχι δεν γνωρίζονται. αφού δε μας τον ακούμπησε κιόλας, πάλι καλά

- κουνέλι-γιαγιά 0-1. μπήκα πίσω απ' το παραβάν κ έκανα κάπου 5 λεπτά να βγω. έβαλα κι ένα λάθος σταυρό απ' το άγχος μου. στο μεταξύ οι γιαγιάδες (κουτσές, γκαβές, πι κτλ) εναλλάσονταν στο διπλανό παραβάν, μάλλον το 'χω πάρει πολύ προσωπικά το θέμα κ δεν πρέπει

- καταπληκτικές-κατάπληκτες οι μούρες ΝΔκρατών ΠΑΣΟΚσήδων με το 10+%. δεν το πίστευαν μαλάκα μου! μισώ Φασουλή, μισώ Καμμένο, μισώ βουλευτές ΛΆΟΣ κ ΚΚΕ

- πήγα να λυπηθώ λίγο Καραμανλή. πήγα. σχεεεεδόν. μέχρι που είδα τους υπουργούς του όρθιους να κοιτάνε βλοσυρά κ κατάλαβα ότι πάλι σόου δίνει ο πούστης, σα να μας λέει κοιτάξτε ποιοί φταίνε. κι εκεί που νόμιζα πως το τελευταίο σημείο της κατρακύλας που μπορεί να φτάσει ένα πρωθυπουργός είναι να απαντάει στην ερώτηση για την ΑΕΚ κ τον Ίβανσιτς, ήρθε κι αυτό (το έγραψε ο έντεκα αλλά δίνω άλλο λινκ, γιατί μιλάει συγκεκριμένα γι' αυτή τη σκηνή)

- η βραδιά έκλεισε φαντασμαγορικά, καθώς ο Σίμαρχος αποφάσισε να γιορτάσει τη νίκη του κόμματος του ανάβοντας τον χριστουγεννιάτικο στολισμό στους δρόμους.

δεν θα θελα να είμαι νεοδημοκράτης, ειδικά το προχθεσινό βράδι.

κουνελοσκόπηση 6

2009-10-05T12:50:00.004+03:00

η ερώτηση μας στην κουνελοσκόπηση της προηγούμενης εβδομάδας ήταν:

κάποιος που έπειτα από 5χρόνια διακυβέρνησης Καραμανλή, το μόνο που έχει να τον ρωτήσει δημόσια είναι"ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΤΕ ΝΑ ΠΕΙΤΕ ΤΗΝ ΞΕΚΑΘΑΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΜΕΓΕΘΗ ΚΑΙ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΥΣΤΕΡΟΦΗΜΙΑΣ;" προφανώς είναι:

α: προβοκάτορας πληρωμένος απ' την αντιπολίτευση
βου: δάχτυλος σιωνιστών μασόνων
γου: ο Βασίλης Λεβέντης
δου: μέλος της Σέχτας Επαναστατών
ε: λαθρομετανάστης

