Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2010

τελευταίο (αλλά μπορεί κ όχι)

το σπίτι μου έγινε μπουρδέλο πάλι. είμαι τσαπατσούλης, αναρχικός στη ζωή κ έτσι. κουλ. έχω κάτι χρωματιστά πόστιτσ πεταμένα στο πάτωμα εδώ κ κάτι (πολλές) μέρες. στο ένα γράφει κάτι στίχους, δεν έχει νόημα να τους πω. είναι όμορφα έτσι όπως φαίνονται. αλλά καθυστερώ. να φύγω απ' το σπίτι, γιατί πρέπει να ψάξω σε τρία δωμάτια για τα ρούχα μου. να πάω στην τράπεζα γιατί πρέπει να ψάξω να βρω την ταυτότητα ή το πάσο μου, ή ότιδήποτε. σα να σκάβω νιώθω

έβλεπα στον ύπνο μου όταν ήμουν μικρός ότι βρισκόμουν σ' έναν κατάλευκο λαβύρινθο κ με κυνηγούσαν μάγισσες. τις άκουγα που έρχονταν κ προσπαθούσα να τρέξω αλλά τα βήματα μου σα να κολλούσαν κ δε μπορούσα. ήταν σαν σε αργή κίνηση. το είδα πολλές φορές αυτό το όνειρο, συνέχεια

είδα κ εχθές το βράδι ένα. καθόμουν στην παραλία κ ερχόταν μπουρίνι. μια μαυρίλα τρελή, κ εγώ καθόμουν στην πολυθρόνα μου κ το κοιτούσα. ξύπνησα το πρωί κ δεν το θυμόμουν, το θυμήθηκα όταν πήγα να καθήσω στον υπολογιστή. δεν έχω καρέκλα γραφείου, πήρα μια πολυθρόνα θαλάσσης για μεγαλύτερη άνεση. έχει κ θήκη στο δεξί μπράτσο για τον καφέ

λοιπόν, το κλείνω το μπλογκ. μπορεί να το ξαναπιάσω κάποια στιγμή, το θέλω, μακάρι να μπορέσω. αλλά έχω να κάνω πολλά κ με πιάνω να το βλέπω σα βραχνά. δεν είναι ωραίο να κάνω ποστσ για να τα κάνω, ούτε για 'μένα ούτε για σας, για όποιον τέλοσπάντων μπαίνει που κ που να δει αν έχω γράψει κάτι

πρέπει να συμμαζέψω αυτό το γαμάτα γαμημένο σπίτι. γιατί τα πόστιτσ είναι όντως όμορφα, κ αυτό ειδικά που γράφει "te echo de menos" -νά το είπα αν κ δεν έχει πια σημασία- το ίδιο κ τα ρούχα τα χρωματιστά, κ τα βιβλία που βρίσκονται σε κάθε απίθανο σημείο κ εκπλήσεσαι ευχάριστά όταν βρίσκεις κάποιο εκεί που δεν το περιμένεις, αλλά ουσιαστικά είναι τσαπατσουλιές που με πάνε πίσω. πρέπει να τα σηκώσω απ΄το πάτωμα, να τα βάλω σε μια θέση σταθερή, να μαζέψω τα ρούχα μου τα βρακιά μου τα σκατά μου κ να τακτοποιήσω. μόνος μου

αυτά. ας πούμε στο επανιδείν

α για όσους δεν το ήξεραν, με λένε Θοδωρή

32 καροτάκια:

cheeky (αυθάδες) sushi

Θοδωρή, wtf? το πόστ μου σήκωσε την πέτσα, σαν σημείωμα αυτόχειρα είναι. κάνε καμιά δουλειά, συμμάζεψε, ασβέστωσε,πέτα και τίποτα. και σιγά σιγά θα έρθει και η έμπνευση και η όρεξη για πόστ με πνεύμα.αν τα έχεις αυτά βρίσκεις χρόνο. μην το κλείνεις το τσαρδί, είναι κρίμα! άσε που θα το μετανιώσεις. στάνταρ, που θα λες εξυπνάδες μετά; scripta manent.

