Ντρούγκου ντρούγκου ντρουγκ ντρούγκου ντρούγκου ντρουγκ τα βραχιόλια τους βροντούν

Οι Wenlock κ Mandeville είναι λέει οι τελευταίες σταγόνες "βρετανικού ατσαλιού" που περίσσεψαν απ' το Ολυμπιακό Στάδιο του Λονδίνου. δεν ξέρω ποια δαιμονική δύναμη το κανε αυτό, πάντως τα είδα στον ύπνο μου να με κυνηγάνε. εγώ φώναζα "Κανένας, Κανένας" κι απαντούσαν "δε μας χέζεις πολυμήχανε;" και όλο με πλησίαζαν και όλο με πλησίαζαν

δε σας άρεσαν οι δικιές μας οι μασκώτ ε; σαν προφυλακτικά ήταν ε; φάτε τώρα βρετανικό ατσάλι κ βουλώστε το, τουλάχιστον οι δικιές μας ήταν λάτεξ. όπως λένε λοιπόν τα απαίσια αυτά τέρατα, καθρεφτίζουν τους ανθρώπους κ τα μέρη που συναντούν καθώς ταξιδεύουν. τη γιαγιά μου τη Τασούλα σκέφτομαι, να βγει κανά πρωί στο μπαλκόνι να τα δει να την κοιτάζουν έτσι μεσ' την κακία κ πάρτην κάτω, είναι και καρδιακιά

τα ονόματα τους τα πήραν από κάτι αγγλικά κωλοχώρια, μια βλαχιά. το πρώτο απ' το "Much Wenlock in Shropshire", εκεί οργάνωσε λέει τους πρώτους του αγώνες ο Κουμπερτέν και του άρεσε τόσο, που εμπνεύστηκε το νέο ολυμπιακό κίνημα. το δεύτερο πήρε τ' όνομα του "by Stoke Mandeville in Buckinghamshire", όπου οργανώθηκαν οι πρώτοι αγώνες -παράλληλα με την έναρξη των Ολυμπιακών του 1948- των αναπήρων του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, προάγγελοι των παραολυμπιακών δηλαδή

το ένα(1) μάτι τους είναι φακός κάμερας που καταγράφει τα πάντα ("capturing everything I see as I go..") και το φως στη κεφάλα τους είναι εμπνευσμένο απ' τα ταξί του Λονδίνου. το ένα έχει κ τα βάθρα των νικήτών απάνω, το άλλο κάτι εμπνευσμένο απ' το σήμα των παραολυμπιακών

δεν ξέρω αν εγώ είμαι προκατειλημμένος απ' την εμφάνιση τους ή αν είναι όντως οι πιο προπαγανδιστικές μασκώτ στην ιστορία. στο κομμάτι "a bit more about me", το πρώτο λέει πως "Life is all about having fun" και το άλλο "I’m on a mission. On a mission to be the best I can possibly be. Because that’s what it’s all about, isn’t it?" σα να λέμε δούλευε, γίνε καλύτερος, γίνε Ο Καλύτερος, κι όταν πας σπίτι διασκέδασε, γέλα, πήγαινε γυμναστήριο. στο μεταξύ εμείς θα σε καταγράφουμε με κάμερα

επίσης έχουν αεροδυναμικό σχήμα δονητή που παραπέμπει στο παλούκι που θα φάνε οι πολίτες του κόσμου από 'δω και πέρα. φήμες λένε πως ο κυβερνήτης της Φλόριντα Α Σβατζενέγκερ λύγισε μόλις τα είδε, γιατί θυμήθηκε τον κακό από μια ταινία του και έκλαψε τραγουδώντας "οι αναμνήσεις ξαναγυρίζουνε" (κ επίκαιρο χιουμοράκι ε;). ένιγουέις, ίσως είναι οι καιροί που με κάνουν επιφυλακτικό, πάντως τα βραχιόλια σας μάραναν κακάσχημα.

γλυκή μου έαρ

τι γαμάτες μέρες που κάνει αγαπητά μου κουνέλια, μπαίνει η μυροβόλος άνοιξις, ανθίζουν τα λουλούδια, τα περιστέρια κυνηγιούνται φουσκωμένα, γάτες ουρλιάζουν σα γουρούνια στη σφαγή -πολύ πουτσαράδες πρέπει να 'ναι οι γάταροι- βγαίνουν οι μύγες χέζουν παντού

στα χανιά σουβλίζουν μετανάστες με σκουπόξυλα, το ΕΣΡ κόβει πρόστιμα επειδή εμφανίζονται τρανσέξουαλ με ταγέρ στην τηλεόραση, οι αρμόδιοι στέκονται με όρθιες κάτι ψωλάρες να και έχουν κ βίτσια μυστήρια, θέλουν υποταγή αλλά να το φχαριστιόμαστε κιόλας, τσόντα διεθνούς παραγωγής. ο άδωνης προτείνει στη Βουλή να ανεγερθεί μνημείο για τον άγνωστο εργοδότη, η γυναίκα του σκίζει στα ριάλιτι, ο καρατζαφέρης καλεσμένος πρώτα στα δουλάκια πρετεντέρη-παναγιωταρέα ως νοικοκύρης της ελλάδος, μετά θα τον βάλουν να κάνει επισκέψεις κατ'οίκον θα μοιράζει κ σταυρωμένα ψηφοδέλτια

πλούσιοι τουρίστες κάνουν πορείες κ πλακώνονται με κνίτες για να τους αφήσουν να φύγουν, το ΚΚΕ δεν αναγνωρίζει το Σύνταγμα κ πέρα απ' την πλάκα δεν το βρίσκω κ τόσο μεμπτό, αύριο θα γίνουν 4 διαδηλώσεις για τα ίδια αιτήματα, έκρηξη ηφαιστείου σε συνδυασμό με νεκρανάσταση κορομηλά εμένα μου κάνει κάτι σαν δευτέρα παρουσία, να δεις που αντίχριστος είναι ο μητσοτάκης γι' αυτό δε λέει να πεθάνει το ζόμπι

στην κίνα στείρωσαν αυτές τις μέρες 10000 ανθρώπους, η λόρα μπους γράφει πως οι γερμανοί προσπάθησαν να τη δηλητηριάσουν, ο τσάβες έκανε λογαριασμό στο τουίτερ, γερμανίδα ιστορικός προτείνει την επιβολή ενός έκτακτου πολιτιστικού φόρου για τη διάσωση της Ελλάδας ενώ γίνονται κ διαδηλώσεις υπέρ ημών σε γαλλία κ βέλγιο, στην αριζόνα ψηφίστηκε ένας νόμος που λέει πως η αστυνομία θα αποφασίζει ποιοι μετανάστες είναι παράνομοι κ ποιοι όχι, ο κόλπος του μεξικού έχει γίνει μουνί, νομίζω πως είμαι ερωτευμένος με έναν ισπανό πενηντάρη

άλλη μία άνοιξη στον πλανήτη γη, τίποτα το αξιοπερίεργο.

φιλιππούπολη ή πλόβντιφ όπως το λέει όλος ο -υπόλοιπος- κόσμος

το ταξίδι ξεκίνησε στις επτά το πρωί κ ήμουν λίγο σοκαρισμένος γιατί την πόλη την βλέπω τόσο πρωινή μόνο όταν ξενυχτάω κ κυκλοφορώ μισομεθυσμένος στο κέντρο με τους φίλους μου κ ψάχνουμε μπουγάτσα κ μίλκο. ήμασταν όλοι αυτοί οι ερασιτέχνες φωτογράφοι της σχολής μου, ήπιαμε καφέ στο όρθιο κ μπήκαμε στο λεωφορείο, κατέυθυνση φιλιππούπολη ή πλόβντιφ όπως το λέει όλος ο -υπόλοιπος- κόσμος

τα παιδιά είναι γαμάτα κ περνούσαμε πολύ ωραία, αλλά αρχίσαμε να γκρινιάζουμε λίγο όταν πέντε ώρες μετά ήμασταν χαμένοι σε κάτι δάση στη βουλγαρία, ζαλιζόμασταν κ κατουριόμασταν (εγώ πήγα να κατουρήσω πίσω από κάτι αμάξια κ βρήκα 30€ χα!) κ πεινούσαμε κ ο οδηγός γύρισε κ μας είπε πως πρώτη φορά πάει απ' αυτό το δρόμο στη σόφια(!!!). δεν είχαμε κ χάρτη, καταπληκτική η οργάνωση μας, κ προχωρούσαμε με βάση γκουγκλ μαπ απ' το κινητό ενός δασκάλου μας
10,5 ώρες μετά φτάσαμε στον προορισμό μας, είχαμε περάσει γύρω στα τετρακόσια φράγματα κ οκτακόσια χωριά που έβαζες στοίχημα ότι δεν κατοικούνται κ κάθε φορά έπεφτες έξω. πολύ αστείο, τότε που ξύπνησα μετά από πολλή πολλή ώρα κ οι άλλοι ήταν στα πρόθυρα αυτοκτονίας κ πετάγομαι μες στη χαρά "κοιτάξτε κοιτάξτε ένα φράγμα" κ ήθελαν να με σκοτώσουν γιατί ήταν το τριακοσιοστόπεντηκοστόπέμπτο που είχαν δει κ με ζήλευαν κ λίγο που μπορούσα να κοιμάμαι σαν πουλάκιτο ξενοδοχείο μας θέλουμε να υποπτευόμαστε πως ήταν το καλύτερο που υπήρχε στη φιλιππούπολη ή πλόβντιφ όπως το λέει όλος ο -υπόλοιπος- κόσμος. μπήκαμε στο δωμάτιο, κάναμε τις καθιερωμένες τηλεφωνικές φάρσες κ βγήκαμε. οι τιμές ήταν ένα τεράστιο πολιτισμικό σοκ, δεν θυμάμαι τώρα αριθμούς, μόνο της μπύρας την τιμή θυμάμαι, 2,5 λέβ(απέτυχα να μάθω το νόμισμα, κάτι μπαίνει ακόμα πίσω απ' το β) δηλαδή περίπου 1,25ευρώ. μεγάλη μπυράκλα λέμε, βαρελίσια. αλλά κ η στέλα αρτουά πάλι το ίδιο έκανε. φάγαμε τόσο πολύ κ ήπιαμε τόσο πολύ, μέθυσα πάλι κ χόρευα σαν ηλίθιος, μου την έπεσαν ένα κορίτσι κ ένα αγόρι, πολύ ωραία ένιωθα. μετά πήγαμε στο καζίνο του ξενοδοχείου να παίξουμε, φορούσα κοτλέ φαρδύ παντελόνι κυπαρισί κ ζακέτα γκρι με κάτι πάκμαν επάνω ή κάτι τέτοιο, μετά την έβγαλα κι έμεινα με το μπλουζάκι με τ' αχλάδια, πολύ κυρίλα. θέλω να κάνω έρωτα με μια ρουλέτα, είναι τόσο όμορφες κ μου φωνάζουν πλέι μπόι, πλέι... πόνταρα για πρώτη φορά στη ζωή μου σε έναν αριθμό κ κέρδισα το αεπ μιας μικρής πόλης, όλοι με κοιτούσαν σα να 'μαι ο γκαστόνε ή κάτι τέτοιο, μετά τα έχασα κ έχασα κ άλλα 30λεβ, σκατά
λίγες ώρες μετά φάγαμε πρωινό, σκάσαμε κ πήγαμε βόλτα στην πόλη. ωραία η πόλη, αλλά φτωχή πολύ, εγώ στεναχωριόμουν. κάτσαμε για καφέ σα ζώα, κλείσαμε τρίωρο. μετά πήγαμε για φαί. να πω εδώ πως όλα ήταν πάμφθηνα αλλά χαμηλότερης ποιότητας. φαντάσου, δεν έφαγα όλο το γλυκό μου! χαμηλότερης ποιότητας είναι επίσης κ τα φάρμακα, πράγμα τραγικό κ άδικό, ή μάλλον τραγικά άδικο. α το νερό το εμφιαλωμένο είναι σα να 'χει χώμα μέσα. μετά το φαί πήγαμε στο ξενοδοχείο, είχαμε μείνει παρέα 8άτομα, οι μισοί πήγαν για μασάζ κ οι άλλοι στην πισίνα. εγώ είχα ηθικούς τραβάτεμεκιαςκλαίω δισταγμούς γιατί είμαι κ αριστερός, καταλαβαίνετε... η πισίνα ήταν τόσο γαμάτη, πλατσουρίζαμε σα βούβαλοι στα ντοκιμαντέρ που βλέπουμε για την αφρική, ήταν τόσο γαμάτα κ τόσο καπιταλιστικά που την επόμενη φορά που θα πάω βουλγαρία, πρέπει να μείνω σε παγκάκι για να τα εξισορροπήσω. το βράδι πάλι πιοτό, γυρίσαμε όμως κ τη μισή πόλη μέχρι να βρούμε μέρος να κάτσουμε, εγώ είχα ξεχάσει το μπουφάν μου κ το είχα δαγκώσει κ ξενέρωσα. όμως προς το χάραμα η ρουλέτα έκανε πάλι τη δουλειά της κ έσωσε το βράδι μου. ήμασταν πάλι οι χθεσινοί, καθόμασταν κ στις ίδιες θέσεις, ντροπή μας τζογόμουτρα. εγώ φορούσα κ μια ζακέτα κόκκινη με κάτι ζάρια πάνω, δεν υπάρχω. έχασα φυσικά, κοντά στα 50λεβ. σε κάποια φάση ήρθε κ ένα βούλγαρος μαφιόζος ή κάτι τέτοιο, εξαιρετικά κάφρος, άπλωνε τα λεβ του σαν πετσετάκια να εντυπωσιάσει τα ελληνάκια, αλλά δεν του κάθησε, έχασε μέσα σε δέκα λεπτά δυο χιλιάδες λεβ (κοντά στα 1000€) κ την έκανε κι εμείς γελούσαμε. το μαλάκα
επιστρέψαμε απ' τον κανονικό το δρόμο δόξα σοι ο θεός δόξα σοι , η βουλγαρική φύση είναι τόσο γαμάτη κ τόσο άγρια. χιόνισε κιόλας. α να πω κ για τους βούλγαρους. άσχημοιιιιιιιιιι! οκ, υπάρχουν κάποιες πολύ όμορφες γυναίκες, αλλά είναι μία στις τριάντα, όλοι οι άντρες είναι ζώα, χάλια μάυρα. επίσης είναι κάπως εθνικιστές, κάποιος μας έλεγε πως ήμαστε βούλγαροι κ όχι έλληνες, του είπαμε ok. κατατάλλα μια χαρά, ευγενικοί, κάπως κλειστοί, νταξ, δε μ' άρεσαν κ πολύ να πω την αλήθεια. αισθανόμουν πως με κορόιδευαν κάπως. βρήκαμε κ έναν έλληνα πάντως στο ξενοδοχείο, κρατούσε μια ελληνική σημαία κ μας έλεγε πως όλα αυτά είναι ελληνικά. ήθελε να μας κεράσει κ ποτά, αρνηθήκαμε ευγενικά σχεδόν (εκτός απ'τον δάσκαλο μου που είναι γαμάτος κ είπε "μια μπύρα.")

ναzτράβια

θέλω λίιιιγο να χαλαρώσω

είμαι ο ορισμός του ζωντανού νεκρού. όρθιος απ' τις επτάμιση, τρέξιμο παντού. τα θέματα που έχω με τη μέση μου με τρελαίνουν, τώρα ο πόνος χτυπάει κ στα πόδια.
τι καλά να τα 'γραφα αυτά απ' το Άμστερνταμ :-)

"They want us exterminated"

"These killings will continue, because it has simply become normal in Iraq to kill gay men"

σύμφωνα με έκθεση της Human Rights Watch, απ΄την αρχή του χρόνου, εκατοντάδες άνδρες έχουν δολοφονηθεί στη Βαγδάτη επειδή υπήρχαν υποψίες πως ήταν ομοφυλόφιλοι. θύτες, οπαδοί της παραστρατιωτικής οργάνωσης "Στρατός του Μαχντι", συχνά με τη συνεργεία μελών των οικογενειών των θυμάτων. πολλές φορές ο φόνος έρχεται μετά από βασανιστήρια, όπως για παράδειγμα ηλεκτροσόκ, ακρωτηριασμό των γεννητικών οργάνων, κόλλα στον πρωκτό κ βίαιη κατάπωση καθαρκτικών, βιασμό.

η μέθοδος απλή: "επίσκεψη" στο σπίτι, απαγωγή, ανάκριση (για να βρεθούν κι άλλα "κουτάβια" όπως αποκαλούνται), φόνος, πέταμα στα σκουπίδια. άλλες φορές κρέμασμα κάπου στη γειτονιά

ο Bilal, 27 χρονών μιλάει για ένα φίλο του που σφαγιάστηκε. οι δολοφόνοι του μαγνητοσκόπησαν το φόνο κ το έστειλαν στην οικογένεια του. σε μια άλλη περίπτωση δεν κουράστηκαν ιδιαίτερα, έκαψαν ζωντανούς 11 ανθρώπους

κάποιος αναγκάστηκε να κόψει τα μακρυά μαλλιά του για να μη χάσει το κεφάλι του. άλλοι στόχοι, τα στενά μπλουζάκια κ τα τζιν παντελόνια

η τρομοκρατία διατηρείται με φήμες κ βίντεο δολοφονιών κ βασανιστηρίων που μεταδίδονται παντού μέσω των κινητών, συνθημάτων σε τοίχους, ή ακόμη κ με λίστες ονομάτων μελλοντικών θυμάτων που κινούνται από χέρι σε χέρι

έχει ενδιαφέρον -αν κ τώρα που το σκέφτομαι, μάλλον εννοούμενο είναι- η στάση της εξουσίας

αν κ η ομοφυλοφιλία είναι πλέον νόμιμη στο Ιράκ, η αστυνομία δεν κάνει τίποτα για να εμποδίσει το φαινόμενο. τον Απρίλιο, ένας αξιωματικός δήλωσε στους New York Times : "η ομοφυλοφιλία είναι παράνομη κ αηδιαστική", κ πως "εδώ κ 4μήνες η αστυνομία προσπαθεί να καθαρίσει τους δρόμους απ' τους ομοφυλόφιλους κ τους ζητιάνους". πολλοί άνθρωποι ανέφεραν στη Human Rights Watch πως έχουν δει αστυνομικούς να χτυπούν θηλυπρεπείς άντρες. ο Mashal καταγγέλει: "περνούσε μια αστυνομική περίπολος δίπλα απ' το μαγαζί μου την ώρα που με απήγαγαν. είδαν τα πάντα μα δεν επενέβησαν. όλοι πιστεύουν πως η αστυνομία στην περιοχή αυτή βρίσκεται υπο τον έλεγχο του Στρατού του Μαχντι"

ο κλήρος φυσικά παίζει κι αυτός το ρόλο του στην τρομοκρατία, με φλογερά κηρύγματα στα τζαμιά κατά της ομοφυλοφιλίας. ανάλογα με το πόσο ανοιχτόμυαλος είναι ο κάθε χατίπης (αναγνώστης και κήρυκας του Κορανίου), το κήρυγμα στρέφεται είτε κατά των ομοφυλόφιλων κ των δολοφόνων τους, είτε μόνο κατά των πρώτων, δικαιολογώντας τους φονιάδες

ο Τύπος αποκρύπτει ή προσπαθεί να μειώσει τη σημασία των δολοφονιών. το Μάιο, το περιοδικό Al-Esbuyia έγραψε για "απαγωγείς" που στοχοποιούν θηλυπρεπείς άντρες. την ευθύνη έριχνε στην προκλητικότητα των θυμάτων . η εφημερίδα Al-Sabah δημοσίευσε το άρθρο "Θηλυπρέπεια -ή καλύτερα "θηλυκοποίηση"- των νέων ανδρών: Διάγνωση και θεραπεία"

η ομοφοβία απλώνεται στην κοινωνία. οργανώνονται συμβούλια γειτόνων, κάποιοι δάσκαλοι αναγκάζονται να τη διδάξουν στα παιδιά. οι περισσότεροι ομοφυλόφιλοι φοβούνται πως θα γίνουν θύματα εγκλήματος τιμής απο μέλη της οικογένειας τους. συνήθως γίνονται δημόσια, για να ξεπλυθεί η ντροπή. η κάθαρση της κοινωνίας απ' τα "κουτάβια", ξεπροβάλει μέσα στους βασικούς στόχους του ιρανικού έθνους, σχεδόν ισοδύναμη με την απελευθέρωση απ' τους αμερικανούς, ή την επικράτηση των Σιιτών στις μειονότητες

τις αμφιβολίες μου για τις αγνές προθέσεις των κυνηγών κεφαλών, έρχεται να ενισχύσει ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο σχετικά με τις μάγισσες στο μεσαίωνα. ο Ναούμ Θεοδοσιάδης εξηγεί τη μανία της Εκκλησίας για το θάνατο 500000 περίπου γυναικών, ως ανάγκη για το ζειν εκατοντάδων ανθρώπων. πόσοι ανακριτές, δήμιοι, βασανιστές έβγαζαν το ψωμί τους εκτελώντας το θέλημα του Θεού; ποιούς εξυπηρετεί αυτό το κυνήγι ομο/αμφιφυλόφιλων που έχει ξεσπάσει στο Ιράκ, κ σε τι; πολιτικά κίνητρα; χρηματικά; δόξα; ίδωμεν

όλη η έκθεση εδώ.

τ' αρχίδια του βουκεφάλα

ξέρουμε όλοι πως είμαι βέρος μακεδόνας καρντάσης κ σαλονικιός, βαρβατίλα σκέτη.
κ γενικά με το μακεδονικό είχα ένα θέμα, καθότι κ χίστορι φρίκ. έλεγα να τη λέμε τη χώρα την ακατανόμαστη Βόρεια Μακεδονία (αυστηρά γεωγραφικός προσδιορισμός) (ίδιος η Ντόρα έχω γίνει), κ μέχρι να τα βρούμε, πρέπει να μη την αφήνουμε να σταυρώσει κάρτα μέλους για ΝΑΤΟ κ ΕΕ, ωστε να έχουμε την αβάντα.

καθώς περνούσα με τη φίλη φινλανδή κάτω απ' τη γνωστή πατριωτική κ εκ παραλλήλου σέξι πολυκατοικία, είδαμε 2 παιδιά που περνούσαν από κάτω κ έφριξαν με την επιγραφή. με ρωτησε τι έγραφε κ γιατί κάναν έτσι, κ έπρεπε να της εξηγήσω..

έκανα φιλότιμες προσπάθειες να ακουστεί όσο το δυνατό λιγότερο γελοίο. αλλά αυτό το "υποστηρίζουν πως είναι οι αρχαίοι μακεδόνες κ γι' αυτό θέσαμε βέτο στην είσοδο τους στο ΝΑΤΟ"... "δεν είναι τόσο φασιστικό όσο ακούγεται" της είπα, γιατί η σιωπή της μου 'δωσε να καταλάβω πως μάλλον το πήρε κάπως στραβά. κ συνέχισα: "λένε πως είναι απόγονοι του Αλεξάνδρου, του Αριστοτέλη, μα εμείς είμαστε!" κενό σιωπή πες κάτι το χάνεις πες κάτι το χάνεις "κι αν αργότερα θελήσουν να πάρουν πίσω τις χαμένες πατρίδες τους (εδώ έκανα κι αυτά τα εισαγωγικά με τα χέρια, πολύ γουστάρω να το κάνω αυτό);" κενό σιωπή πάει το 'χασες μαλάκα, κάθεσαι κ το παρακολουθείς θέμου "οκ, μάλλον είναι λίγο φασιστικό". κ τότε έρχεται η απάντηση της ξεπλυμένης να με καρφώσει στον πάτο του Θερμαϊκού, στα υπόγεια του Λευκού Πύργου, σε τρέντι λάουτζ μπαρ στην Κρήνη: "όχι, απλά είναι κάπως γελοίο"

φαντάσου κουνελάκι μου, να 'σαι ξένος κ να ακούς στις ειδήσεις πως μια μικρή χώρα δεν έγινε μέλος του ΝΑΤΟ ή της ΕΕ επειδή μια άλλη χώρα, διαφωνεί με το όνομα της πρώτης. όου μάι, νομίζω παιδιά πως γινόμαστε ρεζίλι τόσο καιρό. τζίζους κράιστ, όλος ο κόσμος ξέρει πως η αρχαίοι μακεδόνες ήταν ελληνικό φύλο, κ εμείς έχουμε κάτσει πάνω στην Ιστορία λες κ είμαστε σε λεωφορείο του ΟΑΣΘ κ μπαίνουν εξήντα γριές κ φοβόμαστε μη μας πάρουν τη θέση. πορ αμόρ δε διός, δεν θα βρεθεί κανένας ΟΗΕΣ να μας πει πως ο κόσμος δεν γυρίζει γύρω από μας; πως βασικά χέστηκε η φοράδα στ' αλώνι για τις ευαισθησίες μας;

έθνος ανάδελφο κ κακομαθημένο, σταδιάλα.

παρέα με τον γλάρο

μιας κ είναι στη μόδα τώρα η οικολογία κ μάλιστα απ' ότι βλέπω φέτος θα ψηφίσουμε τρέντι για την ευρωβουλή, είπα να το παίξω λίγο συνειδητοποιημένος πολίτης μπας κ ανεβάσω την επισκεψιμότητα. το συζητήσαμε με την παρέα, κ λέμε δεν πάμε να καθαρίσουμε μια παραλία, να κάνουμε κ μπάνιο; τα συμφωνήσαμε λοιπόν, κ ακολούθησε λαϊκό γλέντι για να γιορτάσουμε το πόσο γαμάτοι κ χρήσιμοι πολίτες είμαστε, μέχρι που το πλέιλιστ άρχισε να παίζει αξέχαστες ελληνικές επιτυχίες κ η αλίκη τους θύμησε πως είναι πολύ ασπρουλιάρηδες κι άμα δεν κλείσει η τρύπα του όζοντος δεν το κουνάνε από το σπίτι τους. ευτυχώς εγώ κ η καλή μου είμαστε κατίμαυρα κ δεν κοτεύουμε με λίγη ακτινοβολία.

βάλαμε λοιπόν τα τσίτια μας κ πήγαμε προς επανωμή μεριά για να βρούμε τον άλλο κόσμο που συμμετείχε. εννοεί οτί χαθήκαμε, δεν χρειάζεται να γίνει ειδική αναφορά σ' αυτό.
φτάσαμε, βάλαμε γαντάκια, πήραμε σακούλίτσα, κ ξεκινήσαμε τη συγκομηδή. ήμασταν καμιά 15αριά άτομα, παλεύαμε ένα τρίωρο-τετράωρο για να καθαρίσουμε πόσο; καμιά 300αριά μέτρα; όχι πολύ παραπάνω πάντως. πολύ μπιχλιάρης ο έλληνας ρε παιδιά.

η γνώση είναι δύναμη: δεν ήξερα ότι υπάρχουν τόσο πολλά καλαμάκια στον κόσμο. παντού καλαμάκια, κόντευαν να ξεπεράσουν τις γόπες (λέμε τώρα).

επίσης δεν ήξερα πως υπάρχουν τόσο βρωμερές κιουρίες που πετάνε τις ματωμένες τους...
δηλαδή έλεος. έλεος κυρά μου! αισθάνεσαι άνετα γνωρίζοντας πως κάπου στη φύση, σε μια παραλία πίσω από κάτι χορταράκια βρίσκεται η ματωμένη σου; σε κάνει να νιώθεις καλά;

δεν ήξερα τον ντιτζέη akis κ τη συλλογή του "λαϊκό ξεφάντωμα". διπλό σιντί. είπα να το κρατήσω αυτό, αλλά είχε κ μια κολλώδη ουσία πάνω.

δεν ήξερα αν έπρεπε να πω σε μια κοπελίτσα πως αυτή τη στιγμή πιάνει ένα πολύ μακρύ κομμάτι χαρτί υγείας χρησιμοποιημένο, το οποίο λίγο πριν έκανα πως δεν το είδα για να μην το μαζέψω εγώ

δεν ήξερα πως τα χέρια σου μπορούν να μαυρίσουν απ' τον ήλιο ακόμα κι αν φοράς γάντια (ασπρουλιάρηδες καλά που δεν ήρθατε)

έμαθα επίσης πως η περιοχή σε λίγα χρόνια θα χάσει την πανίδα της, αφού μετά τις γόπες κ τα καλαμάκια, βρίσκαμε κυρίως δύχτια κ σκάγια(έτσι δεν τα λένε αυτά;) .

κατα τ' άλλα μια χαρά! γνωρίσαμε κόσμο, φάγαμε ένα απίστευτο πράμα με τόνο κ κάρυ, ήπιαμε κρασάκι (λίγο για να μην ξαναχαθούμε) κ το πιο γαμάτο, κάναμε το πρώτο μας μπάνιο για φέτος, σε παραλία που την καθαρίσαμε με τα χεράκια μας είναι ή δεν είναι σούπερ κουλ???

εννοεί οτί το σάουντρακ της ημέρας(κ όχι μόνο) ήταν αυτό.

η ώρα της Γης

ήθελα να γράψω κάτι για την επανάσταση που ξεκίνησε ο WWF. ξέρετε. στις 2030 το βράδυ του σαββάτου, σβήνουμε τα φώτα κ κατατροπώνουμε την κλιματική αλλαγή. φυσικά οι έλληνες είναι πρώτοι στη παγκόσμια κατάταξη ενδιαφέροντος για τη "διαμαρτυρία" αυτή.

συμφωνώ με την ιδέα του wwf, ίσως αφυπνιστούν αρκετά άτομα απ' όλη αυτή την (προσεγμένη) καμπάνια. όμως μήπως αυτά τα "ξεκινάμε επανάσταση" "σταματήστε την αλλαγή κλίματος" "σβήσε το φως-δες τη διαφορά" είναι λίγο υπερβολικά;

μηπώς μπερδεύουν τον έλλην -εκ φύσεως- επαναστάτη που επηρεασμένος κ απ' το πατριωτικό κλίμα των ημερών έχει βάλει υπενθύμηση "ΣΑΒΒΑΤΟ 2030/ ΝΑ ΣΩΣΩ ΤΟ ΚΛΙΜΑ" κ περιμένει πως στις 2130 θα το χει σώσει οπότε μέχρι του χρόνου την ίδια μέρα θα μπορεί να ζει όπως ζούσε δηλαδή σαν βρωμίκουλας; (ανάσα)

μήπως μπερδεύεται κ αυτός ο πρόεδρος της ΔΕΗΣ (ξέρετε, αυτός με το ανθρακικό), κ νομίζει πως σβήνοντας τα φώτα έξω απ' τα κτήρια της επιχείρησης, θα μετατραπεί ο λιθάνθρακας που απελευθερώνεται απ' τα εργοστάσια σε σπράιτ;

δεν ξέρω. ίσως είμαι κάπως αρνητικός, αλλά μου την ψιλοσπάνε αυτές οι φλώρικ ειρηνικές διαμαρτυρίες του τύπου ανάβω το κεράκι κ το βάζω στο παράθυρο να δείξω σε όλους πως είμαι οικολόγος ή φιλειρηνιστής, ή χορτοφάγος, ή βανδικός ή ξερωγώ.

κ λέμε τι; γιατί ακριβώς διαμαρτυρόμαστε; κ σε ποιόν; στην κυβέρνηση; στους εργοστασιάρχες; στον ομπάμα; στη μαίρη παναγιωταρά;

το κλίμα έχει ήδη μπει στο χειρουργείο κ θα γίνει τρανσέξουαλ είτε το θέλουμε είτε όχι. ψιλοαπελπιστικό, αλλά δεν είναι πια στο χέρι μας. ας εκπαιδεύσουμε τουλάχιστον τα παιδιά μας μπας κ μπορέσουν να ζήσουν λίγο πιο ανθρώπινα.


υγ1: διαπιστώνετε κ εσείς την καταβαράθρωση της αισιοδοξίας μου;
υγ2: κ για να με ακυρώσω τελείως, να πω πως το απόγευμα του σαββάτου πριν φύγω απ' το σπίτι, θα τον κατεβάσω τον γενικό. έτσι για να μη με λένε αντιδραστικό μερικοί-μερικοί.

6 χρόνια απ' την έναρξη του πολέμου στο Ιράκ

illegal attacks - ian brown

στο άλλο

η σημερινή μέρα φίλοι μου, ήταν μία από εκείνες που σε κάποια στιγμή ανύποπτη σηκώνεις το κεφάλι (λίγο, πολύ λίγο πριν το αυχενικό) και λες φωναχτά: "θεούλη μου; γιατί δεν είμαι ψάρι;".

και όμως, δεν ροχαλίζω στο κρεβατάκι μου, και όμως δεν κάνω τους τελευταίους 100 βραδινούς κοιλιακούς μου(στα διάλα ρε που δε με πιστεύεις κιόλας, α στα διάλα!).

είμαι εδώ, και σαν συνεπής βλόγκερ προωθώ το άλλο, το ομαδικό μας. γιατί ψυχούλα έχει κ αυτό, τι να κάνουμε;

κ επειδή μπορεί να αντέγραψα το τελευταίο θέμα κ έτσι να το πήρα το 10 στο "διαφήμιση κ μάρκετινγκ", εγώ όμως το 10 μου θα το τιμήσω. πάρτε μια τζούρα:

"Δύο μαρτυρικές ώρες σε πολυτελές καφέ με πιάνο,
πολλοί μακροσκελείς μονόλογοι για χελώνες, eurovision κ τα ποσοστά αυτοκτονιών στον αρκτικό κύκλο,
ένα παθιασμένο εγκώμιο για την Άννα Βίσση,
πολύ κρύο,
και ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ!"

μπορούμε κ χειρότερα!

κάπου στα τέλη δεκέμβρη βρέθηκα σ' ένα τρένο περαστικός απ'το άμστερνταμ (δεν είμαι πολύ μυστηριώδης;). βρίσκω μια εφημερίδα φρι-πρες, κοιτάζω το εξώφυλλο που ήταν αφιερωμένο στις διαδηλώσεις για τα επεισόδια στην ελλάδα, οπότε ρωτάω τον διπλανό μου ολλανδό να μου μεταφράσει από αυτή την απαίσια γλώσσα. αρχίσαμε να μιλάμε για την ελλάδα, κ μου είπε πως ήθελε να έρθει από μικρός, για να δει το Ακρωτήρι στη Σαντορίνη, τον οικισμό του 3000πΧ που έχει διατηρηθεί καταπληκτικά μέσα στους αιώνες, εξαιτίας αυτής της μικρής ατυχίας που τους έλαχε: ηφαίστειο.


ο ολλανδός πήγε τελικά στη σαντορίνη, μα ο οικισμός ήταν κλειστός, έφτιαχναν καινούριο στέγαστρο. τρία χρόνια τώρα μελετούν οι αρμόδιοι πώς έπεσε εκείνο το υπερφανταστικό που είχαν "μα πώς; έκανε 33εκατομμύρια!", κ κάνουν διαγωνισμούς, κ σχέδια, κ φτιάνουν, κ χαλάνε, κουτουλούκουτουλού.

το ότι ένας αρχαιολογικός χώρος με ακατάλληλο τελικά στέγαστρο άνοιξε για το κοινό (επί υφυπουργίας καπετάν-Τατούλη) δεν είναι κάτι νέο για την ελλάδα, εδώ κάνουμε μάθημα σε ετοιμόρροπα σχολεία. το ότι το σκέπαστρο έπεσε σκοτώνοντας έναν άνθρωπο δε μας κάνει αρκετά ξεφτίλα, δεν είναι ο πρώτος τουρίστας που πεθαίνει στην χώρα μας.

τι μπορούμε να κάνουμε λοιπόν κουνελάκια μου για να χτυπήσει κόκκινο η ανοησία;
θέλω ρε παιδί μου κάτι χοντρό, θέλω κάτι να με κάνει να αναρωτηθώ γιατί ζω ακόμη εδώ πέρα, θέλω μια ιστορία να πω στους τούρκους φίλους μου που θα έρθουν το μάρτη, για να μην αισθάνονται κόμπλεξ κατωτερότητας μπροστά στον απόγονο του Αριστοτέλη.

μου έδωσαν αυτό: η μελέτη της αναδόχου εταιρείας είναι έτοιμη, όμως η πολεοδομία αρνείται να τη δεχτεί, γιατί πρόκειται για αρχαιολογική περιοχή, "και ως εκ τούτου απαγορεύεται η δόμηση..."

οκ, μου κάνει. θενκς.


υγ: για τον οικισμό αυτό έμαθα πριν λίγα χρόνια, όταν κατέρευσε το στέγαστρο καταπλακώνοντας ανθρώπους κ ιστορία. πουθενά δεν άκουσα για αυτόν, κ δεν είναι πως δε με ενδιέφερε, το αντίθετο, είμαι ένα πρόπερ χίστορι φρικ. η σαντορίνη είναι σι εν σαν εν γκρικ souvlaki.

ΝΟΡΓΟΥΕΪ ΜΠΕΪΜΠΙ (τελευταίο)!

(βόρειο σέλας)

αύγουστος, ψιλοαργά το βράδι, μπέργκεν. τέσσερα κουνελάκια περπατάνε στο δρόμο, όταν ξαφνικά πετάγεται το ένα κ φωνάζει "ΤΟ ΒΟΡΕΙΟ ΣΕΛΑΣ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑΑΑ!". όντως, πράσινοι ιριδισμοί έρχονται απ΄το βουνο κ σκορπίζονται στον ουρανό από πάνω τους. τα κουνελάκια τρελαίνονται κ αρχίζουν να χοροπηδάνε, "ΠΩΠΩ ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ!" κ τέτοια. τρέχουν σε μια κοπελίτσα που περνάει από κει:

ΚΟΥΝΕΛΟΣ: κσκιούζ μι, ιζ δισ δε ΡΕ ΠΩΣ ΤΟ ΛΕΝΕ ΣΤ' ΑΓΓΛΙΚΑ; γιου νόου δισ λάιτ?"
ΚΟΠΕΛΙΤΣΑ(σαστισμένη): in english?
ΚΟΥΝΕΛΟΣ: εεεεε ιζ δισ δε σάουθεεεεενόρθ σελας?
ΚΟΠΕΛΙΤΣΑ(μάλλον τρομαγμένη): oh, i don't know really...

δεν ξέρω αν κατάλαβε τι την ρώτησα, φανταστείτε να ήσασταν εκείνη, μια κοπελίτσα που έβγαινε να πάει για ποτάκι, με το μπλουζάκι της στη μέση (μήπως βγάλει ψύχρα) κ να βλέπατε ξάφνου κάτι κατίμαυρα κοντοστούπικα, ντυμένα με μπουφάν κ γάντια κ σκουφάκια να χοροπηδάνε, κ μάλιστα να ερχόταν αυτό με τις κοτσίδες στο σκούφο κ να σου έλεγε αλαμπουρνέζικα.. ένιγουει.
φυσικά δεν χρειαστήκαμε κ δεύτερη γνώμη, ήταν το βόρειο σέλας!
μέχρι που είδαμε τους προβολείς απ' την άλλη πλευρά του βουνού καθώς γυρνούσαμε στο κάμπινγκ.

ούτε τώρα το είδα. νομίζω βγαίνει ανοιξιάτικους κ καλοκαιρινούς μήνες, αλλα ήμουν πιο βόρεια κ είχα μιαν ελπίδα. φαντάζομαι πως πρέπει να ανέβω ακόμη πιο πάνω, στον αρκτικό κύκλο για να το δω. πάντως ναι. λέει.


θα μπορούσα να κάνω άλλα τόσα ποστ για τη νορβηγία, αλλά αυτή τη στιγμή με απασχολεί μια άλλη χώρα προς το νότο.

ΝΟΡΓΟΥΕΪ ΜΠΕΪΜΠΙ 4!

(δε πίπολ)


ποιός κομπλεξάρας ελληναράς έχει βγάλει τη βρώμα για τους σκανδιναβούς; που να του κρυώνει ο κώλος στον αιώνα τον άπαντα. οι νορβηγοί είναι χαζοχαρούμενοι, ήσυχοι (μέχρι να μεθύσουν), ομιλητικότατοι, εξυπηρετικοί, ευγενικοί, κ διάφορα άλλα που δεν έχουμε στο ελλάντα. μικρό παράδειγμα: είμαστε στο αεροδρόμιο. πολύ πρωί, όλοι βαριεστημένοι, μη σας πώ για τους υπαλλήλους. δίνω την ταυτότητα στην κοπέλα του γκισέ. ξαφνικά τεράααστιο χαμόγελο! "ααα! ελλάδα, έχω έρθει 3 φορές, έχω πάει εκεί, εκεί, εκεί, εκεί...κτλ κτλ" αλήθεια πείτε, θα το κανε αυτό ποτέ έλληνας υπάλληλος οπουδήποτε; κ άλλο παράδειγμα: γυρνώντας απ' το χωριό στο όσλο, ξεχνάω (ανεξήγητο) το κινητό μου στο λεωφορείο. το θυμήθηκα αρκετή ώρα μετά, το λεωφορείο είχε φύγει, βρίσκουμε ένα κύριο κ του το λέμε. με ύφος "οκ, χαλαρά, δεν έγινε κ τίποτα", παίρνει τον οδηγό τηλέφωνο. "θα πρέπει να περιμένετε λίγο, γιατί είναι ήδη 2χιλιόμετρα μακρυά"! ο άνθρωπός γύρισε πίσω κ μου το 'δωσε, είχα μείνει μαλάκας!

επίσης είναι ψηλοί. αυτό δεν είναι ιδιαίτερα καλό για μένα, γιατί με πιάνει αυτό το κόμπλεξ που έχει κ ο σαρκοζί κ περπατάω στις μύτες. πολύ ύψος ρε παιδί! αυτό το μεγαλόσωμο βέβαια στους άντρες είναι ωραίο, αλλά για τις γυναίκες νταξ. οπότε να καταρρίψω κ τον άλλο μύθο, ότι οι γυναίκες είναι πωπώωω κ έτσι. γενικά οι ελληνίδες είναι ποοοολύ ωραιότερες.

η παιδεία τους τωρα, είναι εντελώς διαφορετική απ' των ελλήνων. οι άνθρωποι μορφώνονται, βγαίνουν να ζήσουν στο εξωτερικό, "εκπαιδεύονται" στην οικολογική συνείδηση. στο χωριό που μέναμε (κ όταν λέω χωριό, εννοώ πολύ χωριό), ήταν μια γιαγιά γύρω στα 70 (έχουμε γίνει κ φίλοι στο facebook) , που μας εξηγούσε τη σημασία του να πλένεις το χάρτινο κουτί του γάλακτος πρωτού το βάλεις στον κάδο της ανακύκλωσης.

μη με παρεξηγήσετε, δεν λέω πως εμείς οι έλληνες είμαστε για τα μπάζα, αλλά σε ορισμένα θέματα είμαστε για τα μπάζα ρε πούστη μου!

ΝΟΡΓΟΥΕΪ ΜΠΕΪΜΠΙ 3!

(η φύση)

το δυνατό σημείο.

βουνά ψηλά κ χιονισμένα κ άγρια. σοκ κ δέος! να θυμάστε πως όποια μοιάζουν με Τρολ, είναι. απλά κοιμήθηκαν στον ήλιο κ πέτρωσαν. κ μάλλον δεν θέλουμε να τα ενοχλήσουμε σωστά;

δάση τρελά! πανύψηλα δέντρα (θα βρείτε κ το bjork, το δέντρο του οποίου το όνομα έχει πάρει αυτή η ισλανδή καραθεά). λοιπόν, πας να μπεις στο δάσος ναι; α, να σημειώσω πως δάσος υπάρχει παντού. δηλαδή εκεί που που κάθεσαι στην πίσω αυλή του σπιτιού σου στα περίχωρα της πόλης, παίζει να δεις τον τάρανδο να τρώει τη γλάστρα της γειτόνισσας. έλεγα πως πας να μπεις στο δάσος. μπαίνεις. στο ένα μέτρο σκοτεινιάζει. στα 3, αρχίζεις να βλέπεις άντε σε άλλη τόση απόσταση. η πυκνότητα των δέντρων, είναι τεράαστια! όπως λέει κ η φίλη μου η μπέκα, "properly woods", όχι σαν τα δικά μας τα φλώρικα.

κ φυσικά τα φιόρδ. τεράστιες χαραγματιές της θάλασσας που φτάνουν μέχρι τα βάθη της στεριάς. έγιναν απ' τους παγετώνες κ είναι ένα γαμηστερότατο θέαμα. να πάτε στο Geiranger, λένε πως είναι το πιο εντυπωσιακό (εγώ δεν έχω πάει ακόμα).

ΝΟΡΓΟΥΕΪ ΜΠΕΪΜΠΙ 2!

(μνημεία κ χτήρια)

έχουν κάποια μεσαιωνικά κάστρα, μη χάσετε το Akersus στο όσλο κ τον πύργο Ρόζενγκρατζ(?) στο Μπέργκεν (ε, σε αυτές τις πόλεις έχω πάει μόνο!). έχουν κ κάτι ωραία ξύλινα σπιτάκια κόκκινα, κίτρινα, μπλε, πράσινα, μερικά είναι κ αρκετά παλιά μάλιστα, όπως αυτή η γειτονιά στο λιμάνι του Μπέργκεν.


να δείτε τις ωραίες ξύλινες εκκλησίες, την εθνική πινακοθήκη στο όσλο όπου θα δείτε την "κραυγή" που δεν την εκτιμούσα κ πολύ, αλλά από κοντά είναι εξαιρετικά γαμάτη (έχει κ el greco). να πάτε κ στο μουσείο όπου φυλάσονται κάτι πλοία των βίκινγκς πολύ ενυπωσιακά. κ στι μουσείο φυσικής ιστορίας στον βοτανικό κήπο του όσλο. κ στον βοτανικό να πάτε αν είναι καλοκαίρι. να πάτε κ στο βιβλιοπωλείο Tronsmo του όσλο, ένα απ' τα καλύτερα του κόσμου! ξέχασα κ το vigeland park, στο όσλο πάλι. ανατριχιαστικό..!

ΝΟΡΓΟΥΕΪ ΜΠΕΪΜΠΙ !

(επιθετικό καμ μπακ)

κουνελάκια μου με λείψατε!

επειδή εκτός από γαμάτος κ κουλτουριάρης κ γλυκούλης είμαι κ κοσμοπολίτης κ έχω πάει ήδη 2 φορές στη νορβηγία που είναι κ γαμώ τις ευρώπες κ πλέον με περνάνε για νορβηγό (κυρίως λόγω παρουσιαστικού), κ επειδή αισθάνομαι μεγάλη την ευθύνη για την πάρτη σας μικρά μου βλαχάκια, θα σας πω 2 λόγια, όταν πάτε να είστε προετοιμασμένοι

έχουμε κ λέμε:

ΝΟΡΒΗΓΙΑ: ΟΔΗΓΙΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΒΑΛΚΑΝΙΟΥΣ ΤΟΥΡΙΣΤΕΣ

(σύντομη ιστορία)
πολύ σύντομη όμως. εμφανίστηκαν στον χάρτη κάπου προς το 900μΧ, ως οι φοβεροί κ τρομεροί βίκινγκς κ κλάσε μου μια μάντρα. βαρβατίλα, αίμα, μουστάκια, κέρατα, πολύ φοβιστικοί. οι μυθολογία τους είναι πολύ ενδιαφέρουσα, με αρκετά κοινά με τη δικιά μας.
το 1397 ενώθηκε με τη σουηδία κ τη δανία, κ "κόλλησε" μαζί τους είτε με τη μορφή ένωσης είτε με κατοχή με μορφή ένωσης, μέχρι το 1905. κάπου εκεί, οι νορβηγοί αποφασίζουν να μείνουν μόνοι, διαλέγουν για βασιλιά ένα Δανό πρίγκιπα, κ από 'κει κ πέρα μια χαρά, εκτός μιας μικρής περιόδου κατοχής απ' τους γερμανούς, κ του γεγονότος πως ήταν πάνφτωχοι. κάπου στη δεκαετία του '50 θα ανακαλύψουν το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο κ άλλες μορφές ενέργειας κ θα χεστούν στο τάλιρο. πέρυσι, σύμφωνα με τη eurostat(νομίζω) το όσλο ήταν η καλύτερη πόλη για να ζει κανείς.