- από 4 ψήφους πήραν οι απαντήσεις δου κ α. λίγοι πίστεψαν ότι ο ΓΑΠ έχει βάλει ανθρώπους να προβοκάρουν τον ΠΡΩΗΝπρωθυπουργό. κάτι τέτοιο θα ήταν ηθικά μεμπτό, κ φυσικά ο νέος μας ηγέτης είναι καθαρός σα μπαμπάκι, απαλός σαν κώλος μωρού. γι' αυτό άλλωστε πήρε 10% πάνω.
- όσο για τη Σέχτα, νταξ, ήταν προφανές πως η ερώτηση αν είχε γίνει απ' αυτούς θα είχε διαφορετική διατύπωση ή θα είχε από πίσω κανά "πες ρε χοντρέ" ξερωγώ. πάντως εγώ πιστεύω πως πραγματικά έκαναν ερώτηση, κάπου είδα διάφορες για το playstation, πώς περνάμε δύσκολες πίστες κτλ.
- 5 διάλεξαν την ε. είναι λογικό, αφού οι μετανάστες όπως όλοι ξέρουμε προσπαθούν να αποσταθεροποιήσουν τη χώρα κ να την κάνουν μουσουλμανική. το χτύπημα στο πρόσωπο του ΠΡΩΗΝπρωθυπουργού ήταν μες στο πρόγραμμα.
- οι σιωνιστές μασώνοι βρίσκονται στη δεύτερη θέση με 8 ψήφους. είναι προφανές πως ο Τζορτζ Σόρρος έφερε κ πάλι τους πράσινους -για λόγους κάλυψης- κουμουνιστές στην εξουσία. κι εγώ αυτό θα ψήφιζα. τους φαντάζομαι στη σουίτα του Μ.Βρετανία να σκέφτονται την ερώτηση-κεραμίδα που θα κάνουν στον ΠΡΩΗΝπρωθυπουργό για να ρίξουν την κυβέρνηση. μετά θα κάναν όργια εννοείται.
- έντεκα άτομα ψήφισαν για τον Βασίλη Λεβέντη, ο οποίος παρεπιπτόντως είχε κ το πιο γαμάτο ψηφοδέλτιο, όπως πάντα. δε μπορώ να πω, ποιός πιστεύει ότι δεν θα θελε να καταστρέψει τους αρκουδέιδες, τη μούργα, τα καθιζήματα; λογικά όμως δεν θα προσπαθούσε να κάνει το ίδιο κ με τον ΓΑΠ; ή μήπως το έκανε δίνοντας του την πρωθυπουργία; σατανικό!

στρατευμένη τέχνη

2009-10-03T01:49:00.003+03:00

το καταπληκτικό αυτό βλογκ που χρόνια τώρα σας ενημερώνει συνδυάζοντας την καλλιτεχνική κουλτούρα με τη βαθειά πολιτική σκέψη, αποχαιρετά την προεκλογική περίοδο που τόσο λατρέψαμε. μεθαύριο φεύγει ο μπουτίκ κρεάτων κ ανατέλει καινούρια μέρα, σοσιαλιστική, πράσινη

τέρμα τα μαντιλάκια τα αρωματικά, τέρμα τα τηλέφωνα, τέρμα τα φυλλάδια στους δρόμους, η φάτσα του καραμανλή στη στάση απέναντι απ' το σπίτι μου, το τροχόσπιτο του τώρα ξέρεις -ξεράδια- έξω απ΄την Αγ Σοφία, τα 10λεπτα της Χρυσής Αυγής κάθε βράδι την ώρα που τρώω, τέρμα αυτή η απαίσια σοβιετική μουσική των σποτς του ΚΚΕ κάθε τρεις κ λίγο στ' αυτιά μου, αυτό δεν είναι ραδιόφωνο, η εισβολή στην πράγα λάιβ είναι

κ μια που είπα μουσική, καιρός να ασχοληθούμε λίγο με το Ακόμα πιο Νέο Κύμα που έχει δημιουργηθεί στον καλλιτεχνικό χώρο. πέντε χρόνια με τη Δεξιά να πλανάται πάνω απ' την Ελλάδα κ η ελληνική μουσική κραυγάζει με όλη τη δύναμη της ψυχής της. έχει ξανασυμβεί. θυμάστε τι έγινε λίγο πριν την πτώση κ μετά τη Χούντα. Αγροτικά, η καρδιά η μισή στην Κίνα, γελαστό παιδί, Θεοδωράκης, Φαραντούρη. έτσι κ στις μέρες μας η Μουσική παίρνει κ πάλι πολιτική κατεύθυνση κ καιρός ήταν θέλω να συμπληρώσω, γιατί έχω βαρεθεί να πηγαίνω σάββατο πρωί στους γονείς μου για καφέ κ ν' ακούμε σώπα όπου να ΄ναι θα σημάνουν οι καμπάνες

ας αναλύσουμε λίγο μερικούς στίχους που βρήκα, στους οποίους το πολιτικό νόημα είναι κάτι παραπάνω από φανερό. να τονίσω εδώ, πως είμαστε στην περίοδο "λίγο πριν την πτώση", πράγμα που σημαίνει ότι δε μπορεί ο καλλιτέχνης να βγει φόρα-παρτίδα κ να δηλώσει αντιστασιακός. έλα ξεκινάμε:

τίτλος τραγουδιού: Το παιχνίδι είναι πλέον δικό μου. ερμηνευτής: Θάνος Πετρέλης

στίχοι (απόσπασμα):
τώρα ήρθ’ η ώρα να κάνω κι εγώ το δικό μου,
τόσα χρόνια περίμενα,
να ‘χω επιτέλους την τύχη κι εγώ στο πλευρό μου,
το παιχνίδι είναι πλέον δικό μου,
το παιχνίδι είναι πλέον δικό μου.

είναι καθαρή η θέση του, ο τραγουδιστής έχει γίνει η φωνή του Γιώργου Παπανδρέου ο οποίος απηυδυσμένος απ' τη συνεχή αντιπολίτευση που του ασκεί η κυβέρνηση, κ μετά τις πολλές τελευταίες δημοσκοπήσεις που τον θέλουν νικητή, ξεσπά

Τους κανόνες εγώ τώρα θέτω
και μ’ αυτούς αν δεν συμορφωθείς,
δε θα έχουμε πλέον, υποθέτω,
μεταξύ μας σημείο επαφής.

ξεκάθαρο το μήνυμα του σ' αυτή τη σουπιά τον Βενιζέλο. τόλμα τώρα να κάνεις γκριμάτσα την ώρα που λέω αρκούδο τον Αθανασάκη. στα διάλα. επίσης ο στίχος εδώ, θα μπορούσε να κρύβει μήνυμα κ στον Τσίπρα, με τον οποίο μετά το "καλώς τα παιδιά" κ τις νέες δημοσκοπήσεις, οι σχέσεις έχουν κάπως ψυχρανθεί

τίτλος τραγουδιού: ανατροπή.
ερμηνευτής: Κώστας Μαρτάκης

στίχοι(απόσπασμα):
Να τόλμαγες να ανέτρεπες, τα πάντα και να επέστρεφες.
Να κέρδιζε η αγάπη αυτή στο τέλος.
Τώρα εσύ κάν΄ τα όλα άνω κάτω εκεί.
Και θα΄ρθω να τα φτιάξω απ΄την αρχή.
Τώρα εσύ κάν΄ τα όλα άνω κάτω εκεί.
Τώρα κάνε μια ανατροπή.

ανατροπή, επανίδρυση, αλλαγή συστήματος. ο καλλιτέχνης μιλάει στο λαό, τον εργάτη, τον αγρότη, τις τάξεις του μεροκάματου. εκεί που λέει για την αγάπη, είναι ξεκάθαρη η αναφορά του στη καρδούλα που φορούσε η Παπαρήγα στο ντιμπέιτ. φόβησε τους

τίτλος τραγουδιού: μια κατάσταση επανάστηση.
ερμηνευτής: Χρήστος Χολίδης

στίχοι(απόσπασμα):
Τώρα ξέρω πάνω-κάτω
γιατί αισθάνομαι άνω-κάτω
Μια κατάσταση επανάσταση κι εσύ
Τώρα είμ' εγώ για σένα
με λόγια χιλιοειπωμένα
Ό,τι γράφει, δε ξεγράφει στη ζωή
Μια κατάσταση επανάσταση μαζί

είναι προφανές πως ο καλλιτέχνης εκφράζει τον αρχηγό του ΣΥΝ που πλέον ξέρει πάνω-κάτω τι παίζει με την πολιτική, τις συντροφικές μαχαιριές κ συμμαχίες, κ είναι έτοιμος για την επανάσταση (γιατί πρέπει ν' ακούει κ τις συνιστώσες). μιλάει κατ' ευθείαν στον ψηφοφόρο του ΣΥΡΙΖΑ, "έφυγε το ραμολιμέντο, τώρα είμαι εγώ για 'σένα".

τελευταίο κουνελάκια κ προσωπικό μου αγαπημένο. θυμίζει κάτι από τίνα τέρνερ, αλλά αυτό ανήκει σ' άλλο ποστ (μάλλον κ σ' άλλο βλογκ, εμείς είμαστε κουλτουριάρηδες)

τίτλος τραγουδιού: υπάρχει ζωή.
ερμηνεύτρια: Δέσποινα Βανδή

στίχοι(απόσπασμα):
Κάτι αλλάζει, κάτι μ’ ανεβάζει, μόλις είδα
στο παράθυρό μου μια καινούρια ελπίδα.
Δε δακρύζω, να γελάω αρχίζω, παίρνω φόρα
τη χαμένη αλήθεια ανακαλύπτω τώρα.

το πολιτικό μήνυμα και εδώ εμφανές. η δέσποινα ταυτίζεται με τη μέση ΠΑΣΟΚσού ελληνίδα νοικοκυρά, που την ώρα που καθαρίζει το τζάμι βλέπει την πράσινη ελπίδα να ανατέλει. η σχέση του "παίρνω φόρα" με το "πάμε" του παπανδρέου στο προεκλογικό του σποτάκι, προφανής

υπάρχει ζωή και μετά από σένα
δε θ’ αφήσω στιγμή να χαθεί πια για μένα
να χαθεί πια για μένα.
Έναν ήλιο φορώ κι ένα αστέρι κρατάω
Τώρα λάμπω κι εγώ, τώρα χαμογελάω
τώρα χαμογελάω.

εδώ η ερμηνεύτρια-πολιτικοποιημένη νοικοκυρά, απευθύνεται στον πρωθυπουργό της Δεξιάς Κώστα Καραμανλή "υπάρχει ζωή μετά από σένα, ο γιώργος είπε πως θα μου χαρίσει τα χρέη στις τράπεζες". λίγο παρακάτω βλέπουμε πως η δέσποινα δεν έχει μεθύσει απ' τη δύναμη της αυτοδυναμίας, αλλά είναι υπέρ της συνεργασίας ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ, αφού φοράει τον ήλιο κ κρατάει το αστέρι (μη το φαντάζεστε, είναι λίγο κιτς σαν εικόνα. μεταφορικά πάρτε το). ήλιος-αστέρι ελπίζω να καθαρίζει απ' τη μέσα πλευρά, μη στραβωθεί κ πέσει απ' τον τέταρτο, μόνο να μείνει ανάπηρη της έμεινε.
στο τέλος ελπίδα, τώρα χαμογελάει, τώρα χαμογελάει.

δείξε μου την (κοινή) φίλη σου, να σου πω πόσο θα σε spamάρω

2009-09-30T16:22:00.002+03:00

πόσοι δεν έχουν δεχτεί sms υποψήφιων βουλευτών αυτές τις μέρες κουνελάκια μου; τηλεφωνήματα "γεια σας είμαστε απ' το πολιτικό γραφείο του κυρίου ΤΑΔΕ κ θα χαρούμε πολύ να σας δούμε στην ομιλία του..."; πόσοι δεν έχουν ακούσει να γίνεται σε κάποιον φίλο; κ πόσοι δεν αναρωτήθηκαν "πού σκατά βρήκε τον αριθμό μου"; τώρα έχουμε την απάντηση κουνελάκια!

το χρονικό:
- η καλή μου έχει δεχτεί 3 μηνύματα κ μία κλίση στο κινητό της, απ' το πολιτικό γραφείο του κυρίου Γιάννη Μαγκριώτη, υποψήφιου βουλευτή του ΠΑΣΟΚ στην Α Θεσσαλονίκης. όλα ήταν για να την ενημερώσουν κ να την καλέσουν στην ομιλία του στο Βελλίδειο στις 23/9.

- σήμερα άκουγα ραδιόφωνο κ πετυχαίνω τον κ. Μαγκριώτη σε μία εκπομπή, να απαντάει σε ερωτήσεις ακροατών. ενημέρωσα την καλή μου η οποία είναι τρελά γαμάτο γκομενάκι κ έστειλε το εξής μήνυμα: "κ Μαγκριώτη, πού βρήκατε το τηλέφωνο μου για να μου στείλετε 3 μηνύματα κ να μου κάνετε μία κλήση για να με προσκαλέσετε στην ομιλία σας; σας έχει μιλήσει κανείς για προσωπικά δεδομένα;"

- η απάντηση του κ. Μαγκριώτη ήταν με λίγα λόγια η εξής: "το βρήκα από μία κοινή φίλη, μαζί με τα υπόλοιπα στα οποία έστειλα. αν δεν θέλει η ακροάτρια, μπορεί να περάσει απ' το γραφείο μου κ να μου δηλώσει ότι δεν θέλει να της στέλνω, κ σε τελική ανάλυση ήταν απλά μια πρόσκληση".

κοινή φίλη. δεν ξέρω τι είναι πιο σοβαρό, το ότι μας έχει για τόσο ηλίθιους ή ότι -ακόμα κι αλήθεια να 'ταν- δεν ξέρει πως είναι παράνομο; σύμφωνα με την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα λοιπόν,

"Η χρησιμοποίηση αυτόματων συστημάτων κλήσης, ιδίως με χρήση συσκευών τηλεομοιοτυπίας (φαξ) ή ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, και γενικότερα η πραγματοποίηση μη ζητηθεισών επικοινωνιών με οποιοδήποτε μέσο ηλεκτρονικής επικοινωνίας, με ή χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση, για σκοπούς απευθείας εμπορικής προώθησης προϊόντων ή υπηρεσιών και για κάθε είδους διαφημιστικούς σκοπούς, επιτρέπεται μόνο αν ο συνδρομητής συγκατατεθεί εκ των προτέρων ρητώς"

φυσικά κ το ξέρει κι αυτός κ όλοι αυτοί που στέλνουν sms, e-mails, παίρνουν τηλέφωνα, στέλνουν ψηφοδέλτια -σταυρωμένα- στο σπίτι. όμως ποντάρουν στο ότι δεν θα ασχοληθούμε παραπάνω. σου λέει σιγά μην έχουν να ξοδέψουν λεφτά για δικηγόρους οι ψωμόλυσσες, στείλε εκέι το μήνυμα, πες πως θα 'χει κ μπουφέ να κάνουν μπούγιο. κ σκέφτομαι, αξίζει κανείς ν' ασχοληθεί; ιδιαίτερη ενόχληση δεν υπάρχει, απλά σβήνεις το sms, απαντάς πως δεν ενδιαφέρεσαι ή ρίχνεις τον φάκελο στην ανακύκλωση ξερωγώ. όμως το ότι υποψήφιοι εκπρόσωποι μας παίζουν τόσο πρόστυχα με τα προσωπικά μας δεδομένα δεν είναι από μόνο του σημαντικό; μήπως θα 'πρεπε κάποιος να τους τα κόψει; το βασίλειο μου για έναν δικομανή παναγίτσα μου, που να τους πάρει να σώβρακα να τους τα δέσει φιόγκο. σταδιάλα. ε σταδιάλα.

#askND

2009-09-28T09:27:00.000+03:00

από εδώ

είπα να μην κάνω δεύτερο ποστ στο καπάκι για τη ΝΔ, για να μην πει κανείς ότι έχω κάποιο θέμα με το συγκεκριμένο κόμμα. αλλά εκτός του ότι τώρα που το ξανασκέφτομαι έχω κ μάλιστα μεγάλο, δε μπορώ να το κρατήσω μέσα μου, με τρώει το χέρι μου, θέλω να το γράψω αυτό

το twitter το ξέρουμε όλοι; είναι μια διαδικτυακή πλατφόρμα στην οποία ο καθένας μπορεί να γράψει οτιδήποτε θ'ελει, μέσα σε 140 χαρακτήρες. κάτι σαν το status στο facebook δηλαδή. άλλοι γράφουν ατάκες του τύπου "πάω να κατουρήσω" ή "σήμερα θα μαγειρέψω μπάμιες", άλλοι κάνουν σχόλια πολιτικά, ή λινκάρουν κάτι που βρίσκουν ενδιαφέρον κτλ. ήταν πολύ χρήσιμο το δεκέμβρη ας πούμε, ή κατά τα γεγονότα στο ιράν ή το λονδίνο στη σύνοδο των g20. επίσης έχει πολύ πλάκα σε κάθε debate :-)

είπε λοιπόν η ΝΔ να κάνει κάτι ξεχωριστό πριν τις εκλογές. ο καραμανλής, ούτε ένα χρόνο μετά τις δηλώσεις του περί σχέσεων τρομοκρατίας κ μπλογκζ, θα απαντήσει σε ερωτήσεις πολιτών, που θα τεθούν μέσω του twitter. οι ερωτούντες έκαναν την ερώτηση, έβαζαν την "ετικέτα" #askND κ οι δέκα "επικρατέστερες"(;) θα απαντηθούν απ' τον ίδιο τoν καραμανλή(!) την πέμπτη 1 του μήνα. το μόνο θέμα είναι ότι δεν υπάρχουν κ πολλές ερωτήσεις ν' απαντήσει κανείς, αφού ο λαός αποφάσισε να πάρει κι αυτός μια φορά στο ψιλό τον πρωθυπουργό του με ερωτήσεις του τύπου "Στο playstation υπάρχει εντολή semna & tapina στο Zelda? #askND" ή "Ποιός είναι ο πραγματικός μου πατέρας; #askND" ή "Τι θα γίνει στον 6ο κύκλο του Lost; #askND"

δεν είναι όμως όλοι οι Έλληνες τόσο καμμένοι κουνελάκι μου. υπάρχουν κ οι υπεύθυνοι πολίτες που θέλουν να μάθουν.

για παράδειγμα ο DIM94 ρώτησε:
#asknd ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΟΥΜΕ ΜΙΑ ΠΙΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΗ ΚΑΙ ΑΥΣΤΗΡΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ; ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ ΣΤΑ ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΣΥΝΟΡΑ ΜΑΣ.

ή ο kostas976: #asknd ΟΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΕΚΚΕΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΗΣ ΚΑΤΕΙΛΗΜΕΝΩΝ ΠΑΛΑΙΩΝ ΚΤΙΡΙΩΝ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΟΥΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ;

o giannis56: #askndΔΕΝ ΑΝΑΛΟΓΙΣΤΗΚΑΤΕ ΟΤΙ ΕΞΗΓΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΩΜΗ ΚΑΙ ΣΚΛΗΡΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΟΒΙΣΕΤΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ;

o thanos87: #asknd Γιατι δεν επιχειρήσατε 5 χρόνια την στήριξη ενός κεντροδεξιού "μπλοκ" ΜΜΕ;Λειτουργείται σε ένα δυσμενές επικοινωνιακό περιβάλλον.

οι σοβαρές ερωτήσεις τελικά έγιναν κ φαντάζομαι ο πρωθυπουργός θα δυσκολευτεί πολύ να τις απαντήσει. βέβαια μία ομοιομορφία στα στοιχεία των συγκεκριμένων ερωτούντων όπως πχ: ότι όλοι έχουν παρόμοιο ψευδώνυμο δηλ όνομα κ έναν αριθμό, ή ότι βάζουν το #asknd μπροστά απ' την ερώτηση, ή ότι όσοι έχουν "φίλους" (followers το λένε οι τουιτεράδες) έχουν 20 κ όλους ξένους, ή ότι οι λογαριασμοί τους δημιουργήθηκαν την ίδια μέρα που έκαναν την ερώτηση η οποία παρεπιπτόντως είναι κ η μόνη δραστηριότητα που έχουν κάνει στο twitter, ή ότι το θέμα τους είναι ολίγον τι προπαγανδιστικό, μας κάνει να φανταζόμαστε διάφορα, όπως πχ -λέμε τώρα- ότι βάλαν τους ΟΝΕΔήτες να κάνουν ερωτήσεις, για να μάθουν, όχι τίποτε άλλο, μη πάει στο πονηρό το μυαλό σας...

πόσο περισσότερη ξεφτίλα μπορεί να χωρέσει σε μια κυβέρνηση; ρε! συνειδητοποιείστε λίγο πια είναι η θέση σας γαμώ! γιατί εντάξει, εμείς γελάμε, αλλά το θέμα είναι ότι γελάνε κι άλλοι μαζί σας, που πρέπει να σας πάρουν σοβαρά. μαλάκες!