lemonostifel - αρίστος

τους lemonostifel τους βρήκαμε φέτος το καλοκαίρι στη Σαμοθράκη. είχε γεμίσει ο τόπος ασπρόμαυρα αφισάκια Α4 για ένα λάιβ τους κ 'μεις όποτε το βλέπαμε κάναμε τον ίδιο πάντα διάλογο
- αχ lemonostifel!
- γαμάτο όνομα!
- το σάββατο στο μπιτσ μπαρ!
- να πάμε!
- πού;
κ πήγαμε κ ήταν τόσο γαμάτα που τραγουδούσαν όλα αυτά τα βγαλμένα απ' τη ζωή, τραγούδια για το χέσιμο ας πούμε, κάποιο πρωί μετά από ένα τεράστιο μεθύσι

Krakovia - we're born in your city

γιατί να κολλήσεις με τους Krakovia για καμιά βδομάδα τουλάχιστον: α γιατί έχουν καλούτσικα τραγούδια βου γιατί έχουν αυτό το αλητομπλαζέ στυλάκι που πάντα σε εξήταρε γου γιατί η κοπελιά είναι ίσως το πιο καυτό πράμα μετά τη shirley manson, κάνει αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα (τραγουδάει λίγο, ποζάρει πολύ) κ έχει κι ένα "von" στο επίθετο της δου γιατί το λιγότερο σέξι μέλος του γκρουπ είναι ο τραγουδιστής, ο οποίος είναι front man ροκ μπάντας κ μπάι, οπότε τι να λέμε τώρα, γενικά δεν ξέρεις αν πρέπει να τους ακούσεις ή να τους κάνεις άρρωστο σεξ ε γιατί είναι ισπανοί ζου γιατί το βίντεο έχει ωραία χρώματα κ στο τέλος γράφει "to be continued"

αιώνες μετά

είναι κρίμα που το αφήνω έτσι το μπλογκάκι μου. το πονάω είναι η αλήθεια, αλλά δεν είχα κ να γράψω. όλα πήγαν κάπως χάλια αλλά όχι όλα, μερικά μια χαρά. οι φίλοι έχουν μεταμορφωθεί σε γιαγιάδες, παίρνω πολλά κλισέ κι αγάπη. "όλα για καλό" "αν θέλεις κάπου να μιλήσεις είμαι εδώ" "αν υπάρχει αγάπη" κ "έλα να βγούμε να τα σπάσουμε". εγώ κυρίως τους βρίζω ή μιλάω μόνος μου, έχουν φάει κ λίγο ξύλο γιατί κουνάω έντονα τα χέρια κ τα πόδια μου. τον φου τον βαράω κ επίτηδες. κ καθώς αδειάζω, δημιουργείται κενός χώρος. άπειρος κενός χώρος

το 'χω ρίξει στη φωτογραφία, πολύ όμως. τώρα μου τελείωσαν τα λεφτά κ δεν έχω για ν' αγοράσω φιλμάκια, οπότε αρχίσω κ εκτυπώνω τα παλιά μου, τ' ασπρόμαυρα. εγώ πριν πάω στη σχολή, είχα το ασπρόμαυρο λίγο από μακρυά επειδή είναι λιγάκι δήθεν κ δραματικό κ ότι και να τραβηχτεί σε ασπρόμαυρο αναγάγεται σε τέχνη. όμως έπρεπε να μάθουμε να εμφανίζουμε κ να εκτυπώνουμε σε ασπρόμαυρο, οπότε το συνήθησα κάπως κ μου άρεσε. εδώ κ λίγο καιρό βρήκα πάλι την αγάπη μου την έγχρωμη κ χαίρομαι πολύ, αλλά το θέμα είναι πως δε μπορώ να τα εμφανίσω στο θάλαμο κι έχω ξεπαραδιαστεί να δίνω στον Κάπαφωτ. επίσης βρωμοκοπάω χημικά (απ' τα ασπρόμαυρα είπαμε), έχω κ ένα πρόβλημα στο αίμα μου κ δεν κάνει να τα μυρίζω, θα με βρουν λιπόθυμο σε κανά πάγκο κάποια μέρα

ένιγουέις, ετοιμαστείτε για πολλά μουσικά ποστς κ τέτοια. θα περάσει

(ειδικά η δεύτερη παράγραφος δε βγάζει κ πολύ νόημα, κ γενικά θα μπορούσε να μην έχει γραφτεί κ καθόλου, ποιόν αφορά δεν ξέρω)

marina and the diamonds - hollywood

μαλλί φουσκωτό μαύρο κατάπυκνο με φύτρες που φτάνουν ως το φρύδι, όμορφες ελίτσες στο λαιμό, μάτια σκατί σκούρο, όνομα οικείο ίσως εμπεριέχει υπονοούμενο, κυρίως όμως το θέμα του τραγουδιού, ελάτε όλοι εμείς οι ψαγμένοι να κοροιδέψουμε τ' αμερικανάκια, όλα σου θυμίζουν κάτι κ σωστά, η κοπελιά είναι ελληνίδα απ' την ουαλία. Marina Diamandis, σου αφιερώνω το πρώτο ποστάκι του 2010, μη με απογοητεύσεις παρακαλώ, πάρε αμπάριζα τα τσαρτσ, πουτάνα όλα!

(όποιος καταφέρει να μετρήσει όλα τα κόμματα του ποστ, κερδίζει ματζούνι)

για το 2010

να μάθω τουμπερλέκι (ή τουμπελέκι γουάτέβερ) να γίνω ο μάστερ του σκοτεινού θαλάμου να συνεχίσω να μην ξέρω τι θα κάνω δέκα χρόνια μετά να διαβάσω τα περισσότερα βιβλία έβερ να ταξιδέψω σε μια άλλη ήπειρο να γίνω λίγο χρήσιμος να ακούσω όση μουσική χωράω να πω στους γονείς μου γιατί δεν θα κάνω οικογένεια να σκοτώσω το παριζάκι, εκείνο το πράσινο να μάθω ισπανικά να ξε-εθιστώ απ' τον καφέ κ να συνεχίσω με κάτι πιο ψαγμένοποτόαδρεναλίνησεξαίμαξερωγώ να βλέπω τις εικόνες ν' αλλάξω σαλόνι ή σπίτι να πω στο σόι μου ότι γαμιέται να σταματήσω να ντρέπομαι όταν με βλέπουν να σιγοτραγουδάω στο δρόμο να μάθω να δένω τα κορδόνια μου να κάνω περισσότερο σεξ να ζωγραφίσει πάνω μου ο γιοσιτάκα αμάνο να μαζέψω λίγο την τσαπατσουλιά μου

καλή χρονιά ρε :-)

القتل

ίσως πήγαινε βιαστική, να έτρεχε σχεδόν στο δρόμο. να το πήρε μαζί της γιατί δεν είχε πού να το αφήσει. όταν θα πέρασαν μπροστά απ' τον πάγκο με τα γλυφιτζούρια ήξερε πως θα ζητούσε ένα. θα ήλπιζε να μην τα έχει δει, αλλά θα ένιωσε το επίμονο βλέμα. ίσως να μη του το αγόραζε κ να πήγε να προσπεράσει, μα έπειτα να σκέφτηκε πως είναι χριστούγεννα, όλοι γίνονται λίγο καλύτεροι τα χριστούγεννα

ένας χρόνος μετά

ali love - diminishing returns

πολύ άσχημο αγόρι, να 'ναι το κούρεμα, ή που μ' αυτά τα πατσαβούρια στα χέρια δεν είναι κουλ μα μισομούμια; παίζει να 'ναι κ το ιπποτικό σκουφάκι -γουατέβερ- που φοράει προς το τέλος, ρε παιδί μου, στα 27 σου διάλεξε κάποιο άλλο πρότυπο, τη Σερ βρήκες να μιμηθείς;
κατα τ' άλλα το τραγουδάκι τελείως '80sντισκογκέι φάση, δηλαδή μπορεί άνετα να γίνει αγαπημένο μου για λίγες μέρες