μαμά: την κόρη της ΤΑΔΕ τη θυμάσαι;

εγώ: όχι

μαμά: ε αυτή. μένει στα εξάρχεια και περπατούσε μια μέρα και της έπεσε το στυλό. σκύβει να το μαζέψει και είναι ένας μπάτσος μπροστά της και τον πατάει με την αρβύλα του. της γελάει και της λέει "να το πετάξεις τώρα το στυλό γιατί κόλλησε εξαρχίλα"

εγώ, μπαμπάς, αδελφή: κωλόμπατσοιμπλαμπλάγουρούνιαμπλαμπλαεξουσίαμπλαμπλα

5λεπτά μετά

γιαγιά: Θοδωρή, γιατί της είπε να τον πετάξει τον στυλό; είναι βρώμικα εκεί πέρα;

εγώ: όχι γιαγιά, αστεία της το είπε επειδή δεν του αρέσει αυτή η περιοχή

γιαγιά: έχει αρρώστιες;

εγώ: όχι, έχει πολλούς αριστερούς και αναρχικούς και οι αστυνομικοί τους σιχαίνονται

γιαγιά: επειδή είναι βρώμικοι;

εγώ: όχι καλέ γιαγιά, δε είναι βρώμικοι, ιδεολογικά τους σιχαίνονται

γιαγιά: α. και τον στυλό να τον πετάξει επειδή έπεσε κάτω;

εγώ: ναι, επειδή έπεσε κάτω

ελλάδα σκάσε. σκάσε ηλίθια

"ο ανακριτής του Πρωτοδικείου Σκοπίων αποφάσισε την προφυλάκιση του Μάκη Ψωμιάδη που θα διαρκέσει 40 ημέρες και στη συνέχεια θα υπάρξει έκδοσή του στις ελληνικές αρχές.

Τα πράγματα όμως δεν είναι τόσο απλά καθώς προκύπτει κώλυμα που σχετίζεται με την ονομασία που φέρουν τα έγγραφα της ελληνικής πλευράς αναφορικά με τα Σκόπια.

Η χώρα μας αναφέρει τα Σκόπια στα επίσημα έγγραφα ως FYROM, ενώ οι Σκοπιανοί ως «Μακεδονία». Το γεγονός αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μπλοκάρει η διαδικασία."

από εδώ

ο άνθρωπος του μέλλοντος

γούστα

(πάτα κλικ να το κάνεις μεγάλο)

ο εφιάλτης του Δαρβίνου

θυμήθηκα που ήμουν στο κέντρο βράδι, και ήταν μια παρέα που πετούσε στο δρόμο διαφημιστικά flyers ενός πάρτι της ΔΑΠ. στο club Hotel νομίζω. ψιλοέβρεχε, οπότε όχι μόνο βρώμιζαν την πόλη, αλλά δεν θα τα έβλεπε και κανείς αφού σε λίγη ώρα θα γίνονταν λάσπη. "ρε παιδιά μη τα πετάτε κάτω, βρωμίζετε την πόλη" τους είπα, για να απαντήσουν χαζογελώντας "μιεμιενιελιαμ" ή κάτι τέτοιο. αν συνέβαινε αυτό τώρα, θα τους απαντούσα κάτι του στιλ "για τα ζώα σαν εσάς, το μιεμιενιελιαμ είναι λέξη", αλλά ήμουν σοκαρισμένος απ' την τόση έλλειψη παιδείας, αρκέστηκα σ' ένα "ε ΔΑΠ δεν είστε;" που δεν πρέπει να το κατάλαβαν. το ειρωνικό είναι ότι αισθάνθηκα άσχημα, με πείραξε το ότι ούτε καν μετέφρασαν αυτό που άκουσαν. κι εδώ ακριβώς έρχεται αυτό το βίντεο που επιβεβαιώνει πως οι ΔΑΠίτες βρίσκονται στον πάτο της εξελικτικής πορείας του ανθρώπινου είδους, ένα σκαλοπάτι πάνω απ' τη μαιμού. πάνω κάτω, δεν θα τα χαλάσουμε



epanechnikov που buzzάρισες το βιντεάκι, ευχαριστούμε

i just made love

όχι εγώ

είναι ένα σάιτ που έβαλε στο τουίτερ ο καλός μας ζλάτκος, πολύ ωραίο. καθόμουν το χάζευα κάτι ώρες, απόλυτα ενδιαφέρον άμα είσαι άνεργος και το μόνο που έχεις κανονίσει είναι καφές στις έξι το απόγευμα.

στο σάιτ που λέτε, όποιος θέλει πάει και γράφει ότι έκανε σεξ. σημειώνει το μέρος, την ώρα, αν είναι ετερόφυλο ή ομόφυλο, κάνει και σχολιάκι αν του άρεσε ή όχι

στην ελλάδα όπως βλέπουμε ψόφια τα πράματα, ή δεν το 'χουμε μάθει ακόμα, ή δεν το κάνουμε και πολύ, ή δεν θέλουμε να γράφουμε κάθε πότε το κάνουμε πράμα που δεν πιστεύω, έτσι κι αλλιώς τα γράφουμε και στο τουίτερ

στην αθήνα το χρησιμοποιούν αρκετά απ' ότι μπορώ να δω, στη θεσσαλονίκη πολύ λίγοι, καλά στη γειτονιά μου δεν κουνιέται φύλλο. αλλά βρήκα ένα λεσβιακό κάπου στη νέα παραλία, το σχολιάκι έγραφε "fucking awesome". και στην επαρχία παίζει αρκετά. να ας πούμε στο Άγιον Όρος, βλέπουμε πως ο πάτερ Αναστάσης περνάει καλά

και έχει και ίντερνετ.