κούνελος

ε όχι κ αυτόχειρας! άμα το μετανιώσω το ξανανοίγω, δεν χάθηκε ο κόσμος. άσε που εμείς τα λέμε κ στο τουίτερ :-)

DaisyCrazy

κουνελάκο φιλάκια πολλά!
να μην κάνεις ποστ με το ζόρι. αν κάποτε ξανανιώσεις την ανάγκη να κάνεις εμείς εδώ θα είμαστε.
θα μου λείψεις.

DaisyCrazy

α και το τούιτερ καμία σχέση. προσωπικά μου φαίνεται χοντρή μαλακία. στην αρχή είχα πορωθεί ενώ τώρα το μισώ. ούτε να το φτύσω δε θέλω :)

spy_force

αντε ρε χαζοοοοοοοοοο!
γραφε οταν θες και μπορεις,να ξερεις θυμωσα παρα πολυ που δεν σε εχω τρακαρει τοσο καιρο στην ικτινου.


θα γραφεις καλα?
και δεν μας ενοχλουν τα ασυμαζευτα απ'εξω τα απομεσα μας πειραζουν τα δικα μας!!

sCaTterBraiN

καλημέρα Θοδωρή! κάνε εσύ το διάλειμμα σου και θα σε περιμένουμε, δεν υπάρχει λόγος να το κλείσεις. για το twitter συμφωνώ απόλυτα με τη DaisyCrazy. φιλιά!

deadendmind

Θα μου λείψει αυτό το blog, συμμαζέψου και ξαναγράψε γρήγορα! Άντε!

*αγκαλιές*

Το λαγωνικό

Δεν είναι ανάγκη να το κλίσεις.
Άσε το να υπάρχει δεν σου τρώει το ψωμί.
Γράφε μόνο όταν σου καβλώσει.
Coolαρε.
....και συμάζεψε επιτέλους το αχούρι.

Θα σε περιμένουμε.

τόσο δα σε λέω

όταν τελειώσεις με το δικό σου πέρνα και από το δικό μου διαμέρισμα

NdN

Κουνέλι που να το λένε Θοδωρή πρώτη φορά! Το blog εδώ θα είναι να σε περιμένει, δεν θα πάει πουθενά (μάλλον). Καθάρισε το σπίτι, κάνε τις δουλειές..και εδώ είμαστε!

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα

Φίλο,
μην χαθείς.
Και η-μέιλζ έχομε!

kalo paidi alla...

χμμ...τώρα αισθάνομαι σαν να πήγα σε συναυλία και μόλις μπήκα στο μαγαζί το συγκρότημα έλεγε καληνύχτα στον κόσμο. Δεν πειράζει θα αράξω εδώ μπας και βγουν για κάνα encore...

Boneapart

Κανένα "δυνατό" μυαλό δεν εξελίχθηκε διαχέοντας την ενέργειά του σε blogs, twitters, facebooks κτλ.
Αξιοποίησε το χρόνο και την οξυδέρκεια σου γόνιμα και με τρόπο που να νιώθεις ότι εξελίσσεσαι σε αυτό που ονειρέυεσαι να γίνεις.

Ο γνωστός ΠανΚης τρολαρίας

Πάει ο Κούνελος;
θα φάμε στιφάδο δηλαδής;
Να καλέσουμε κι αυτόν τον πώς τον είπαμε, τον Θοδωρή;
Κι ήταν νόστιμο το κουνελάκι...

Κι εγώ τώρα ποιον θα τρολάρω;

Shiroi Taka

Χαλαρά, φίλε μου, χαλαρά... Όταν και αν θελήσεις να ξαναγράψεις, εδώ θα είμαστε.

Spring cleaning σε όλα τώρα και ας είναι χειμώνας ακόμα!

Το δικό μου σπίτι, πάντως, είναι τίγκα στο βιβλίο. Περνώ βουνά και λαγκάδια manga και comics για να πάω στην τουαλέττα. Χτες γλύστρησα στο "Κοράκι" του J.O'Barr - nevermore (άσχετο).
Μάκια, βρε!!

mahler76

Teddy, το μπλόγκινγ είναι χαβαλές, εκτόνωση, ψυχοθεραπεία, και ίσως πολλά άλλα, σίγουρα όμως όχι βραχνάς. Αν το νιώθεις έτσι, τότε καλύτερα που το κλείνεις. Όπως και να έχει εμείς εδώ είμαστε, κι αν ποτέ κατέβεις Αθήνα και θες στείλε μήνυμα για καφεδάκι να τα πούμε. Αν πάλι έρθω επάνω εγώ θα σε πώ να πάμε στο Μοναστήρι Club που με έχεις πεί ότι τα σπάει χαχαχαχα

casper85

Κάποτε, ένα καλοκαίρι, ένας φίλος μου είχε πει μεταξύ άλλων: η
μοναξιά θα καθαρίσει την καρδιά σου και θα αποκρυσταλλώσει τη σκέψη σου...
Δεν βρίσκω να σου πω κάτι πιο ταιριαστό από αυτό! :)

head charge

Σε λένε Θοδωρή και είσαι καλά! :-)

Άκου κουνελάκι, αν έφτασες στο σημείο να λες: έχω να πάω για ψώνια, να πληρώσω τους λογαριασμούς, να πλύνω τα πιάτα και να ανεβάσω ποστ, κάτι δεν πάει καλά. Οπότε καλή είναι και λίγη αποτοξίνωση, γράψε μόνο όταν το θέλεις κι όχι από υποχρέωση. Με τόσα κουφά που σου συμβαίνουν -στάνταρ- κάτι μου λέει ότι θα ξαναγράψεις σύντομα.

Και δε με έπεισαν αυτά τα ντράμα-κουήν: το κλείνω το ρημάδι, έχετε γεια βρυσούλες κτλ. Μάλλον για να κόψεις αντιδράσεις το έκανες, πονηρό λαγοειδές!

Άσε που αν κατάλαβα καλά, η ψυχολογία σου έγινε επιτέλους ασορτί με την εικόνα του header, τι θες τώρα και γκρινιάζεις;

Πρόταση: βάλε ένα πολλ να τρέχει μέχρι να ξεβαρεθείς.

head charge

Α, μετά από ενδελεχή έρευνα σου βρήκα και μερικές πολύ χρήσιμες πληροφορίες και συμβουλές για το προσωπικό σου γνώθι σαυτόν σε ώρες κρίσης:

«Ένα υγιές οικόσιτο κουνέλι μπορεί να ζήσει 6-10 έτη. Του αρέσει να πετά εδώ κι εκεί παιχνίδια και να ροκανίζει χαρτόνια. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί ακόμα και να συμφιλιωθεί με γάτες και σκύλους. Αν και συχνά εγκλωβίζονται σε μικρούς χώρους, τα κουνέλια μπορούν εξίσου να περιφέρονται ελεύθερα, παρόμοια με γάτες και σκύλους, οπότε ονομάζονται ‘οικιακά κουνέλια’.

»Ο ευνουχισμός των αρσενικών δημιουργεί πολλά πλεονεκτήματα σχετικά με την υγεία και τη συμπεριφορά τους. Ορισμένα κουνέλια μπορούν να γίνουν υπερβολικά επιθετικά προς άλλα, εκτός κι αν γίνεται προσπάθεια να συμφιλιωθούν μεταξύ τους με τον καιρό. Η στείρωση, ο ευνουχισμός και των δύο είναι το κλειδί για την επιτυχία αυτής της προσπάθειας. Με την προϋπόθεση ότι δέχονται σωστή φροντίδα, τα κουνέλια μπορούν να γίνουν φιλικά και παιχνιδιάρικα κατοικίδια.

»Τα οικιακά κουνέλια είναι απαραίτητο να ελέγχονται καθημερινά, καθώς είναι πιθανό να παρουσιαστούν ξαφνικά μολύνσεις και ασθένειες. Το μουστάκι του κουνελιού είναι ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο όργανο και δεν πρέπει ποτέ να κόβεται. Τα μάτια πρέπει να διατηρούνται καθαρά, χωρίς τσίμπλες. Ο έλεγχος των οπισθίων του κουνελιού είναι απαραίτητος, καθώς τα απορρίμματα που πιθανώς παραμένουν θα προσελκύσουν μύγες, οι οποίες θα αφήσουν αυγά και θα σχηματίσουν κάμπιες. Στη συνέχεια, οι κάμπιες θα τραφούν με σάρκα προκαλώντας έντονο πόνο στο ζώο. Επίσης, πρέπει τα αυτιά, όπως και κάθε άλλο μέρος του σώματος, να είναι καθαρά.

»Τα κουνέλια χρησιμοποιούνται συχνά ως σύμβολο γονιμότητας. Είναι πιθανό πως, ως συνέπεια αυτού, έχουν σχετιστεί με το Πάσχα (Πασχαλινός Λαγός). Ο βιολογικός τους ρόλος ως θηράματα αρπακτικών τα καθιστά σύμβολο αθωότητας, ένα ζώο που φαίνεται πως δεν επιθυμεί να βλάψει κανέναν, κάτι που δημιουργεί μία επιπλέον σύνδεση με το Πάσχα.

»Επιπροσθέτως, αποτελούν στη λαϊκή παράδοση συνηθισμένο αρχέτυπο του πανούργου που χρησιμοποιεί επιδεξιότητα προκειμένου να νικήσει τους εχθρούς του. Γνωστά τέτοια παραδείγματα είναι ο ‘Br'er Rabbit’ από αφροαμερικάνικα λαϊκά παραμύθια και ο χαρακτήρας-κινούμενο σχέδιο της Warner Brothers ‘Bugs Bunny’.»

κούνελος

θα τα λέμε, θα έρχομαι στα μέρη σας να αφήνω κανα ηλίθιο σχόλιο. μάκια ρε!

(χεντ-τσαρτζ είσαι θεός. βάζω πολ να τρέχει τώρα! :-ΡΡΡ)

kihli

ελα ρε που δεν θα ξαναγράψεις....;)

karry

Πόσο τυχαίο μπορεί να είναι ότι την στιγμή που σε διαβάζω ακούω το "... σα μεθώ και πέφτω κάτω και λασπώνομαι , βάζω μπρος τα δυο μου χέρια και σηκώνομαι..." από τους Mode Plagal ;

aniaris

μα μόλις ήρθα

georgia

λαγουδάκι..μπόρα είναι θα περάσει..συμβαίνει και στα καλύτερα blogs...το fanclub είναι εδώ :)

άλις

να γραψεις, κουνελι!

fieryfaerie

:((

demetrat

στο έγραψα κιόλας προσωπικώς,
πως είσαι το πιό όμορφο τουρκουάζ κουνέλι που συνάντησα ε;
δ
δ

pisoglendis

τσαπατσούλης ?
και δεν σου φάινεται
ούτε οτι εισαι τσαπατσούλης ούτε
τσαπα -τσούλα !!
γιατι βρε να το κλείσεις το μπλογκ??
μια χαρα ειναι !!
ελα πιάστο και πάλι..
απο εκει ναι ναι ναι

Jerry Jedelou

γουρλου είμαι βρε, μόλις σε βρήκα!

ΠανοςΚ.Ιάμος

Βρομοκουνέλι σ' αφιερώνω αυτό το τραγούδι...

http://www.youtube.com/watch?v=dhLvTWxAVTU

Кроткая

έλα γιατί;
πάνω που αποφάσισα να αρχίσω να σχολιάζω??!

κλαψ!

MaRion - aSTRo

πάνω που σε ανακάλυψα...
στεναχωρήθηκα, τώρα.

  © Blogger template 'Salji Fuji' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP