ο εφιάλτης του Δαρβίνου

θυμήθηκα που ήμουν στο κέντρο βράδι, και ήταν μια παρέα που πετούσε στο δρόμο διαφημιστικά flyers ενός πάρτι της ΔΑΠ. στο club Hotel νομίζω. ψιλοέβρεχε, οπότε όχι μόνο βρώμιζαν την πόλη, αλλά δεν θα τα έβλεπε και κανείς αφού σε λίγη ώρα θα γίνονταν λάσπη. "ρε παιδιά μη τα πετάτε κάτω, βρωμίζετε την πόλη" τους είπα, για να απαντήσουν χαζογελώντας "μιεμιενιελιαμ" ή κάτι τέτοιο. αν συνέβαινε αυτό τώρα, θα τους απαντούσα κάτι του στιλ "για τα ζώα σαν εσάς, το μιεμιενιελιαμ είναι λέξη", αλλά ήμουν σοκαρισμένος απ' την τόση έλλειψη παιδείας, αρκέστηκα σ' ένα "ε ΔΑΠ δεν είστε;" που δεν πρέπει να το κατάλαβαν. το ειρωνικό είναι ότι αισθάνθηκα άσχημα, με πείραξε το ότι ούτε καν μετέφρασαν αυτό που άκουσαν. κι εδώ ακριβώς έρχεται αυτό το βίντεο που επιβεβαιώνει πως οι ΔΑΠίτες βρίσκονται στον πάτο της εξελικτικής πορείας του ανθρώπινου είδους, ένα σκαλοπάτι πάνω απ' τη μαιμού. πάνω κάτω, δεν θα τα χαλάσουμε



epanechnikov που buzzάρισες το βιντεάκι, ευχαριστούμε

i just made love

όχι εγώ

είναι ένα σάιτ που έβαλε στο τουίτερ ο καλός μας ζλάτκος, πολύ ωραίο. καθόμουν το χάζευα κάτι ώρες, απόλυτα ενδιαφέρον άμα είσαι άνεργος και το μόνο που έχεις κανονίσει είναι καφές στις έξι το απόγευμα.

στο σάιτ που λέτε, όποιος θέλει πάει και γράφει ότι έκανε σεξ. σημειώνει το μέρος, την ώρα, αν είναι ετερόφυλο ή ομόφυλο, κάνει και σχολιάκι αν του άρεσε ή όχι

στην ελλάδα όπως βλέπουμε ψόφια τα πράματα, ή δεν το 'χουμε μάθει ακόμα, ή δεν το κάνουμε και πολύ, ή δεν θέλουμε να γράφουμε κάθε πότε το κάνουμε πράμα που δεν πιστεύω, έτσι κι αλλιώς τα γράφουμε και στο τουίτερ

στην αθήνα το χρησιμοποιούν αρκετά απ' ότι μπορώ να δω, στη θεσσαλονίκη πολύ λίγοι, καλά στη γειτονιά μου δεν κουνιέται φύλλο. αλλά βρήκα ένα λεσβιακό κάπου στη νέα παραλία, το σχολιάκι έγραφε "fucking awesome". και στην επαρχία παίζει αρκετά. να ας πούμε στο Άγιον Όρος, βλέπουμε πως ο πάτερ Αναστάσης περνάει καλά

και έχει και ίντερνετ.

πρόσωπα που πέρασαν τέσσερα: Τ

θυμήθηκα τον Τ, τον κολλητό μου στην πέμπτη δημοτικού. είχε φακίδες και χαίτη στα μαλλιά, τώρα θα την έλεγες καγκούρικη, τότε ήταν πολύ κουλ. είχαμε για στέκι το δάσος, πηγαίναμε με τα ποδήλατα. φτιάξαμε αρχηγείο και βάλαμε και παγίδες, αν πατούσες θα έπεφτες σε μια τρύπα δέκα εκατοστών και θα καρφωνόσουν σε κάτι μυτερά ξυλάκια. μια φορά πέρασαν από 'κει κάτι φυσιολάτρες και φωνάζαμε πως είδαμε φίδι και "τους διώξαμε", ίσως αν δεν έπιανε αυτό να έπρεπε να τους σκοτώσουμε ξερωγώ. τότε είχε και ρυάκι το δάσος, με λιμνούλες και βατράχια, τώρα τα μπαζώσαν αυτά. ο Τ έμενε με τους δικούς του σ' ένα περίεργο σπίτι, είχε κάτι σπαθιά θυμάμαι. και μεγάλες χοντρές βελόνες. είχαν κι ένα γατάκι πολύ γλυκό, αλλά στο λαιμό δεν είχε δέρμα γιατί ο μπαμπάς του Τ του έκανε βελονισμό, μια αηδία σκέτη. ο Τ και η οικογένεια του είχαν έρθει κάπου απ' τον Καύκασο και ήταν κάπως περίεργη οικογένεια, όσο περίεργο μπορεί να είναι το ξένο τέλοσπάντων. μου έλεγε συχνά ότι είναι Έλληνας, εμένα μου ήταν αδιάφορο και βαρετό, φυσικά και ήταν. κι εγώ ήμουν. στο σχολείο πολλοί τον κορόιδευαν, τον έλεγαν Ρώσο, Ρωσοπόντιο και τέτοια. μου έλεγαν κι εμένα να μην κάνω μαζί του παρέα. όταν συνέβαινε αυτό γινόταν κάτι περίεργο. στεκόταν στο παράθυρο και κοίταζε έξω. έπαιζε με ένα λαστιχάκι. κι όταν πήγαινα να του πω "μη τους ακούς, αυτά είναι ηλίθια" με χτυπούσε με το λαστιχάκι ή με τσιμπούσε μέχρι που μάτωνα. και δεν έλεγε τίποτα

τα μυστικά της πτήσης

έβλεπα τον παπανδρέου να εξανίσταται γιατί κάποιοι λέει μόνο προδότη που δε τον είπαν επειδή ζήτησε βοήθεια απ' το ΔΝΤ κι ότι αυτός λεφτά ζητουσε για την πατρίδα και γι' αυτό θα συνεχίσει να συνομιλεί με το ΔΝΤ και με την ΕΕ και με ξένους πρωθυπουργούς, για να βρει λεφτά να σώσει τη χώρα. και θυμήθηκα που είχα διαβάσει κάπου για μια φυλή ινδιάνων του Καναδά που πούλησαν τη γη τους στους ευρωπαίους με αντάλαγμα έναν χαρταετό. ήθελαν λέει να μάθουν να πετάνε

έκλεψαν τον φίλο μου τον Ζλάτκο. του πήραν το πορτοφόλι, έβγαλαν τα 10ευρώ που είχε μέσα και κάτι αποδείξεις. τις αποδείξεις τις έβαλαν σε μία τσέπη του μπουφάν του, και το πορτοφόλι πάλι μέσα στην εσωτερική. κάρτες ταυτότητα σκατά δεν ακούμπησαν. για κάποιο λόγο μου φαίνεται τόσο πολύ γαμάτο αυτό το πράμα. δηλαδή ίσα που θα του δινα κι άλλα. που δεν έχω, λέμε τώρα. αλλά βλέπεις ρε παιδί μου, ο άνθρωπος πήρε μόνο τα λεφτά ενώ θα ήταν απείρως ευκολότερο να πάρει ολόκληρο το πορτοφόλι και να το πετάξει κάπου έξω. ξέρω γω; μ' άρεσε

έβγαλα σπυράκι.

την τελευταία φορά που είχα βγάλει σπυράκι, ήταν στις 21 απριλίου πέρυσι, το θυμάμαι λόγω επετείου. το έβλεπα στον καθρέφτη και σκεφτόμουν αν θα το σπάσω ή όχι, όταν μου 'ρθε στο μυαλό η ημερομηνία. άρχισα να βρίζω τον Φοίνικα φυσικά, νομίζω το έγραψα και στο τουίτερ. σήμερα έβγαλα πάλι και να: τα ματ έχουν περικυκλώσει τη Νομική γιατί είναι μέσα οι μετανάστες και χαλάνε το ντεκόρ. τα μαθήματα γίνονται κανονικά αφού οι άνθρωποι πήγαν σε χώρο που ανακαινίζεται. αλλά δεν έχει σημασία. τα κανάλια λένε "οι λαθρομετανάστες κατέλαβαν τη Νομική", δίνουν φωτογραφίες σπασμένων κλειδαριών (απίστευτος βανδαλισμός), τα κόμματα της δεξιάς τρέχουν ποιο θα πρωτοκαταθέσει πρόταση για κατάργηση του ασύλου. σήμερα λέει έκαναν πρόταση στους μετανάστες-απεργούς πείνας να φύγουν απ' τη νομική γιατί είναι πολύ κακό να είσαι στη νομική και να πάνε σε ένα κτήριο κάπου κοντά στην Ομόνοια όπου θα επιτρέπεται να μπαίνουν μόνο μετανάστες και θα περιφρουρείται απ' την αστυνομία, και οι μετανάστες-απεργοί πείνας δεν δέχτηκαν γιατί τους αρέσει πάρα πολύ η Νομική και το παίζουν μάγκες στην πατρίδα μας μέσα, και μέχρι κι ο Συνασπισμός τους πούλησε γιατί φοβήθηκε που τον κράζουν στα κανάλια έβγαλε ανακοίνωση ότι δεν είναι σωστό να ρίχνουν λάδι στη φωτιά . και τώρα περιμένουμε να μπουκάρουν μέσα οι ματάδες οι οποίοι είναι λέει προετοιμασμένοι σε περίπτωση που οι μετανάστες-απεργοί πείνας ασκήσουν βία πάνω τους. γιατί σκέψου, οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν οικογένειες, ούτε σπίτια, ούτε δουλειές και θέλουν να παίξουν ξύλο με τους ματάδες, και δεν είναι καθόλου εξαντλημένοι που έχουν να φάνε τρεις μέρες, και καλά να πάθουν.

πρόσωπα που πέρασαν τρία: Κ

η Κ είναι ελληνοκουβανοπορτογαλίδα κι έχει το πιο μεγάλο όνοματεπώνυμο που υπάρχει. είναι μισή μερίδα άνθρωπος και έχει μπούκλες. της αρέσει η φωτογραφία και είναι και καλή μάλιστα. κάποτε προσπάθησε να μου μάθει ισπανικά, μας μάθαινε τις κακές λέξεις και έκανε shocking αστεία που τα πιανα μόνο εγώ. τα σκουλαρίκια της ήταν πάντα υπερπαραγωγές. μου 'χε πει μια φορά πως όταν παίρνει κανά καφέ ή δεκάλεπτο για ρέστα, το αφήνει κάπου στο δρόμο, σε εμφανές σημείο, για να το βρει κάποιος και να είναι η τυχερή του μέρα. μου μεινε αυτό και το κάνω κι εγώ μερικές φορές. σκέψου πόση δύναμη, να φτιάχνεις την τυχερή μέρα κάποιου αγνώστου. ένα απ' τα επίθετα της είναι "puentes", που σημαίνει "γέφυρες".