έκλεψαν τον φίλο μου τον Ζλάτκο. του πήραν το πορτοφόλι, έβγαλαν τα 10ευρώ που είχε μέσα και κάτι αποδείξεις. τις αποδείξεις τις έβαλαν σε μία τσέπη του μπουφάν του, και το πορτοφόλι πάλι μέσα στην εσωτερική. κάρτες ταυτότητα σκατά δεν ακούμπησαν. για κάποιο λόγο μου φαίνεται τόσο πολύ γαμάτο αυτό το πράμα. δηλαδή ίσα που θα του δινα κι άλλα. που δεν έχω, λέμε τώρα. αλλά βλέπεις ρε παιδί μου, ο άνθρωπος πήρε μόνο τα λεφτά ενώ θα ήταν απείρως ευκολότερο να πάρει ολόκληρο το πορτοφόλι και να το πετάξει κάπου έξω. ξέρω γω; μ' άρεσε

ο ηγέτης της καρδιάς μας

μετα τις δηλώσεις του μεγάλου διεθνή συνθέτη Μίκη Θεοδωράκη περί ίδρυσης νέου κόμματος από τον ίδιο, κάποιοι κακοήθεις μπορεί να είπανε "μαζέψτε τον παππού μη γίνουμε μπουρδέλο εδώ μέσα". για πολλούς όμως ένα ζεστό κύμα ελπίδας κι αλληλεγγύης ξεπήδησε μέσα απ' τα λόγια του Γέροντα

σκεφτόμουν πως τη δύσκολη αυτή περίοδο ο λαός μας έχει ανάγκη από έναν ηγέτη με αρχίδια. έναν ηγέτη αυτοδημιούργητο, με κύρος σε εσωτερικό και εξωτερικό, μέσα έξω δηλαδή, που να αγαπά τον τόπο και να ρισκάρει να χαλάσει ίσως την εικόνα του για το κοινό καλό

κατέληξα σε πεντε υποψηφιότητες. θα ήθελα να ψηφίσουμε όλοι μαζί ποιόν θα θέλαμε να ιδρύσει κόμμα (για να ψηφίσουμε, όχι μαλακίες). στο τέλος του Poll, θα στείλουμε επιστολή στην προσωπικότητα με τις περισσότερες ψήφους. για μια ελπίδα ζούμε τέλοσπάντων.

1. Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος. για τις ανάγκες του Κινήματος θα το αλλάξει σε παπα-Άνθιμος. γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας τον 13ο αιώνα. Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία ως έφεδρος αξιωματικός στην Ελληνική Αεροπορία (κωλόβυσμα). συνεργάστηκε λίγο με τη Χούντα επειδή του το 'πε ο φίλος του ο Χριστόδουλος, λίγο όμως. 11 μέρες πριν την πτώση των συνταγματαρχών, εκλέχθηκε από την Ιερά Σύνοδο μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως, Τραινουπόλεως και Σαμοθράκης. το 2004 βαρέθηκε τους βλάχους τους Εβραίους και έγινε Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης. είναι γνωστός για το κοινωνικό και πνευματικό του έργο, καθώς και για το εκπληκτικό του γούστο στα ράσα. δεν είναι τυχαίο το ότι έχει χαρακτηριστεί πολλάκις ως Lady Gaga της Ορδοδοξίας

2. Κώστας Πρέκας. γεννήθηκε στο λαικό Αιγάλεω, τον πρώτο χρόνο της Κατοχής. υπήρξε πρωταθλητής στις καταδύσεις, με την ομάδα του Ολυμπιακού. μετά ασχολήθηκε με το θέατρο. έχει πρωταγωνιστήσει με μεγάλη επιτυχία στις τσόντες "μήλο του Σατανά", "καυτή εκδίκηση", "κατηγορώ το κορμί μου", στις κοινωνικές "Δημήτρη μου Δημήτρη μου" (όπου έπαιζε τον Ρένο Αντωνίου), αλλά και στις πατριωτικές "Όχι", "Επαναστάτης ποπολάρος", "Η Μεσόγειος φλέγεται" (όπου έπαιξε τον υποπλοίαρχο Παύλο Δελή), "Εσχάτη προδοσία" (στο ρόλο του λοχαγού Κώστα Βάρσου). είναι και ποιητής. γράφει κυρίως για το έπος του '40 που δεν το ζησε, αλλά του το διηγήθηκε ο μπαμπάς του

3. Έφη Σαρρή. γεννήθηκε όχι πολύ αργότερα απ' τον Κώστα Πρέκα στη Θεσσαλονίκη. έκανε το ντεμπούτο της στην ελληνική δισκογραφία το 1984, με το δίσκο "Μια βραδιά στα μπουζούκια 2". στις εκλογές του 2006 κατέβηκε υποψήφια βουλευτίς με το ΛΆΟΣ, αλλά μετά την απίστευτου μίσους τηλεοπτική επίθεση του Λάκη Λαζόπουλου, δεν κατάφερε να πάρει το χρίσμα και να μπει στη Βουλή. βοήθησαν και δημοσιογράφοι-γρανάζια του συστήματος που περερμήνευσαν σκόπιμα δηλώσεις της όπως "Μία sexy λαϊκή τραγουδίστρια, όπως εγώ, δεν ση­μαίνει ότι είναι ανεγκέφαλη" και "αμέσως μετά την πρότα­ση του κυρίου Καρατζαφέρη επικοινώνησε μαζί μου ο πολιτικός του ΠΑ.ΣΟ.Κ. με τον οποίο είχα σχέση στο παρελθόν και με ρώτησε εάν θα ήθελα να με προτείνει στο κόμμα του".

4. Λάκης Λαζόπουλος. γεννήθηκε στη Λάρισα το 1951. σπούδασε Νομική στην Κομοτηνή, αλλά τον κέρδισε το σανίδι. έγινε γνωστός απ' την σατυρική εκπομπή "10 Μικροί Μήτσοι", και πιο γνωστός από τα ξεκατινιάσματα τις καλλιτεχνικές και πολιτικές του διαφωνίες με τις Μιμή Ντενίση, Έφη Σαρρή (βλ No 3), Αλέξις Κούγια, και τα ανέκδοτα με κλανιές που έκαναν να γελάσει το χειλάκι του πικραμένου και στερημένου ελληνικού λαού. χρόνια τώρα πλάθει τη συνείδηση εκατομμυρίων τηλεορασόπληκτων νοικοκυρέων, και τους κρατάει συντροφιά κάθε Τρίτη βράδυ

