Τρίτη, 9 Δεκεμβρίου 2008

λίγα για χθες

η πορεία εχθές ήταν ότι πιο άγριο έχω ζήσει.

προχωρήσαμε στο κέντρο, μέσω τσιμισκή κ εγνατίας φτάσαμε κοντά στο υπουργείο. το πρώτο κτήριο που δέχτηκε επίθεση ήταν το βυζαντινό κέντρο-βιβλιοπωλείο στην εγνατία. γιουχάραμε όλοι, κ σταμάτησαν, μόνο κάτι τζάμια έσπασαν. το μπάχαλο δεν αποφεύχθηκε, ήρθε αμέσως μετά, στην τσιμισκή. είδα βιτρίνες να σπάνε, μαγαζιά κ τράπεζες να παραδίνονται στις φλόγες. η πορεία προχωρούσε στο δρόμο κ οι άλλοι δίπλα, στο πεζοδρόμιο. κατέστρεφαν συνέχεια, κάποιοι άρπαζαν, ένας που περπατούσε δίπλα μου ρωτούσε τους φίλους του: "τη θέλει κανείς τη γραβάτα ή να την κάψω;".
μπάτσοι πουθενά, ούτε ένας.
οταν φτάσαμε στο υπουργείο τους βρήκαμε μπροστά μας, να πετάνε χημικά μέσα στην πορεία, πάνω μας.
ανασυνταχτήκαμε κ γυρίσαμε πίσω, βγήκαμε στην εγνατία, οι άλλοι μας είχαν προσπεράσει. από ένα κάθετο δρόμο είδαμε μπάτσους να έρχονται προς εμάς τρέχοντας, κ εκεί εγώ κ η παρέα μου φύγαμε, δεν αντέχαμε άλλο δακρυγόνο στη μάπα μας.

αυτά είδα εγώ, μακάρι να μπορούσα να μεταφέρω τις εικόνες που έχουν αποτυπωθεί στο μυαλό μου.

δε μου καίγεται καρφάκι για τα υποκαταστήματα των τραπεζών, τα διάφορα zara, τα μαγαζιά του βιλδιρίδη, ειλικρινά. κάποτε θα συνέβαινε. όσο άσχημο κ αν ακούγεται έπρεπε να συμβεί, για να μαζέψουν επιτέλους τα μπατσόσκυλα που έχουν αποθρασυνθεί τα τελευταία χρόνια. το κρυφτούλι μπάτσων-κουκουλοφόρων έγινε πλέον προσωπική υπόθεση κ για τις δυο παρατάξεις, εξαιτίας του "χώρου" που άφησαν τα δεξιόμουτρα στους δικούς τους που τους στήριξαν. στους βασιλικούς, τους χουντικούς, όλους αυτούς που περίμεναν γαλάζια κυβέρνηση για να 'ρθουν από πάνω κ ν' αρχίσουν τα δικά τους. εννοείται πως δε μιλάω για όλους τους αστυνομικούς, αλλά μόνο για αυτούς που είναι ικανοί να βασανίζουν μετανάστες, να πλακώνουν στο ξύλο φοιτητές κ να σκοτώνουν παιδιά. λοιπόν, έπρεπε να γίνει. τα μαλακιστήρια που καταστρέφουν αυτοκίνητα, καίνε περίπτερα κ κλέβουν ακριβά σπασμένα μαγαζιά τα διαλύουν όλα. η κοινή γνώμη θα ήταν με τους κουκουλοφόρους αν έσπαγαν μόνο τράπεζες. διάλεξαν να μπουν στο ίδιο καλάθι με τους άλλους. ή δε μπόρεσαν να κάνουν αλλιώς; δεν ξέρω τίποτα

9 καροτάκια:

efou

ήταν όντως άγρια τα πράγματα χτες και φοβάμαι πως θα είναι για αρκετές μέρες ακόμη...
κι εγώ είμαι πολύ μπερδεμένη, δεν ξέρω ποιος είναι μεγαλύτερος μαλάκας σ'αυτή τη χώρα...αλλά θέλω τόσο πολύ να ελπίζω πως θα βγει κάτι καλό μέσα απ'όλο αυτό το μπάχαλο...

Boneapart

Νιώθω πολύ αντιφατικά αισθήματα. Λυπάμαι, κατανοώ, δικαιολογώ... μετά εκνευρίζομαι... κινδύνεψε η Εθνική βιβλιοθήκη... εκεί φυλάσσονται κάποια από τα χφ του Σολωμού! Χφ 150+ χρόνων... δεν είναι τούβλα οι βιβλιοθήκες... καίγεται η σχολή μου... μετά ξανά καταλαβαίνω τα κίνητρα... Πολλά καταπιεσμένα "γαμώτο" μέσα μας. Δεν ελπίζουμε, δεν προσμένουμε... Λίγο είναι αυτό? Κι έπειτα θυμώνω ξανα. Και όχι δεν είμαι σε κλιμακτήριο!! Νιώθετε κι εσείς έτσι αντιφατικά? Βέβαια κάποιες πεποιθήσεις είναι σταθερές. Αλλά δεν είμαι υπέρ της επίδειξης της ιδεολογίας.
Κουνελάκια, εγώ ακούω αυτό πολύ συχνά τελευταία:

Αντισταθείτε
σ' αυτόν που χτίζει ένα μικρό σπιτάκι
και λέει: καλά είμαι εδώ.
Αντισταθείτε σ' αυτόν που γύρισε πάλι στο σπίτι
και λέει: Δόξα σοι ο Θεός.
Αντισταθείτε
στον περσικό τάπητα των πολυκατοικιών
στον κοντό άνθρωπο του γραφείου
στην εταιρεία εισαγωγαί - εξαγωγαί
στην κρατική εκπαίδευση
στο φόρο
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.

Αντισταθείτε
σ' αυτόν που χαιρετάει απ' την εξέδρα ώρες
ατελείωτες τις παρελάσεις
σ' αυτή την άγονη κυρία που μοιράζει
έντυπα αγίων λίβανον και σμύρναν
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.

http://www.youtube.com/watch?v=bMyrZc4xhU8

efou

εγώ πάντως νοιώθω τόσο αντιφατικά και περισσότερο! μαζί σου Boneapart, ωραίοι στίχοι!

Boneapart

Καλή Efou, πιο ταιριαστό είναι αυτό του Χριστιανόπουλου:

"Τα πρόβατα απήργησαν...
ζητούν καλύτερες συνθήκες σφαγής"

Κούνελε, δε στέλνω άλλο :x

efou

@boneapart don't get me wrong κι ίσως να μην θες καν να πεις αυτό, αλλά δε θέλω ν'ακούω για πρόβατα και ψυχολογία του όχλου, εγώ βλέπω κόσμο σκεπτόμενο και αντιδραστικό και δε θα σταματήσω αυτό να το θεωρώ καλό...

Boneapart

Efou, δεν παρεξηγώ! Διάλογο κάνουμε. Έχω πολλή πίστη στους ανθρώπους. Απλά πιστεύω πως κάποιες ταμπέλες υιοθετούνται από μόδα. Το διαπιστώνω κάθε μέρα στις συναναστροφές μου. Όπως έλεγα και στον Κούνελο, θα ήθελα μετά από όλα αυτά, μετά το καταλάγιασμα, να δω και μια μετουσίωση όλης αυτής της οργής-ενέργειας. Συχνά θεωρώ ότι αυτό που διεκδικούμε τελικά είναι καλύτερες συνθήκες σφαγής. Εξού και το:

Αντισταθείτε
σ' αυτόν που χτίζει ένα μικρό σπιτάκι
και λέει: καλά είμαι εδώ.
Αντισταθείτε σ' αυτόν που γύρισε πάλι στο σπίτι
και λέει: Δόξα σοι ο Θεός.

Όλα είναι ακρωτηριασμένα. Ακόμα και τα όνειρα διακόπτονται από το ξυπνητήρι. Όταν έγραφα το επίγραμμα του Χριστιανόπου πιο πολύ τις συνθήκες σφαγής σκεφτόμουν παρά (εώς καθόλου) την ψυχολογία του όχλου.

Κούνελε, τελικά έστειλα κι άλλο :(

κούνελος

κάνε τη δουλειά σου boneapart, μ' αρέσει αυτό που γίνεται. φτου να μη σας βασκάνω!

efou

Αυτό θα ήθελα κι εγώ, μετά από όλα αυτά να δούμε κάτι ν'αλλάζει και να μην ξεχαστούν πάλι όλα... γι'αυτό και μερικές φορές χαίρομαι που θα μείνουν 'σημάδια' γύρω μας, για να μας θυμίζουν αυτές τις μέρες...

Αν το παραπάνω βήμα απ'το βάλτο που βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή, είναι οι καλύτερες συνθήκες σφαγής, τότε θα πρέπει να το περάσουμε κι αυτό για να εξελιχθούμε σαν κοινωνία, παρόλο που ακούγεται τόσο λυπηρό...και που ξέρεις-είμαι κι εγώ ρομαντική με πολλή πίστη στον Άνθρωπο-ίσως κάποια στιγμή φτάσουμε στη θέση του βοσκού...

efou

κούνελε δεν είναι σωστό να πετάγεσαι έτσι μέσα στη συζήτηση :-Ρ

  © Blogger template 'Salji Fuji' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP