είχα ένα φίλο, το Σ. κάναμε παρέα για ένα καλοκαίρι, το τελευταίο καλοκαίρι μου στο εξοχικό. παιδί διαλυμένης οικογένειας ο Σ, με γονείς να μπαινοβγαίνουν φυλακή, έκανε ό,τι μπορούσε για να είναι όλη μέρα μαστουρωμένος. μια φορά έφτιαξε μόνος του μια γουρούνα, γυρίζαμε όλο το χωριό μέχρι που αναποδογύρισε και χτύπησα λίγο, φοβήθηκε και δε την ξαναπήραμε. στα χρόνια που πέρασαν μάθαινα νέα του κάπου κάπου, πήγε να πεθάνει, τον τρέχαν λιώμα στα νοσοκομεία, μια άλλη φορά λήστεψε ένα περίπτερο. σήμερα μου τον έδειξε η μάνα μου σε μια φωτογραφία στο φέισμπουκ. καθόταν στα γόνατα ενός αη βασίλη και γελούσε. μου είπε η μάνα μου ότι είναι πια καθαρός, δουλεύει και "πολύ καλό παιδί, τον αγαπάει όλη η γειτονιά". κι απ' το απόγευμα που είδα τη φωτογραφία, δε μπορεί να μου φύγει απ' το μυαλό η ιδέα, ίσως ο Σ πιστεύει πια στον αη βασίλη

- θες μια μπύρα;
- δεν πίνω γιατί έχω πρόβλημα με το στομάχι μου
- Α! κι εγώ έχω ΜΕΓΑΛΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ με το στομάχι μου, άσε είχα πάει στην ινδία και ξεσυνήθισα την ελληνική κουζίνα κι έπειτα άρχισα ξαφνικά να τρώω κρέατα και σουβλάκια και πόνεσε το στομάχι μου και τώρα αναγκαστικά τρώω μόνο ρύζια και μακαρόνια
- ...
- εσύ τι έχεις;
- μου βγάλαν τη χολή
- ... α.

χτύπησαν το μανώλη σήμερα. οι χρυσαυγίτες. κάθε μέρα χτυπάνε κόσμο. σήμερα χτύπησαν το μανώλη. κι εγώ δε θύμωσα. όπως δε θυμώνω όταν διαβάζω για άλλα θύματα, μετανάστες, αριστερούς, ταξιτζήδες που πήγαν να κουρευτούν σε μπαγκλαντεσιανό μπαρμπέρικο. το 'χασα πια, κάποτε θύμωνα με το παραμικρό, κατέβαινα σε πορείες, μιλούσα, οργιζόμουν, έγραφα. δε θυμώνω πια. δεν ξέρω τι νιώθω, πραγματικά. μάλλον παραίτηση. και μ' ενοχλούν όλα αυτά, με ενοχλεί που στενεύει ο κύκλος, στην αρχή σιγά-σιγά, τώρα γρήγορα, στενεύει ο κύκλος και άρχισαν πια να έχουν και γνωστοί μου προβλήματα, μπαίνουν ανάμεσα σε μένα και την παραίτηση μου και κάνουν νοήματα να γυρίσω να τους κοιτάξω, όπως οι ζητιάνοι στον ηλεκτρικό. και όσο και να δυναμώσω το mp3 μου, βρίσκονται εκεί. ο ταξιτζής μαχαιρωμένος, το σπίτι των πακιστανών καμένο, η κοπέλα ασπίδα, ο μανώλης στο πεζοδρόμιο. κι εγώ εκεί να ντρέπομαι, να θέλω να του ζητήσω συγγνώμη, να βγω στο μπαλκόνι και να φωνάζω συγγνώμη, να πάω στον καθρέφτη, συγγνώμη, γιατί δεν φταίνε οι ναζιστές, ούτε οι παπάδες. φταίω εγώ. κι έπειτα πάλι θέλω να φωνάξω βοήθεια, να βγω στο μπαλκόνι και να φωνάξω βοήθεια, βοήθεια βοήθεια! γιατί έπαθα αυτό, δεν ξέρω τι έπαθα, δ ε ν   θ υ μ ώ ν ω   π ι α.

έβλεπα ειδήσεις και γέλαγα με την τόση γελοιότητα, έχουν χάσει μια λίστα λένε Λαγκάρντ - Μαιγκάντ κάτι τέτοιο, προϊόν υποκλοπής, με κάποιους πλούσιους που έχουν λεφτά στην ελβετία και τη χάσανε, την ψάχναν τόσες μέρες και ξαφνικά τσουπ τη βρήκε ο βενιζέλος. τέλοσπάντων, εμένα εντύπωση μου έκανε το άλλο ρεπορτάζ, με τον παπούλια που πήγε επίσκεψη στον χριστόφια και σ' εκείνο το πεντάλεπτο που κάθονται στους καναπέδες και χαιρετιούνται για να τους βγάλουν φωτογραφίες οι δημοσιογράφοι, είπε μέσ' την αμηχανία του "πώς πάνε τα οικονομικά;". ΛΟΛ. τι να σας πω, είναι μπροστά και τα παιδιά, του είπε ο χριστόφιας κι εγώ τον λυπήθηκα πάρα πολύ τον παπούλια γιατί ξέρω ακριβώς πως ένιωσε εκείνη τη στιγμή. μια μέρα συνάντησα τυχαία ένα παλιό φίλο κι είχα σκαλώσει από αμηχανία γιατί δεν είχαμε πια τίποτα να πούμε. το "τι κάνει ο πατέρας σου;" το πέταξα ταυτόχρονα με την ενθύμηση της κηδείας του που είχα πάει

άκου να δεις γειτόνισσα, εγώ πιστεύω στην αυτοδιάθεση του σώματος, θες τσιγάρο κάπνισε, θες  ναρκωτικά πάρε, θες ποτό πιες, τατουάζ, έκτρωση, δίαιτα, piercing δεν κρίνω. αλλά αν τρως κάθε μέρα τηγανητά μωρή, βάλε ένα γαμήδι απορροφητήρα στην κουζίνα σου, έχεις καταστρέψει τις μπουγάδες όλου του τετραγώνου, δεν τολμάμε ν' ανοίξουμε τις μπαλκονόπορτες μη μπει η φαγητίλα σου. ΚΙ ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΤΡΩΤΕ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΣΑΛΑΤΑ 

το πιγκάλ

ήθελα εδώ και κανα μήνα να κάνω ποστ για το πιγκάλ μας στην κλινική. το έχουμε πάνω στο παράθυρο, είναι μια μικρή πλαστική κανάτα. αρχικά έλεγα πως θα 'χουμε πρόβλημα και τι θα κάνω δηλαδή με την κανάτα, τι να φύγει με την κανάτα, φέρτε ένα βουρτσάκι να κάνουμε τη δουλειά μας γαμώ την ινδία σας υπάρχει κάποιο σοβαρό μαγαζί που να πουλάει κανονικά πράγματα; κι έπειτα χρειάστηκε να το δοκιμάσω. και έφευγαν όλα! ακόμα κι αυτά που ήταν κάτω βαθιά και που θεωρητικά όταν έπεφτε το νερό θα είχε πάρα πολύ λίγη πίεση πια. είχα ενθουσιαστεί πάρα πολύ που λέτε και έλεγα θα γράψω ένα ποστ για το πιγκάλ και θα γράψω και μια καταπληκτική κατακλείδα για την ελάχιστη δεκτικότητα μας στο διαφορετικό και ότι γενικά οι δυτικοί πρέπει να ξεκαβαλίσουμε λίγο το καλάμι του πολιτισμού μας και να δούμε ότι και οι άλλοι πολιτισμοί που καμία σχέση δεν έχουν με μας είναι ισάξιοι ή και ανώτεροι σε πολλές περιπτώσεις και τέτοια.

χθες προχθές το έδειξα και στη τζώρτζια, της είπα "ρε συ είμαι πολύ ενθουσιασμένος με το ινδικό πιγκάλ που έχουμε" και μου είπε "δεν είναι πιγκάλ, πάπια είναι, αντρική", τελικά δεν έχουμε πιγκάλ στο δωμάτιο, νομίζω πως γενικά έχουν πιγκάλ στην ινδία αλλά δεν ξέρω πως είναι, μάλλον θα είναι ίδια με τα δικά μας 

ένας μήνας μαλάκα!

δεν κατάλαβα πως πέρασε, μου φαίνεται σα να 'μαστε κανα δυο βδομάδες εδώ πέρα.
νοιώθω πως ήταν και το δύσκολο μέρος. μέχρι να περάσει η κούραση του ταξιδιού (ειδικά για τη τζώρτζια), να συνηθίσουμε τη διαφορά ώρας, να προσαρμοστούμε στους ρυθμούς της κλινικής

η κλινική είναι μια χαρά, καθαρά, όλοι ευγενικοί, έχουμε ένα θέμα με το φαγητό γιατί θέλουν να μας ταΐζουν όποτε θέλουν και επίσης ΔΕ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΑΛΛΟ ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ ΔΕ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΑΛΛΟ ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ ΚΥΡΙΟΙ ΔΩΣΤΕ ΜΑΣ ΕΝΑ ΓΟΥΡΟΥΝΑΚΙ ΤΟ ΣΦΑΖΩ ΕΓΩ ΑΜΑ ΘΕΛΕΤΕ ΤΟ ΤΡΩΩ ΚΑΙ ΩΜΟ ΑΜΑ ΘΕΛΕΤΕ ΕΝΑ ΤΟΣΟΔΑ ΤΡΥΦΕΡΟ ΓΟΥΡΟΥΝΑΚΙ ΔΩΣΤΕ ΜΑΣ

το κλίμα δε μπορούμε. κάνει πάρα πολύ ζέστη, έχει τρελό νέφος, πολύ ιδρώτας, τις πρώτες δυο βδομάδες εγώ ήμουν άρρωστος λόγω συνδυασμού ταμπλά απ'τη ζέστη και πολλών μπαχαρικών, φοβερός συνοδός ψώνισε από σβέρκο η τζώρτζια.

επίσης το κλίμα φταίει που δε βγαίνουμε. σ' ένα μήνα έχουμε βγει 2 φορές σε κάτι mall (βαρετό αλλά τι να κάνω, είναι κορίτσι) οπότε έχουμε γουρλώσει λίγο μάτι. εγώ είμαι καλύτερα τις τελευταίες μέρες γιατί έχω γνωρίσει ένα γκομενάκι και βγήκαμε καναδυο φορές, τη δεύτερη άργησα μια ώρα να επιστρέψω κι ελπίζω όταν πεθάνω να μην το δω στο ταινιάκι της ζωής μου αυτό γιατί θα είναι κάπως άβολο

της τζώρτζιας γκομένακι δε μπορώ να της βρω γιατί ποτέ δεν είναι ευχαριστημένη με το μαλλί της και δεν είναι σε mood. μας τα 'χει πρήξει με τα τσιμπιδάκια πιο μέσα πιο κάτω πιο πάνω πιο ίσια, βάλε το τσουλούφι που πετάει πίσω απ' τ αυτί ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΕΤΑΕΙ ΔΕ ΜΕ ΒΛΕΠΕΙΣ ΠΩΣ ΕΙΜΑΙ ΑΣΕ ΜΕ ΜΕ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΜΟΝΗ ΜΟΥ. πιστεύω πως το ξυρισμένο θα της πήγαινε πάρα πολύ, πόσες σταρς το 'χουν κάνει, ήδη έχω ξεκινήσει να της κάνω υπνοπαιδεία you' re a strong confident woman, you don't need all this hair

κατα τ' άλλα η μέρα περνάει γρήγορα, πρωί μέχρι τις 3 σε εργοθεραπεία και φυσιοθεραπεία (να πούμε ότι έχει προοδεύσει αρκετά), τρώμε, κοιμόμαστε, βλέπουμε σειρές, παίζουμε στο ίντερνετ, βλέπουμε καμιά ταινία, τρώμε, κοιμόμαστε. μόλις ξεκινήσουν οι βροχές που θα δροσίσει λίγο, θα βγαίνουμε κιολας παναγίτσα μου, έχουμε να πάμε παντού.