5. Μαριάννα Βαρδινογιάννη. δε μπόρεσα να βρω πότε γεννήθηκε. είναι πρέσβειρα καλής θέλησης της UNESCO και πρόεδρος του Συλλόγου "Ελπίδα" και του Ιδρύματος "Βαρδινογιάννη". την έχει τιμήσει ο Οικουμενικός Πατριάρχης, ο Πρόεδρος του ΟΗΕ, ο Θεός, το MEGA και πολλοί άλλοι. κάθε χρόνο σαρώνει στα βραβεία "Γυναίκα της Χρονιάς" που διοργανώνει γνωστό γυναικείο περιοδικό. αγαπά τους ανθρώπους, τα ζώα, τα παιδάκια, τα φυτά, τα έντομα (ακόμα και τις ακρίδες), και γενικά όλα τα πλάσματα. είναι πολύ καλή. είναι η πιο καλή του κόσμου

η ψηφοφορία θα είναι ανοιχτή για μια βδομάδα, ψηφίζουμε πάνω δεξια, όποιος θέλει μπορεί να προτείνει το δικό του υποψήφιο. Πλιάτσικα μην πείτε, δε τον ενδιαφέρει να ασχολειθεί με την πολιτική, το μόνο που σκέφτεται είναι η μουσική του. ευχαριστώ.

απαραίτητο καθυστερημένο edit:

η ψηφοφορία τελείωσε αγαπητά κουνέλια. προηγήθηκε ένα εκλογικό θρίλερ με μαριάνα βαρδινογιάννη να κονταροχτυπιέται με κώστα πρέκα για την πρώτη θέση, και κατέληξε σε ισοψηφία. έχουμε λοιπόν:

Μαριάννα Βαρδινογιάννη: 27 ψήφες/29% η Αγάπη κι η καλοσύνη νίκησε χωρίς πολλές τυμπανοκρουσίες. στα σχόλια δεν αναφέρθηκε και πολύ, μόνο κάποια -κακοπροαίρετα- σχόλια για την ηλικία της. είχε όμως το δικό της σταθερό και ποιοτικό κοινό που την ψήφισε και την ανέδειξε

Κώστας Πρέκας: 27 ψήφες/29% επίσης. ο Ήρωας του ελληνικού κινηματογράφου κέρδισε επάξια μια θέση στην καρδιά του λαουτζίκου. του δώσατε κι αυτού τη ψήφο σας μαζί με λυσαγμένα σχόλια καύλας και συγκίνησης. οι δυο τους πλέον καλούνται ν' αναζητήσουν νέες λύσεις στα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας και να μας βγάλουν απ' το αδιέξοδο

παπα - Άνθιμος: 21 ψήφες/22% ο παναγιώτατος πολέμησε επάξια και κέρδισε την τρίτη θέση. χιλιάδες μουστακαλούδες πήραν μέρος στην ψηφοφορία, ενώ φημολογείται πως ο Άγιος Δημήτριος κατέβηκε και ψήφισε κι αυτός μαζί με το άλογο του τη Ντόλυ. δυστυχώς τελευταία στιγμή πριν την ανατροπή αρνήθηκε ευγενικά να συνεχίσει τον εκλογικό αγώνα γιατί τώρα που βγήκε Μπουτάρης για δήμαρχος, πρέπει να πεθάνει -όπως υποσχέθηκε- και ασχολείται με το χτίσημο του Μαυσωλείου του

Εφη Σαρρή: 10 ψήφες/10%. βλέπουμε πεντακάθαρα πως η Έφη στηρίχτηκε από το γκέι κίνημα (10%) και κέρδισε της τέταρτη θέση στην ψηφοφορια. στηρίχθηκε κι από χίπστερς οι οποίοι όμως έγραφαν στα ψηφοδέλτια στίχους, έκαναν σκίτσα κι έριχναν φωτογραφίες στο φακελάκι, οπότε οι ψήφες τους θεωρήθηκαν άκυρες. θα μπορούσε άνετα να παίξει τον ρόλο της διαχειρίστριας της "πολυκατοικίας"

Λάκης Λαζόπουλος: 7 ψήφες/7% αρχικά δεν πήγαινε καθόλου καλά, μέχρι που έριξε το τελευταίο του χαρτί. το πυροκλάνι που έκανε live στην εκπομπή της τατιάνας, του έδωσε αέρα και τελικά μπορεί να κάτσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για τη δημιουργία του κόμματος της καρδιάς μας

till next time, da da

julia for the win

στην απέναντι στάση είχε αυτή τη διαφήμιση με τη τζούλια και το καζίνο. είχαν πάει όλα τα παιδάκια (ελπίζω) και έγραφαν "τον παίρνεις" , "μεγάλη πουτανάρα" , "τσόλι" , "γαμιέσαι καριόλα", "πουτάνα" , "κάνω πίπες" συνοδευόμενα από τις γνωστές ζωγραφιές με τα μπαλάκια και τις πούτσες γύρω γύρω. τώρα αλλάξανε αφίσα και έχουν βάλει μία με τη μελίνα μερκούρη. χα!

ο κώστας τσόκλης και η έννοια του ωραίου και του αναρχικού

τώρα κατάλαβα γιατί τα περισσότερα έργα του έχουν τεράστιο μέγεθος

είθελα κάπου να τα πω

καταρχάς κύριε Μικρούτσικο καλημέρα σας και συγχαριτήρια για την εχπομπή σας. δε θα σας καθηστερύσω πολύ, για το καλοκαίρι μου είθελα να μιλίσω, με το πήραν κύριε Μικρούτσικο, έφηγε το καλοκαιράκι και ούτε που το κατάλαβα κύριε Μικρούτσικο, μπάνια πήγα έκανα η Χαλκιδική δυο βήματα δόξασυ ο Θεός, αλλά πάνω από δυο μέρες δεν κάθησα κύριε Μικρούτσικο, στη φάμπρικα ολημερής και τι ολημερής τετράωρο μ' έχουνε, πάνω από πεντακοσάρικο δε με δίνουν, κάθομαι όλη μέρα να πλαδαρέβω. ποιοί με το πήραν δεν ξέρω. εγώ το 'δωσα που δεν ήθελα να γίνω λογιστής ; η εταιρία; η κυβέρνησις; η τρόικα; θα σας γελάσω. πάντως όλοι οι παραπάνω διακοπές θα πάνε, μόνος μου εγώ θα βράζω στο ζουμάκι μου.

η φαντασία στην ονοματοδοσία

εχθές έμαθα ότι έχουμε οδό Μακεδονικής Αμύνης. έρχεται να συμπληρώσει την οδό Μακεδονομάχων, οδό Μακεδονίας, αεροδρόμιο, ΣΤΑΘΜΟ ΚΤΕΛ, πανεπιστήμιο Μακεδονία.
παρατηρώ πως οι τοπικοί άρχοντες έχουν μεγάλη φαντασία και τη χρησιμοποιούν όλη στην ονοματοδοσία των δρόμων και των κτηρίων της πόλης. θα συνεισφέρω:

- μπορούμε να πιάσουμε τα τοπικά φαγητά, οδός Μακεδονικής Σφολιάτας, λεωφόρος Μακεδονικού Χαλβά, πλατεία Τσίπουρου Μακεδονίας. έχουμε και ραβανί, μπουγάτσα, συμπληρώστε αν ξεχνάω κάτι

- ίσως μια πλατεία Αρχαίας ή Μεγάλης Μακεδονίας να είναι απαραίτητη, ποιός ξέρει, όταν γίνει πρωθυπουργός ο Ψωμιάδης να θελήσει να πάρει πίσω τις χαμένες πατρίδες μέχρι το αφγανιστάν και πρέπει να 'χουμε ένα πάτημα, ένα ιστορικό, όχι σα τους σκοπιανούς που πετάχτηκαν σαν τις τσουτσούνες στο άσχετο και έλεγαν είμαστε μακεδόνες είμαστε μακεδόνες

- Μέγαρο Μακεδόνων Τραγουδοποιών. Βανδή, Θεοδωρίδου, Τερζής, Πάολα αλλά και ποιοτικοί, Παυλίδης, Νιόνιος, Αγγελάκας

- Υποθαλάσσια Σύραγγα Μακεδονικών Παραλίων για να μη νομίζουν οι καταυλακιώτες ότι μόνο αυτοί έχουν. παντού φωτογραφίες χαλκιδικής καβάλας σαμοθράκης κατερίνης θάσου

- χωράει και μία οδός Μακεδόνων Ξένων Ηγετών εκεί στο τουρκικό προξενείο. *και* τείνουμε χείρα φιλίας στην Τουρκία *και* κάνουμε και το κομμάτι μας με τον Ατατούρκ που γεννήθηκε εδώ

- Λεωφόρος Μακεδονικών Ομάδων (δηλαδή ΠΑΟΚ)

- Δημοτικό Πάρκινγκ Μακεδονικού Φιλότιμου ή Μακεδονικού Χαμόγελου

γενικά αυτός ο τόπος ο ευλογημένος απ' το Θεό έχει βγάλει πολλούς άνδρες και φαγητά, πλούσια η ιστορία μας. και πρέπει να το εκμεταλευτούμε γιατί όπως όλοι ξέρουμε λαός χωρίς Ιστορία είναι λαός χωρίς Μνήμη και λαός χωρίς Μνήμη είναι λαός χωρίς Μέλλον

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΥΘΕΝΤΙΚΗ ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ;

σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες 30 μέτρα ευθείας βολής απ' τα φένα-στοκ αφέθηκε αυτή η προκήρυξη, η αρχές έχουν φτάσει σε αδιέξοδο:



Η Σέχτα Σανελιστών οπλίζεται ξανά. Στο σημερινό κόσμο το πιο βίαιο πράγμα είναι να μοιάζεις με παλιάτσο. Όλη μας η ζωή κατακλύζεται από μαιμούδες. Και όταν δεν είναι οι μαιμούδες των κινέζων, της λαικής, της αμερικανικής αγοράς, των νιγκηριανών, τότε τα πράγματα είναι ακόμα πιο ύπουλα. Μιλάμε για μια κακογουστιά καλυμένη, χωρίς εμπριμέ. Για την κακογουστιά της εικόνας, των διαφημίσεων, της καταναλωτικής μαστούρας, των ψυχοαδιέξοδων, της μοναξιάς. Ζούμε σε άθλιες πόλεις, τρώμε κοκορέτσια, ενημερωνόμαστε από εφημερίδες που αφήνουν μαυράδι στα χέρια, ψωνίζουμε από bershka, εργαζόμαστε σε αηδιαστικές δουλειές, θαυμάζουμε κάλπικα αξεσουάρ, φτιάχνουμε τα μικρά ιδιωτικά τσαντήρια μέσα στα σπίτια μας με τη μπανάλ επίπλωση.

Εμείς κουραστήκαμε από αυτό το κενό μόδας. Είπαμε φτάνει πια... όχι άλλες ξανθιές πλατίνα... όχι άλλες δευτεράντζες στο Cavo Paradiso... όχι άλλο cheap and chic...

Ετσι πριν 1,5 χρόνο φτιάξαμε την Σέχτα Σανελιστών, που έγινε το όχημα διαφυγής μας απ΄ την επικίνδυνη ενδυματική φτώχια-φυλακή που ζούσαμε. Δυο- τρία αξεσουάρ για αρχή, μερικοί κατάλογοι Valentino και κάποιες παραβατικές γνώσεις από προηγούμενες εμπειρίες σε εβδομάδες μόδας, συνδυάστηκαν με αρκετά κιλά κόκας και την σιγουριά της συνείδησης που έλεγε: ή άνθρωπος ή Δυτικά Προάστια, ή in ή out, ή επανάσταση ή συμβιβασμός με την πλέμπα.

Και έτσι ξεκινήσαμε.

Όταν ζεις σε ένα ατέρμονο life style, σε κάνει να οξύνεις τις ικανότητες και την σκέψη σου, ενώ ταυτόχρονα σου προσφέρει την ευχαρίστηση ότι έχεις αντιτεθεί στα τσίτια που προορίζανε για σένα.

Όμως θέλαμε κάτι παραπάνω...

Επιζητούσαμε το άλμα για την έφοδο στο star system. Μετά το τρισάγιο στον Alexander McQueen, θέσαμε στον εαυτό μας το ζήτημα της αναβάθμισης της δράσης μας, που εμπεριείχε κάποιες απαραίτητες προϋποθέσεις. Έτσι περάσαμε σε μια δημιουργική αφάνεια με σκοπό να αναδυθούμε πιο ικανοί, πιο ουσιαστικοί, πιο επικίνδυνοι. Σε αυτό το διάστημα αρκετοί από εμάς εκπαιδευτήκαμε στo bitching, μάθαμε νέες τεχνικές, διαβάσαμε, ενημερωθήκαμε για άγνωστους μέχρι τότε οίκους μόδας, ανταλλάξαμε εμπειρίες και σκεπτικά με άλλους fashionistas και ανεφοδιαστήκαμε στον υλικοτεχνικό τομέα.

Παράλληλα οι υπόλοιποι μαχητές μας δεν έμειναν ανενεργοί. Δημιούργησαν ένα απαραίτητο δίκτυο πληροφοριών, συνέλεξαν παπούτσια, φρόντισαν την ευαίσθητη επιδερμίδα τους και πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους στο σκοπό της αποτρίχωσης της γάμπας και στην αξιοπρέπη εμφάνιση του εαυτού τους.

Έτσι από εδώ και πέρα θέλουμε να είμαστε τρομακτικά συνεπείς σε ότι λέμε και να μεταφέρουμε ένα μήνυμα σε όλους τους επιφανείς φορείς της κοινωνίας και τους γορίλες τους: "Σταματήστε την τριχωτή σας επέλαση. Η Σέχτα Σανελιστών δεν θα αφήσει ούτε ένα χιλιοστό τριχωτής πλάτης στη ζωή σας. Τα κεριά μας είναι καυτά και έτοιμα να “μιλήσουν”... Αν οι ταινίες κάνουν το δέρμα να ερεθίζεται, το λέιζερ θα δώσει τη λύση...". Πλέον δε μιλάμε για απλό ξυραφάκι, τα αποτελέσματα πρέπει να 'ναι μόνιμα. Η πρόσφατη επίθεση μας δεν στηρίχτηκε σε προπαγανδιστικούς λόγους, αλλά στην απόφαση να σταματήσουμε να βλέπουμε το άθλιο τζάκετ, τα καγκούρικα γυαλιά και τις απεριποίητες τρίχες αυτού του τύπου.

Η Υψηλή Ραπτική είναι μια μεταβλητή, ένα εμπόρευμα στον κόσμο του θεάματος που άλλοτε την κατασπαράσσει εξορίζοντας την στο υπερβολικό μπουζουκοβάψιμο, στα καπέλα της Ταμτα, στις σαγιονάρες στα clubs και άλλοτε την υπερασπίζεται ως το «ιδανικό» που χάθηκε απ΄ τη ζωή του λαουτζίκου.

Όμως σημασία δεν έχει μόνο αν ζεις, αλλά και το πως ζεις. Η πραγματική αξία βρίσκεται στις επιλογές που κάνει ο καθένας στην γκαρνταρόμπα του. Εκεί κρινόμαστε όλοι. Ο Σωκράτης Γκιόλιας έκανε τις επιλογές του και εμείς τις δικές μας. Αυτός επέλεξε να ζήσει σαν γύφτουλας στο βασίλειο του κιτς του άθλιου κύκλου του και εμείς ως προστάτες του status της γειτονιάς του.

Από εκεί και πέρα ο βασικός λόγος της επίσκεψής μας στο σπίτι του ήταν η κυρίαρχη θέση που κατείχε στην ηλεκτρονική μορφή της νέας δημοσιογραφίας. Με την ραγδαία εξάπλωση του internet και την ολοένα αυξανόμενη προτίμηση ιδιαίτερα των νέων για την ενημέρωση τους από αυτό, η επέλαση της κακογουστιάς φαινόταν πως ήταν προτετελεσμένο γεγονός. Hellooo! Πορτοκαλί σύνδεσμοι; Greeklish? Ορθογραφικά λάθη; Κεφαλαία;

Ο Γκιόλιας πρώην συνεργάτης του βγάλτε-του-το-δερμάτινο-επιτέλους-θα-σκάσει-καλοκαιριάτικα-και-είναι-και-περσινό-κομμάτι Μάκη Τριανταφυλλόπουλου αλλά και άξιος συνεργάτης της ενδυματολογικής σχολής Αναστασιάδη (απενοχοποίηση του φτυνιάρικο T-shirt αρκεί να έχει κάποιο εξυπνακίστικο logo σε στάμπα) είχε αυτό που χρειαζόταν. Μέχρι και ο αδελφός του Περικλής, ως διευθυντής της Ρrince Οliver προσπάθησε να τον συμορφώσει, χωρίς επιτυχία δυστυχώς.

Ο Γκιόλιας ήταν ένα απ΄ τα πολλά ονόματα διασήμων που έχουμε συλλέξει πληροφορίες για τα σπίτια, τις σακαράκες, τη φύλαξη τους, τα αγαπημένα τους στέκια-ρεστοράν μέχρι και το πού μεταποιούν τα Dior (το ΄πιασες το υπονοούμενο Λαιδη-φτηνιάρα του φωτιά στα σαββατόβραδα;).

Η πρότασή μας στο τώρα είναι σαφής. Όσοι άνθρωποι θέλουν να αρνηθούν έμπρακτα την κουρελαρία, ας περάσουν απ΄ τα λόγια στην πράξη. Σύντροφοι οργανωθείτε, φτιάξτε ομάδες, συλλογικοποιείστε τις επιθυμίες σας, αγοράστε, διαβάστε, επικοινωνήστε, αρνηθείτε την Paris Hilton και τη Sarah Jessica Parker, καταργείστε την άσπρη κάλτσα και περάστε στη στρατηγική του ατελείωτου shopping.

Μαχητές του style, ο εχθρός έχει όνομα, ψάξτε διευθύνσεις...

vips

ένα, ο Μυλωνάς. θυμήσου, πρώην πρόεδρος βιομηχάνων β. ελλάδος που τον απήγαγαν και μετά στη συνέντευξη μιλούσε κάπως βλάχικα. παχύ μουστάκι (όχι χίπστερ), καρώ καφελαχανοπράσινο σακάκι κάπως στραβοχυμένο, μπόντιγκαρντ (κι εγώ θα είχα), τεράστια δαχτυλούμπα μέσα στο ρουθούνι να ψάχνει κάτι και να μη το βρίσκει. τα μεταξωτά βρακιά θέλουν και μεταξωτούς κώλους το φελέκι μου

δύο, μελισσανίδης. τον ξεχώριζες από μακριά, βαμμένο μαλλί μπούκλα και μπότα ιππασίας μέχρι το γόνατο. έπειτα έβλεπες πως περίμενε στην ουρά κανονικά. έπειτα σου μιλούσε και ήταν τόσο ευγενικός που σε ανάγκαζε να θυμηθείς πως το παιδί αυτό κάποτε έδωσε στη χώρα σου κάτι για το οποίο ψοφάς αυτή τη στιγμή, λίγη περηφάνια. και όλα τα κανάλια είχαν τίτλους "το χρυσό αγόρι", και μετά είχαν τίτλους "αγόρια για φίλημα" και μετά η ΝΕΤ στην επανάληψη της τελετής έναρξης του 2004 έκοψε τη σκηνή στην οποία εμφανίζεται αυτός με τη δάδα. σκέψου: έκοψαν έναν ολυμπιονίκη, επειδή δεν ανταποκρινόταν πια στο πρότυπο ανδρός που πλασάρεται. δεν είναι πια αστείο, τελικά δεν ήταν ποτέ. Ιωάννη, δεν θα γκρεμίσουμε ποτέ τείχος για 'σένα

τρία, χρήστος ή ανέστης. ένας απ' τους διδύμους της Θεσσαλονίκης που πηγαίνουν σε όλα τα εγκαίνια και τα μαγαζιά της παραλίας και χαιρετάνε τον κόσμο και όλοι μα όλοι τους αγαπάνε. ήταν στο περίπτερο και μόλις με είδε μου έκανε νόημα. βγάζω τ' ακουστικά, πηγαίνω και μου δείχνει μια φωτογραφία στην εφημερίδα.
- ποιός είναι αυτός;
- ο Ψαριανός
- τι έπαθε;
- τίποτα, έδωσε μια συνέντευξη
- και τι λέει;
κοιτάζω τη λεζάντα. γράφει "Το κράτος είναι ένα μπουρδέλο με απλήρωτες πουτάνες"
- εεεε... λέει πως το κράτος είναι πολύ κακό...
- τι είναι αυτός;
- βουλευτής
κούνησε απαξιωτικά το χέρι κι έφυγε. πρώτον νιώθω σχεδόν ευλογημένος που μου μίλησε, δεύτερον, γαμώ τις φυλλάδες, δεν σας έχει περάσει απ' το μυαλό ότι τις εφημερίδες μπορεί να τις διαβάσουν άνθρωποι πιο ευαίσθητοι απ' τα κοράκια που κρύβετε(;) στις σκατοψυχές σας;

η χώρα των γελοίων

πήγα στην πορεία και ήμασταν δυο χιλιάδες άτομα, περπατούσαμε σα να κηδεύαμε τις ζωές μας, δυο χιλιάδες γραφικοί καλοκαιριάτικα μεσ' τον ήλιο, κάθε φορά οι ίδιες φάτσες, ο κόσμος ούτε που έβγαινε απ' τα μαγαζιά του να ρίξει μια ματιά κι εμείς μόνοι να περπατάμε στην άσφαλτο, δεν ξέρω πού απευθυνόμασταν αν απευθυνόμασταν. κηδεία. η γραφική μειοψηφία που βγήκε να τιμήσει το σύστημα-κουράδα που ισχύει, να το γραπώσουμε τώρα που το 'χουμε, να μη τ' αφήσουμε γιατί αυτό που έρχεται θα αλλάξει τα πάντα. πιστός στις προθέσεις του ο γιώργος, αλλαγή. καυγάδες στην κηδεία, οι τεθλιμμένοι συγγενείς "θα πετάξουμε πέτρες στο υπουργείο να δουν αυτοί" "όχι δεν θα πετάξετε" "είστε φασίστες ας πλακωθούμε στο ξύλο". από κοντά κι οι γουόναμπι φωτορεπόρτερ με τις ακριβές τους μηχανές να τραβάνε σκληρά πρόσωπα αγωνιστικά, να ανεβάσουν φωτογραφίες στο φλικρ, να τους βάλουν αστεράκι "τέλειωσε νωρίς το πανηγύρι" μου 'πε ένας, "δεν έβγαλα τίποτα"

πριν λίγο τέλειωσε κι η ψηφοφορία στη βουλή. όλοι οι πασόκοι ναι (και ο κακλαμάνης που έκανε το μάγκα 'χθες), όλοι οι νεοδημοκράτες κι οι λαουτζίκοι "ναι στα άρθρα .. κ .. και όχι στα υπόλοιπα", γελοία κομματική πειθαρχία, γελοίοι άνθρωποι που έμπαιναν στην αίθουσα για να ψηφίσουν και έβγαιναν κατευθείαν, ή σηκώνονταν όρθιοι, πήγαιναν στον κολλητό να πουν καμιά μαλακία να περάσει η ώρα. δεν ήξεραν πώς λειτουργούν τα μικρόφωνα.
δε μας μπορώ ρε.

Ντρούγκου ντρούγκου ντρουγκ ντρούγκου ντρούγκου ντρουγκ τα βραχιόλια τους βροντούν

Οι Wenlock κ Mandeville είναι λέει οι τελευταίες σταγόνες "βρετανικού ατσαλιού" που περίσσεψαν απ' το Ολυμπιακό Στάδιο του Λονδίνου. δεν ξέρω ποια δαιμονική δύναμη το κανε αυτό, πάντως τα είδα στον ύπνο μου να με κυνηγάνε. εγώ φώναζα "Κανένας, Κανένας" κι απαντούσαν "δε μας χέζεις πολυμήχανε;" και όλο με πλησίαζαν και όλο με πλησίαζαν

δε σας άρεσαν οι δικιές μας οι μασκώτ ε; σαν προφυλακτικά ήταν ε; φάτε τώρα βρετανικό ατσάλι κ βουλώστε το, τουλάχιστον οι δικιές μας ήταν λάτεξ. όπως λένε λοιπόν τα απαίσια αυτά τέρατα, καθρεφτίζουν τους ανθρώπους κ τα μέρη που συναντούν καθώς ταξιδεύουν. τη γιαγιά μου τη Τασούλα σκέφτομαι, να βγει κανά πρωί στο μπαλκόνι να τα δει να την κοιτάζουν έτσι μεσ' την κακία κ πάρτην κάτω, είναι και καρδιακιά

τα ονόματα τους τα πήραν από κάτι αγγλικά κωλοχώρια, μια βλαχιά. το πρώτο απ' το "Much Wenlock in Shropshire", εκεί οργάνωσε λέει τους πρώτους του αγώνες ο Κουμπερτέν και του άρεσε τόσο, που εμπνεύστηκε το νέο ολυμπιακό κίνημα. το δεύτερο πήρε τ' όνομα του "by Stoke Mandeville in Buckinghamshire", όπου οργανώθηκαν οι πρώτοι αγώνες -παράλληλα με την έναρξη των Ολυμπιακών του 1948- των αναπήρων του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, προάγγελοι των παραολυμπιακών δηλαδή

το ένα(1) μάτι τους είναι φακός κάμερας που καταγράφει τα πάντα ("capturing everything I see as I go..") και το φως στη κεφάλα τους είναι εμπνευσμένο απ' τα ταξί του Λονδίνου. το ένα έχει κ τα βάθρα των νικήτών απάνω, το άλλο κάτι εμπνευσμένο απ' το σήμα των παραολυμπιακών

δεν ξέρω αν εγώ είμαι προκατειλημμένος απ' την εμφάνιση τους ή αν είναι όντως οι πιο προπαγανδιστικές μασκώτ στην ιστορία. στο κομμάτι "a bit more about me", το πρώτο λέει πως "Life is all about having fun" και το άλλο "I’m on a mission. On a mission to be the best I can possibly be. Because that’s what it’s all about, isn’t it?" σα να λέμε δούλευε, γίνε καλύτερος, γίνε Ο Καλύτερος, κι όταν πας σπίτι διασκέδασε, γέλα, πήγαινε γυμναστήριο. στο μεταξύ εμείς θα σε καταγράφουμε με κάμερα

επίσης έχουν αεροδυναμικό σχήμα δονητή που παραπέμπει στο παλούκι που θα φάνε οι πολίτες του κόσμου από 'δω και πέρα. φήμες λένε πως ο κυβερνήτης της Φλόριντα Α Σβατζενέγκερ λύγισε μόλις τα είδε, γιατί θυμήθηκε τον κακό από μια ταινία του και έκλαψε τραγουδώντας "οι αναμνήσεις ξαναγυρίζουνε" (κ επίκαιρο χιουμοράκι ε;). ένιγουέις, ίσως είναι οι καιροί που με κάνουν επιφυλακτικό, πάντως τα βραχιόλια σας μάραναν κακάσχημα.

ΜΙΑ - born free

δες το βίντεο. σου φαίνεται υπερβολικό;

/via scatterbrain

ου

μια φράση είπε ο καραμανλής ο μικρός που θα μείνει στην ιστορία: πως την ελλάδα την κυβερνούν πέντε νταβατζήδες. ένας εξ αυτών, το γουρούνι που οραματίζεται να γίνει μπερλουσκόνι. πήγε να ελέγξει ιδίοις όμμασι τα πτώματα των σκλάβων του, τα μέτρησε κάλά καλά (όπως μετράει τα πάντα άλλωστε) κ έκανε κ νόημα,"3". τρεις υπάλληλοι μείον, τρεις κενές θέσεις που πρέπει να αναπληρωθούν. έβγαλε κ την πολιτική του ανακοίνωση περί ηθικών αυτουργών που δεν θα τιμωρηθούν ποτέ. μόνο που καθώς έκανε τη χειρονομία, ξεχάστηκε κ δεν άλλαξε την έκφραση του σε κάτι που να θυμίζει τον "θρήνο" ή την "οργή" της ανακοίνωσης του. μόνο το χαμόγελο του ανώτερου(ανώτατου;) όντος που δεν συνερίζεται τους ψωριάρηδες των χιλίων ευρώ που τον βρίζουν πατόκορφα με τις αλήθειες τους κ τον ρέουν κατάρες. δεν θα λεγα τίποτα αν βρισκόμουν εκεί μπροστά, μόνο για το ου θα 'θελα να 'μαι.
ου: τρόπος έκφρασης απολίτιστου ανθρώπου. σαν ιθαγενής μπροστά στον πολιτισμένο αποικιοκράτη.

γλυκή μου έαρ

τι γαμάτες μέρες που κάνει αγαπητά μου κουνέλια, μπαίνει η μυροβόλος άνοιξις, ανθίζουν τα λουλούδια, τα περιστέρια κυνηγιούνται φουσκωμένα, γάτες ουρλιάζουν σα γουρούνια στη σφαγή -πολύ πουτσαράδες πρέπει να 'ναι οι γάταροι- βγαίνουν οι μύγες χέζουν παντού

στα χανιά σουβλίζουν μετανάστες με σκουπόξυλα, το ΕΣΡ κόβει πρόστιμα επειδή εμφανίζονται τρανσέξουαλ με ταγέρ στην τηλεόραση, οι αρμόδιοι στέκονται με όρθιες κάτι ψωλάρες να και έχουν κ βίτσια μυστήρια, θέλουν υποταγή αλλά να το φχαριστιόμαστε κιόλας, τσόντα διεθνούς παραγωγής. ο άδωνης προτείνει στη Βουλή να ανεγερθεί μνημείο για τον άγνωστο εργοδότη, η γυναίκα του σκίζει στα ριάλιτι, ο καρατζαφέρης καλεσμένος πρώτα στα δουλάκια πρετεντέρη-παναγιωταρέα ως νοικοκύρης της ελλάδος, μετά θα τον βάλουν να κάνει επισκέψεις κατ'οίκον θα μοιράζει κ σταυρωμένα ψηφοδέλτια

πλούσιοι τουρίστες κάνουν πορείες κ πλακώνονται με κνίτες για να τους αφήσουν να φύγουν, το ΚΚΕ δεν αναγνωρίζει το Σύνταγμα κ πέρα απ' την πλάκα δεν το βρίσκω κ τόσο μεμπτό, αύριο θα γίνουν 4 διαδηλώσεις για τα ίδια αιτήματα, έκρηξη ηφαιστείου σε συνδυασμό με νεκρανάσταση κορομηλά εμένα μου κάνει κάτι σαν δευτέρα παρουσία, να δεις που αντίχριστος είναι ο μητσοτάκης γι' αυτό δε λέει να πεθάνει το ζόμπι

στην κίνα στείρωσαν αυτές τις μέρες 10000 ανθρώπους, η λόρα μπους γράφει πως οι γερμανοί προσπάθησαν να τη δηλητηριάσουν, ο τσάβες έκανε λογαριασμό στο τουίτερ, γερμανίδα ιστορικός προτείνει την επιβολή ενός έκτακτου πολιτιστικού φόρου για τη διάσωση της Ελλάδας ενώ γίνονται κ διαδηλώσεις υπέρ ημών σε γαλλία κ βέλγιο, στην αριζόνα ψηφίστηκε ένας νόμος που λέει πως η αστυνομία θα αποφασίζει ποιοι μετανάστες είναι παράνομοι κ ποιοι όχι, ο κόλπος του μεξικού έχει γίνει μουνί, νομίζω πως είμαι ερωτευμένος με έναν ισπανό πενηντάρη

άλλη μία άνοιξη στον πλανήτη γη, τίποτα το αξιοπερίεργο.

μια ώρα(και κάτι) στην έκθεση

τέλειωσε κι η διεθνής έκθεση βιβλίου αλλά είχα δουλειές, πάτησα για καμιά ωρίτσα κ κάτι. με το που μπαίνω βλέπω κραουνάκη. φορούσε μια μπλούζα φόρεμα κ κάτι περίεργο στο κεφάλι, κάπως σιχαμερός ήτανε. έλεγε -χωρίς να περιμένει τη σειρά του- ότι "πουλήσαμε τη χώρα στους ξένους, παραδοθήκαμε". από κάτω ο κόσμος συμπλήρωνε πουλήσαμε πολιτισμό πουλήσαμε πολιτισμό κι εγώ κοιτούσα τον κραουνάκη όπως καθόταν, βούδας ιερός σιχαμερός κ έλεγα ποιόν πολιτισμό ρε παιδιά; έπειτα ένας άλλος απ' το πάνελ άρχισε να λέει πως το γκούγκλ δε μεταφράζει το "χαίρε νύμφη ανύμφευτε" ούτε το "κλαυσίγελος" κι οι από κάτω λύσιαξαν κ έλεγαν πως αφού δεχτήκαμε η γλώσσα η επίσημη της ΕΕ να είναι τ' αγγλικά κ όχι τα ελληνικά, καλά να πάθουμε

έφυγα γελώντας κ πήγα στην παρουσίαση δυο βιβλίων (ιστορικά μυθιστορήματα ήτανε), πολύ γλυκούληδες οι συγγραφείς, ειδικά η γιαγιάκα. πέτυχα τις ερωτήσεις του κοινού, ήταν ένας που αμφισβητούσε την εγκυρότητα του πρώτου κ του ζητούσε να αναφέρει όλες τις πηγές του "όλες όμως, όχι γενικολογίες", κ ενας παππούς έλεγε στη γιαγιάκα πως δεν είναι σωστή στο βιβλίο της, κ πως αυτοί που πολέμησαν δίπλα στο λεωνίδα δεν ήταν οι πλαταιείς αλλά αυτοί απ' το χωριό του. είχε συγκινηθεί κιόλας

φύγαμε κι από κει (είχα βρει παρέα, αμέ) κ κάναμε βόλτα, όταν πετυχαίνουμε Λένα Μαντά κ εννοείται ότι κάτσαμε λίγο να δούμε τι παίζει. έλεγε κάτι για δράματα αυτή, κι από δίπλα μια φίλη της διάβαζε αποσπάσματα του βιβλίου με δραματική φωνή, πολύ αστείο. στο τέλος η τρίτη φίλη που δεν είχε μιλήσει, είπε: "μετά από τη Λένα, δεν ξέρω αν μπορώ καν να μιλήσω" κ συγκινηθήκαμε

το μέρος ήταν γεμάτο μούλικα που παίζαν κ τσιρίζανε, μπράβο στους γονείς που τα φέρανε. είδαμε κ μια μαμάκα που είχε το παιδί της δεμένο με λουράκι κ τα πήρα τόσο πολύ, ένιγουέις. μου κόλλησε για την υπόλοιπη μέρα το σκα σκα σκα είμαι ένας σκατζόχοιρος, τώρα το ξαναθυμήθηκα ο ηλίθιος

μετά θέλαμε να δούμε το μουσείο σύγχρονης τέχνης κ κάπως μπήκαμε σε ένα εκλογικό κέντρο πασπιτών(;) ή κάτι τέτοιο κ βγήκαμε γρήγορα γρήγορα. δεν ψώνισα τίποτα, αλλά θέλω οπωσδήποτε να αγοράσω την Ιστορία του λαού των Ηνωμένων Πολιτειών, το 'χω βάλει στο μάτι από πέρυσι, δε μπορώ. γαμώ τις αφραγκίες μου

τι θα μου άρεσε να δω: ξενόγλωσσα βιβλία, ξένους συγγραφείς κτλ. το λέτε Διεθνή Έκθεση, ε κάντε το. επίσης κάντε κάτι με τον ήλιο, με το που βγαίνουμε παθαίνουμε ηλίαση. τέλος: χελόοοοοου, καλύτερες τιμέεεες!!! κατα τ' άλλα σας αγαπώ