ένας μήνας μαλάκα!

δεν κατάλαβα πως πέρασε, μου φαίνεται σα να 'μαστε κανα δυο βδομάδες εδώ πέρα.
νοιώθω πως ήταν και το δύσκολο μέρος. μέχρι να περάσει η κούραση του ταξιδιού (ειδικά για τη τζώρτζια), να συνηθίσουμε τη διαφορά ώρας, να προσαρμοστούμε στους ρυθμούς της κλινικής

η κλινική είναι μια χαρά, καθαρά, όλοι ευγενικοί, έχουμε ένα θέμα με το φαγητό γιατί θέλουν να μας ταΐζουν όποτε θέλουν και επίσης ΔΕ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΑΛΛΟ ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ ΔΕ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΑΛΛΟ ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ ΚΥΡΙΟΙ ΔΩΣΤΕ ΜΑΣ ΕΝΑ ΓΟΥΡΟΥΝΑΚΙ ΤΟ ΣΦΑΖΩ ΕΓΩ ΑΜΑ ΘΕΛΕΤΕ ΤΟ ΤΡΩΩ ΚΑΙ ΩΜΟ ΑΜΑ ΘΕΛΕΤΕ ΕΝΑ ΤΟΣΟΔΑ ΤΡΥΦΕΡΟ ΓΟΥΡΟΥΝΑΚΙ ΔΩΣΤΕ ΜΑΣ

το κλίμα δε μπορούμε. κάνει πάρα πολύ ζέστη, έχει τρελό νέφος, πολύ ιδρώτας, τις πρώτες δυο βδομάδες εγώ ήμουν άρρωστος λόγω συνδυασμού ταμπλά απ'τη ζέστη και πολλών μπαχαρικών, φοβερός συνοδός ψώνισε από σβέρκο η τζώρτζια.

επίσης το κλίμα φταίει που δε βγαίνουμε. σ' ένα μήνα έχουμε βγει 2 φορές σε κάτι mall (βαρετό αλλά τι να κάνω, είναι κορίτσι) οπότε έχουμε γουρλώσει λίγο μάτι. εγώ είμαι καλύτερα τις τελευταίες μέρες γιατί έχω γνωρίσει ένα γκομενάκι και βγήκαμε καναδυο φορές, τη δεύτερη άργησα μια ώρα να επιστρέψω κι ελπίζω όταν πεθάνω να μην το δω στο ταινιάκι της ζωής μου αυτό γιατί θα είναι κάπως άβολο

της τζώρτζιας γκομένακι δε μπορώ να της βρω γιατί ποτέ δεν είναι ευχαριστημένη με το μαλλί της και δεν είναι σε mood. μας τα 'χει πρήξει με τα τσιμπιδάκια πιο μέσα πιο κάτω πιο πάνω πιο ίσια, βάλε το τσουλούφι που πετάει πίσω απ' τ αυτί ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΕΤΑΕΙ ΔΕ ΜΕ ΒΛΕΠΕΙΣ ΠΩΣ ΕΙΜΑΙ ΑΣΕ ΜΕ ΜΕ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΜΟΝΗ ΜΟΥ. πιστεύω πως το ξυρισμένο θα της πήγαινε πάρα πολύ, πόσες σταρς το 'χουν κάνει, ήδη έχω ξεκινήσει να της κάνω υπνοπαιδεία you' re a strong confident woman, you don't need all this hair

κατα τ' άλλα η μέρα περνάει γρήγορα, πρωί μέχρι τις 3 σε εργοθεραπεία και φυσιοθεραπεία (να πούμε ότι έχει προοδεύσει αρκετά), τρώμε, κοιμόμαστε, βλέπουμε σειρές, παίζουμε στο ίντερνετ, βλέπουμε καμιά ταινία, τρώμε, κοιμόμαστε. μόλις ξεκινήσουν οι βροχές που θα δροσίσει λίγο, θα βγαίνουμε κιολας παναγίτσα μου, έχουμε να πάμε παντού.

αθήνα - δελχί

το μισό ταξίδι ήταν μια χαρά, η Qatar Airways εταιριάρα, δε θυμάμαι πόση ώρα κάναμε μέχρι τη Ντόχα αλλά στο αεροπλάνο ανακάλυψα πως ήταν απ' την άλλη μεριά της αραβικής, όχι όπως την είχα στο μυαλό μου. η Τζόρτζια μου 'χε πει ότι δεν κοιμάται σε αεροπλάνα οπότε προσπαθούσα να μείνω ξύπνιος αλλά κάθε τόσο που γυρνούσα να της πω κάτι μια χαρά κοιμόταν, έμεινα να παίζω αυτή την αραβική βερσιόν του bubble-bubble

στη ντόχα φυσούσε τόσο πολύ και τόσο καυτά, θέλαμε να γυρίσουμε αθήνα αλλά δε μας άφησαν. επίσης της τζώρτζια της έκανε πολύ αστεία μαλλιά. ψάχναμε να βρούμε ίντερνετ αλλά δεν έμπαινε, είχα στο μυαλό μου ότι θα κάνω τσεκίν (στο φόρσκουέρ) στο αεροδρόμιο και θα μαζέψω πόσους πόντους, ξενέρωσα πάρα πολύ. ούτε στο δελχί έκανα. είδαμε όμως μπούργκες, άραβες με αυτά τα άσπρα, τέτοια

τέλοσπάντων το δεύτερο μισό ήταν κάπως χάλια, το αεροπλάνο παλιό, είχε μόνο ινδούς και μας κοιτούσαν σα να περίμεναν κάτι από μας, τύπου είστε ευρωπαίοι κάντε κάτι περίεργο. είχαν βγάλει και τα παπούτσια τους μερικοί. γενικά τα βγάζουν εύκολα τα παπούτσια, το 'χω παρατηρήσει και εδώ, όχι μόνο στο αεροπλάνο. έπρεπε να συμπληρώσουμε και κάτι έγγραφα αλλά δε μας έδωσαν στυλό. για την ακρίβεια ο αεροσυνοδός που του ζητήσαμε στυλό, είπε ότι δεν υπάρχει στο αεροπλάνο στυλό. σε κάποια φάση μας πήρε και τις κουβέρτες, μόνο τις δικές μας

φτάσαμε στο δελχί, πολύ ωραίο αεροδρόμιο, είχε και κάτι δάχτυλα στους τοίχους, μας παρέλαβε ένας παππούλης και μας πήγε να συμπληρώσουμε το έγγραφο. τα συμπλήρωσα εγώ και είχα και τζετ λαγκ που σημαίνει ότι κάποια κουτάκια δεν τα συμπλήρωσα καθόλου, σε κάποια έγραψα (ή αντέγραψα απ' το διαβατήριο) λάθος στοιχεία και σε κάποια άλλα συμπλήρωσα τα δικά μου στοιχεία εκεί που έπρεπε να βάλω της τζώρτζια και τ' ανάποδο. πρέπει να μας πέρασαν για τελείως ηλίθιους. στο τέλος έδωσα στον παππού 3 ευρώ δηλαδή 200 ρουπίες, δεν ξέρω αν είναι πολλά αλλά δε νομίζω